تاریخ پست:1397/2/3 8:0
بنفشه میرزایی

اردی‌بهشتگان یا گلستان جشن از جشن‌های دوازده‌گانه‌ی ایران باستان بوده و از شمار جشن‌های آتش است. روز سوم از هر ماه باستانی به نام اردی‌بهشت است و بر پایه‌ی گاه‌شماری امروزین، دوم اردی‌بهشت خورشیدی، برابر با جشن اردی‌بهشتگان است.

به شوند (:موجب) یزدان‌شناسی اوستایی، اردی‌بهشت دومین امشاسپند بوده و این نام در اوستا «اشه‌وهیشته» و یا «ارته‌وهیشته» است. بخش نخست اشه یا ارته به چم (:معنی) درستی، راستی و نظم و بخش دوم  به چم بهترین بوده که صفت عالی است؛ پس روی هم به چم بهترین راستی یا بهترین نظم و قانون است.

چنان‌که همه‌ی امشاسپندان دارای دو بخش زمینی و مینوی (:معنوی) هستند، این امشاسپند در جهان مینوی نماینده‌ی پاکی، راستی، نظم و قانون اهورایی و در زمین نگاهبانی آتش به او واگذار شده است. در این مورد، منظور از آتش نظم، داد، راستی و پارسایی است چون در نشانه‌هایی از اوستا دیده می‌شود که اهریمن با پیدایش زرتشت می‌گریزد با فریادی این‌چنین که:

«زرتشت مرا بسوزانید با اشاوهیشته و از زمین براند مرا» که چون اهریمن نماینده‌ی بی‌نظمی، آشوب، دروغ و ناپاکی است، با آتش راستی، پاکی، داد و قانون گریزان می‌شود. «کوشیار گیلی» در کتاب «زیج جامع» آن را «گلستان‌جشن» خوانده است. اردی‌بهشت هم‌چنین نگاهبان آتش بوده؛ چراکه بهترین جلوه‌گاه راستی و پاکی به شمار می‌رفته است.


تاریخ پست:1397/2/3 8:0 اشتراک گذار ی در تلگرام
شمار بازدید :689

دیدگاه هموندان

ثبت دیدگاه

نام

رايانامه

ديدگاه

دیدگاه خصوصی است بله

برای ثبت دیدگاه عبارت امنیتی تصویررو به رو را وارد کنید.



مطالب مرتبط

نظر سنجی

آیا به کودکان کار کمک می‌کنید؟

هموندی در خبرنامه

آدرس رایانامه (:ایمیل) خود را وارد کنید تا خبرنامه ی امرداد روزانه نوشتارهایمان را برای شما بفرستد

Real Time Analytics