تاریخ پست:1396/8/9 8:16
در امرداد 375 چاپ شده است

غول بیابانی در آیین و افسانه

خبرنگار امرداد: فرشته جمشیدی

اگر کنجکاوید که بدانید غول بیابانی به چه کسی می‌گفتند؟! غول کیست؟ و چه پیوندی با بیابان دارد؟ در رویه‌ی مردم امرداد 375 پژوهشی پیرامون آن به کوشش فرشید ابراهیمی پژوهشگر تاریخ انجام گرفته که با عنوان «غول بیابانی در آیین و افسانه» چاپ شده است.
غول نیز در معارف ایرانی–اسلامیِ روزگار ما، مانند جن و ديو از نام خدا می‌گريزد و از ديده‌ها ناپديد می‌شود. غول گاه به چهره‌ی سنگی بزرگ پدیدار می‌شود و گاه به گونه‌ی انسانی رهگذر. گاه همچون بزی دورمانده از گله است و گاه به گونه‌ی زنی افسونگر و فريبنده. جامه‌ای از پوست جانوران بر تن دارد.غول بيابانی گاه به مردمی گفته می‌شده است که در بیابان به‌ سر می‌بردند و با بیگانگان ددمنشانه و خشن رفتار می‌کردند.
برای غول چهره‌های ديگری نيز برشمرده‌اند، مانند آن که از سر تا ناف همچون مردم و از ناف تا پا به چهره‌ی اسب می‌ماند و سُم‌هايی چون سم خر دارد؛ يا ديوی است به گونه‌ی زن که اگر بر کسی چیره شود او را مانند موشی که به دست گربه افتاده باشد بازی می‌دهد. اگر مردی خوب‌روی باشد اين غول شیفته‌ی او می‌شود و او را آزار می‌دهد. ولی اين بازگفت‌ها(:روایت‌ها) در فرهنگ عاميانه‌ی ايرانی چندان شناخته نيست. باور به جن و غول از فرهنگ عوامانه‌ی تازیان(:اعراب) در فرهنگ ايرانی رخنه کرده و از اين روی، چگونگی آن در فرهنگ توده‌ی ايران چندان روشن نيست....
«غول بیابانی در آیین و افسانه» نوشتاری است با درون‌مایه‌ی چرایی کاربرد این زبانزد که در امرداد 375 چاپ شده است.


تاریخ پست:1396/8/9 8:16 اشتراک گذار ی در تلگرام
شمار بازدید :339

دیدگاه هموندان

ثبت دیدگاه

نام

رايانامه

ديدگاه

دیدگاه خصوصی است بله

برای ثبت دیدگاه عبارت امنیتی تصویررو به رو را وارد کنید.



نظر سنجی

جای کدام درس در سامانه‌ی آموزشگاه‌ها خالی است؟

هموندی در خبرنامه

آدرس رایانامه (:ایمیل) خود را وارد کنید تا خبرنامه ی امرداد روزانه نوشتارهایمان را برای شما بفرستد