مهدی یزدانیخرم نویسنده و پژوهشگر، به پیشنهاد حسین پارسایی (کارگردان تئاتر)، نگارش و پژوهش نمایشنامهای درباره زندگی و استوره کوروش بزرگ را آغاز کرده است.
این پروژه نمایشی که فعلاً با عنوان اولیه «امپراطور» در حال پژوهش است، به روایتی نوین از زندگی کوروش دوم هخامنشی با رویکردی تاریخی، اسطورهای و تأویلگرایانه میپردازد.
حسین پارسایی پیشتر نیز تجربه کارگردانی آثار نمایشی با محوریت متون کهن فارسی و شاهنامهای را در کارنامه خود داشته و این بار در ادامه همان مسیر، شخصیت کوروش را بهعنوان یکی از نمادهای دیرپای قدرت، عدالت و خرد در تاریخ ایران برگزیده است.
این نمایشنامه با تمرکز بر مفهوم کوروش بهمثابه ذوالقرنین، به بررسی وجهههای استورهای، ملیگرایانه و «ابرقهرمانانه» از این شخصیت خواهد پرداخت. در همین راستا، یزدانیخرم در مرحله پژوهش و مستندسازی متون تاریخی و روایتهای موجود درباره کوروش قرار دارد و تلاش میکند نگاهی تازه و چندلایه به این چهره ماندگار تاریخی ارائه دهد.
بهزودی اطلاعات کامل از این پروژه نمایشی اطلاع رسانی خواهد شد.
یک پاسخ
خبر خوشحال کنندهایست، اما نکته اینجاست که شهریاران باستانی ایران 《امپراتور》نبودند. امپراتور لقب شاهان سرزمینهای بردهدار بود (مانند امپراتوران روم). در زمان باستان، ایرانیان بردهدار نبودند که شاهشان امپراتور باشد. به همین دلیل به شاهان ایران 《شاهنشاه》میگفتند.
بهکار بردن لقب امپراتور برای کوروش بزرگ و دیگر شاهنشاهان ایران باستان، نادرست است.