تاریخ پست:1395/12/26 10:17
در امرداد 360 چاپ شده است

سال خروس، نمادشناسی خروس

خبرنگار امرداد: فرزانه خسروی

در درازای تاریخ بشری و از گذشته‌های دور، همواره انسان‌ها برای بسیاری از جانداران و چیزهای پیرامون خود به نمادپردازی می‌پرداختند. روی آوردن به نشان‌دار کردن چیزها، از ویژگی‌های انسان‌هاست که از روزگار باستان تاکنون به شیوه‌های گوناگون، مانند مُسبک (استرلیزه) کردن شکل‌ها انجام می‌شده است. بهره‌وری از نماد بخشی از بایستگی‌های زندگی‌ انسان‌ به‌ شمار می‌آید، چون همواره معانی‌ و درون‌مایه‌هایی ناملموس برای‌ انسان وجود داشته و دارد. رمز یا نماد، ابزاری‌ است برای‌ بازگویی پندارها یا درون‌مایه‌هایی كه برای‌ حواس ما ناپیدا بوده و ناشناختنی‌ و نهان به شمار می‌آیند. اکنون که در هنگامه‌ی آغاز سال نو هستیم و جانور در پیوند با این سال خروس است، خوب است که نگاهی به باورهای مردمان سرزمین‌مان و نقش این جانور در فرهنگ ایران باستان داشته باشیم.
باورهای باستانی زیادی هست که می‌گوید پس از مرگ، روان به گونه­ی یک پرنده کالبد(:جسم) را رها می­کند، از این­رو پرندگان را نشانی از روان می­دانند. در آیین­ها از مرغ و خروس بهره­ی فراوانی می­بردند. در گذشته چنین می­پنداشتند که آن­ها نیروهایی جادویی دارند و می­توانند رویداد ناگوار و خطر را دور کنند. در بخش­هایی از جهان، خروس هنوز هم سپندینه(:مقدس) است و خون او می‌تواند....
این نوشتار با عنوان «سال خروس، نمادشناسی خروس» در «امرداد» 360 چاپ شده است.


تاریخ پست:1395/12/26 10:17 اشتراک گذار ی در تلگرام
شمار بازدید :609

دیدگاه هموندان

ثبت دیدگاه

نام

رايانامه

ديدگاه

کامنت خصوصی است؟ بله

برای ثبت دیدگاه عبارت امنیتی تصویررو به رو را وارد کنید.



نظر سنجی

کدام مورد را برای ثبت در یونسکو پیشنهاد می‌دهید؟

هموندی در خبرنامه

آدرس رایانامه (:ایمیل) خود را وارد کنید تا خبرنامه ی امرداد روزانه نوشتارهایمان را برای شما بفرستد