تاریخ پست:1396/5/30 12:18
خبرنگار امرداد: فرشته جمشیدی

در دوره استوره‌ای شاهنامه، البته به جز اواخر فرمانروایی جمشید و تمام دوران پادشاهی ضحاک، سرشتی نیک بر مردم فرمانروا بوده است و همه‌ی تلاش پادشاهان در راستای دگرگونی و پیش‌رفت تمدن بشری، به­ویژه بر پا کردن «داد» در هازمان(:جامعه) و تلاش در راستای پاس‌داری از ارزش و کرامت انسانی بوده است و این ‌بی‌گمان همان چیزی است که در اندیشه‌ی فرزانه‌ی توس نیز دیده می‌شود؛ افزون‌بر این‌ها، تمدن بشری با بهره­گیری از طبیعت تکوین می‌یابد و نخستین شالوده­‌های زندگی گروهی پدیدار می­‌شود. در این زمان‌ شاهان افزون بر این‌که فرمانروا هستند، یک راهبر و راهنمای مدنی نیز به شمار می­آیند. بیش‌تر آموزه‌ها نیز در چارچوب آموزش­‌های گروهی و مهارت­‌های اجتماعی برای افراد هازمان بوده و تنها یک تن (فریدون) است که فردوسی مستقیماً به پرورش فردی در مورد اشاره می­‌کند که البته آن هم به طور مستقیم بازگو نمی‌شود و بیش‌تر جنبه‌ی پرورشی را مورد توجه قرار می‌­دهد تا ‌آموزشی.

کیومرث در دوران سی ساله‌ی پادشاهی خود فرهنگ، پرورش و آموزش مردم را پای­‌ریزی می‌‌کند و سنگ­‌بنای نظام آموزشی را بنیاد می‌­نهد؛ ‌به‌همین‌شوند(:دلیل)، از او می­‌توان به­‌عنوان نخستین آموزگار در شاهنامه نام برد. او به مردمش می‌­آموزد که چگونه جامه بپوشند و....
بخشی از نوشتار «پادشاهی کیومرث سنگ بنای سامانه‌ی آموزشی» را در بالا خواندید. این نوشتار که سامانه‌ی آموزش و پرورش را در شاهنامه واکاوی می‌کند در هفته‌نامه‌ی امرداد 370 رویه‌ی شاهنامه چاپ شده است.


تاریخ پست:1396/5/30 12:18 اشتراک گذار ی در تلگرام
شمار بازدید :847

دیدگاه هموندان

ثبت دیدگاه

نام

رايانامه

ديدگاه

دیدگاه خصوصی است بله

برای ثبت دیدگاه عبارت امنیتی تصویررو به رو را وارد کنید.



هموندی در خبرنامه

آدرس رایانامه (:ایمیل) خود را وارد کنید تا خبرنامه ی امرداد روزانه نوشتارهایمان را برای شما بفرستد

Real Time Analytics