تاریخ پست:1396/5/25 16:33
خبریار امرداد: گوهر برومندی

آیین سدره‌پوشی* همگانی پنج‌شنبه 26 امردادماه 1396 خورشیدی در همایشگاه مارکار تهران‌پارس برگزار می‌شود. زرتشتیان برای هر آیین (آیین شادی و آیین درگذشتگان) سفره‌ای ویژه می‌اندازند و به همین بهانه با دو موبد زرتشتی درباره‌ی سفره‌ی آیین سدره‌پوشی به گفت‌وگو نشستیم.

موبد پدرام سروش‌پور سدره‌پوشی را یکی از کهن‌ترین آیین‌های زرتشتیان می‌داند و می‌گوید: سدره‌پوشی پذیرفتن دین بهی است از سوی نوجوانانی که به آگاهی و خرد دینی رسیده‌اند. نوجوان سدره‌پوش‌شده از این پس خویشکاری خود می‌داند با پدر و مادر در نیایش‌ها و آیین دینی همراه باشد.

 بنابر گفته‌ی وی این آیین در گذشته به سادگی و به دور از تجمل برگزار می‌شد: «سفره‌ای می‌انداختند و چیدنی‌های سفره همچون سینی فلزی، چراغ یا شمع روشن، گلدانی گُل و سرو با آب که هر یک نمادی از آفرینش است در آن جای می‌دادند.»

موبد سروش‌پور برنج و آویشن همراه با کمربند کُشتی باز نشده را از چیدنی‌های ویژه‌ی این سفره‌ی آیینی برشمرد. هر یک از این چیدنی‌های درون سفره نمادی از آفرینش هستند که موبد مهربان فیروزگری این‌گونه به تفسیر آن‌ها می‌پردازد: سفره‌‌ای که بر روی زمین پهن می‌شود نماد سِپَندارمَذ اَمشاسپَند** و زمین است. در آیین سدره‌پوشی چراغ یا شمعی روشن بر روی سفره می‌گذارند و چون در گذشته از چربی حیوانی برای سوخت بهره می‌بردند آن را نمادی از وَهمَن امشاسپند، نگهبان چارپایان، می‌دانند. همچنین چراغ به شوند روشنایی‌اش نماد اَردیبهشت امشاسپند، نگهبان آتش، است.

 وی می‌افزاید: سینی فلزی نماد شهریور امشاسپند، نگهبان فلزات، است و لُرک که آمیخته‌ای از آجیل و شیرینی است در سینی فلزی جای دارد.

 سفره سدره پوشی

موبد فیروزگری دیگر چیدنی سفره‌ی سدره‌پوشی را گلدانی پر از آب با شاخه‌های سرو و گل برمی‌شمارد که آب نمادی از خورداد امشاسپند، نگهبان آب، و سرو نمادی از امرداد امشاسپند و بی‌مرگی و جاودانگی است.

وی نماد برجسته‌ی این سفره‌ی آیینی را ظرفی از آویشن و برنج که کُشتی باز نشده بر روی آن جای دارد می‌داند وی می‌گوید: آویشن برگی همیشه سبز و نمادی از زندگی و تندرستی، و برنج نشانه‌ای از خیر و برکت است.

* سدره پيراهني سفیدرنگ است که از كتان يا پنبه از ٩ تكه تشکیل شده است و يقه ندارد. سدره در اوستا «وهومن‌وستره» (جامه‌ی نيك‌انديش) خوانده مي‌شود و نشانه‌ي بيروني يك زرتشتی است. سپيدي سدره يادآور آن است كه درون هر زرتشتي بايد سپيد و به دور از هرگونه حسد و خشم و كينه باشد. در جلو و پشت سدره، در جايي كه دور گردن قرار مي‌گيرد، لايه‌اي پارچه هست كه كيسه‌ی گناه و كِرفِه است و براي يادآوري اين‌كه هرگاه كار بد يا گناهي از فرد زرتشتي سر زند، به گردن او خواهد بود و بايد پاسخ‌گو باشد.

كُشتي كمربندي بافته‌شده از ٧٢ نخ است. اين ٧٢ نخ شش بخش دارد كه هر يك از آن‌ها داراي ١٢ نخ است. كشتي روي سدره پوشيده مي‌شود. هر فرد زرتشتي بايد هنگام خواندن نماز، كشتي را از كمر باز كرده و دوباره به كمر ببندد (به اين كار «كشتي نو كردن» مي‌گويند و نشان از اراده‌ی دوباره برای گسترش راستی در این جهان است).

** امشاسپند در اوستا به‌گونه‌ي «امشه سپند» آمده و به چَم(:معناي) «پاك بي‌مرگ» يا «پاك جاويد» است. شمار امشاسپندان شش است كه در برخي روايت‌ها اهورامزدا را امشاسپند هفتم دانسته‌اند. امشاسپندان فروزه‌هاي اهورامزدا هستند كه عبارتند از: وهومنه (بهمن)، اَشَه‌وَهيشتَ (ارديبهشت)، خشَترَوَئيريَه (شهريور)، سپَنتَه‌آرمَئيتي (سپندارمذ، اسفند)، هَئروَتات (خورداد)، اَمِرَتات (اَمرداد).


تاریخ پست:1396/5/25 16:33 اشتراک گذار ی در تلگرام
شمار بازدید :864

دیدگاه هموندان

ثبت دیدگاه

نام

رايانامه

ديدگاه

کامنت خصوصی است؟ بله

برای ثبت دیدگاه عبارت امنیتی تصویررو به رو را وارد کنید.



نظر سنجی

کیفیت فیلم‌های سینمای ایران را در کدام اندازه می‌دانید؟

هموندی در خبرنامه

آدرس رایانامه (:ایمیل) خود را وارد کنید تا خبرنامه ی امرداد روزانه نوشتارهایمان را برای شما بفرستد