تاریخ پست:1395/4/29 16:40
دیدگاهی از پروفسور جان هون نین لی شان

فردوسی تنها شاعر یک ملت نیست

پروفسور جان هون نین لی شان، استاد بخش فارسی دانشگاه پکن

تندیس فردوسی - میدان فردوسیباآنکه مردم چين از راه اروپا با اين شاعر و اثرش آشنا شدند، امروز در چين در ميان نشست‌های ادبی، فردوسی و شاهنامه‌اش نه‌تنها مقام والايی دارد، بلکه در سطح بسيار گسترده مورد پژوهش و بررسی است. ما می‌خواهيم رقمی را در اختيار دوستان گرامی بگذاريم: اکنون در چين در بيش از 100 مدرسه‌ی عالی درباره‌ی شاهنامه‌ی فردوسی توضيح داده می‌شود. اين مدارس عالی، بخشی به‌عنوان بخش ادبيات خارجی (يا شرقی) دارند و شاهنامه‌ی  فردوسی يکی از آثاری است که در اين بخش مورد توجه قرار می‌گیرد.

56 سال پيش هنگامی‌که در سراسر جهان، بنا به دعوت دولت وقت ايران، هزاره‌ی فردوسی برقرار می‌شد، در چين نيز انعکاس يافت. در يکی از مجله‌های  وزين آن‌وقت چين به نام "ادبيات" (شماره‌ی پنجم، سال سوم) نویسنده‌ای به نام "اووشی" نوشتاری چاپ کرد و در آن، شاهنامه و فردوسی را بسيار گسترده، معرفی کرد و در پی آن، داستان "جمشيد و ضحاک" را آورد. اين داستان را، "اووشی" از زبان انگليسی به چينی ترجمه کرده بود. "اووشی" در نوشتار خود نوشت: "پیش از هر چيز ما بايد جایگاه بلند شاعر و ارزش بزرگی اثرش را در ادبيات جهانی بشناسيم؛ فردوسی شاعر يک ملت نيست، بلکه وی يکی از چند نماینده‌ی شاعران جهانی است."

در همان زمان، يکی از استادان مشهور چينی به نام "جين جيددو" در کتاب خود با نام "تاريخ ادبيات جهانی"، 27 شاعر ايرانی را به مردم چين معرفی کرد؛ و فردوسی و اثرش در سرلوحه‌ی آن بخش بود. اين دانشمند درباره‌ی فردوسی نوشت: "فردوسی از شهرت بسيار بالايی برخوردار است و شايد وی نخستين کسی از شاعران ايرانی است که برای خوانندگان اروپايی آشنا باشد. جایگاه اين شاعر در نظر فرنگی‌ها مانند شاعر بزرگ يونان، هومر، است."در سال 1946 يک دانشمند چينی به نام "پان چين لی" داستان "رستم و سهراب" شاهنامه ی فردوسی را از زبان روسی به زبان چينی ترجمه کرد.

ما با خوش‌حالی تمام می‌خواهیم به دوستان گرامی مژده‌ای بدهيم و آن اين است که اکنون در چين بخشی از شاهنامه‌ی فردوسی شامل چهار تراژدی ايرج، سهراب، سياوش و اسفنديار به‌وسیله‌ی استاد "جان هون نين" از زبان فارسی به زبان چينی ترجمه شده و انتشار يافته است.     

ما هم‌چنین در هنگام آموزش در دانشگاه پکن، درباره‌ی شاهنامه سمينار تشکيل می‌دادیم و تجربه نشان داده است که اين شکل برای شناسايی اين اثر نفيس و درخشان بسيار مفيد واقع شده است. دانشجويان پیش از تشکيل سمينار، با دقت اثر را می‌خواندند و طرح‌های بیانیه‌ی خود را می‌نوشتند و در نشست با شور و شوق دیدگاه‌های خود را بيان می‌کردند و حتا درباره‌ی مواردی مربوط به متن به گرمی بحث می‌کردند. پس‌ از این سمينارها که دانشجويان درک و آشنايی آن‌ها با اين اثر بزرگ  بيشتر شد، آن‌ها به اين نتيجه رسيدند که شاهنامه‌ی فردوسی يکی از آثار گرانبها در ادبيات جهانی است و چه از نظر ژرفای انديشه و میهن‌پرستی آن و چه از نظر شیوه‌ی بيان و هنرمندی شاعر در آن، در ميان آثار ادبيات جهانی بی‌مانند است.


تاریخ پست:1395/4/29 16:40 اشتراک گذار ی در تلگرام
شمار بازدید :1023

دیدگاه هموندان

ثبت دیدگاه

نام

رايانامه

ديدگاه

کامنت خصوصی است؟ بله

برای ثبت دیدگاه عبارت امنیتی تصویررو به رو را وارد کنید.



مطالب مرتبط

نظر سنجی

با چه هدفی به سفرهای نوروزی رفتید؟

هموندی در خبرنامه

آدرس رایانامه (:ایمیل) خود را وارد کنید تا خبرنامه ی امرداد روزانه نوشتارهایمان را برای شما بفرستد