تاریخ پست:1398/7/16 9:0
امروز بیست‌ودومین روز از مهرماه در روزنگار مزدیسنی

باد ایزد؛ نگهبان سپند آخشیج هوا در گاهشمار زرتشتی

امرداد

باد ایزد؛ نگهبان سپند آخشیج هوا در گاهشمار زرتشتی«باد»، نام بيست‌و‌دومين روز ماه در گاهشمار زرتشتی است. باد، به چم هوا است. در فرهنگ زرتشتی هوا از چهار آخشیج ستودنی و سپندینه مانند آب و آتش و خاک است. در فرهنگ ایران پاک نگهداشتن چهار آخشیج خویشکاری هر انسان است.

چون باد‌روز، روز نشاط آمد اي نگار

شادی فزای هين و بده باده و بيار

امروز باد ایزد از ماه مهر سال 3757 زرتشتی، سه‌شنبه 16 مهرماه  1398خورشیدی، هشتم اکتبر 2019 میلادی

در اوستا ایزد وَیو (باد) همراه و همکار ایزدان آب و آتش و خاک است. ایزد وَیو (ایزد «باد» یا «هوا») همواره با ایزد رام آمده است. در اوستای سی‌روزه آمده: «...یاری باد به همه رزم و کارزار برساد. هر که را باد پشتیبان است پیروزی همیشه با اوست.

ایزد وَیو یا ایزد باد همواره با ایزد رام آمده است. نماد این روز در دین زرتشتی گل « بادرنگ بويه» است.'' وای یا وایو ''باد'' چهره‌ای دوگانه دارد، خوب وبد زیرا باد از هر دو جهان نیک وبد می‌گذرد. او نیکوکار است ودر عین‌حال می‌تواند با نیروی ویرانگر خود همه‌چیز و همه ‌کس را نابود سازد.

در ادبیات پهلوی دارای دو نیمه‌ی بد و خوب است که در اوستا نیمه‌ی نیک او که دشمن دیوان است ستوده شده. ایزد وایو در یشت پانزدهم اوستا به عنوان ایزدی مهم مورد ستایش قرار گرفته و این ستایش تا دوران اشکانی و ساسانی ادامه داشته‌است. در فرهنگ ایران قدیم ایزد یا الههٔ باد است.

این خداوندگار نه تنها برای تمام موجودات زنده روح حیات بوده بلکه روح دنیا و گیتی نیز محسوب می شده است. وایو همچنین هوایی است که در آن تمام موجودات زنده در هنگام مرگ نابود می شوند.

ايزد باد در اوستا چنين گزارش شده: جوينده، نيک‌كردار، چيره‌شونده، پس‌رونده، پيش‌رونده، پاينده‌فر، سخت‌ترين، قوي‌ترين، شكست‌دهنده، موج‌ريزنده، زبانه‌كشنده و ....

 

سروده‌ی مسعود سعد سلمان، بر پایه‌ی کتاب بندهش

چون باد‌روز، روز نشاط آمد اي نگار

شادی فزای هين و بده باده و بيار

باده است شادی دل پيوسته باده خور

بی‌باده هر چه بينی باد هوا شمار

 

اندرزنامه آذرباد مهراسپندان (موبد موبدان در روزگار شاپور دوم)

در بخش (نیایش خواندن سرود و ادعیه) از بر کن و به کار نو مَپیوند

 

اندرزنامه آذرباد مهر اسپندان در سروده‌ی استاد ملک‌الشعرای بهار:

وگر با شدت کار، با داوران / در این روز رو، تا شوی کامران

سزد روز (باد) ار درنگی شوی / نپیوندی امروز کار از نوی


یاد روز 16 مهرماه:

هشتم اكتبر سال 1746 دولت عثمانی كه ارتش آن كشور در سال 1745 در منطقه «قارص» از ارتش ايران شكست خورده بود به نادرشاه پيشنهاد کرد که يک پيمان صلح دائم برای حل همه اختلافات دو دولت تنظیم و امضا شود.


تاریخ پست:1398/7/16 9:0 اشتراک گذار ی در تلگرام
شمار بازدید :109

دیدگاه هموندان

ثبت دیدگاه

نام

رايانامه

ديدگاه

دیدگاه خصوصی است



هموندی در خبرنامه

آدرس رایانامه (:ایمیل) خود را وارد کنید تا خبرنامه ی امرداد روزانه نوشتارهایمان را برای شما بفرستد

Real Time Analytics