روزی که باید روز همدلی و همراهی باشد، با خستگی و دلگرفتگی برخی از همکیشانمان به پایان رسید. مردمانی که با دلگرمی آمدند، کنار صندوق رای، بیش از آنکه دیده شوند، چشمبهراه ماندند.
ما با امید آمدیم؛ اما چیزی در دلمان گفت: کاش جور دیگری با ما برخورد میشد.
آمدن از روی مهر، نه تنها برای رأی انداختن
بسیاری از کسانی که امروز آمدند، تنها برای انداختن برگهای در صندوق نبود. آمدنشان نشانی از باور و دلبستگی بود.
این آمدن ساده نیست. کسی که از خانه بیرون میآید، راه میپیماید، چشمبهراه میماند، یعنی دلش با کار گروهی است.
کاش این مهر، دیده میشد. کاش این دلبستگی با روی خوش پاسخ داده میشد.
نخستین برخورد، میتواند سرنوشت نگاه آدم را بسازد
اگر همان آغازِ کار و ورود همکیشان با شمارهدادن یا راهنمایی سادهای همراه میبود، بسیاری از آشفتگیها پیش نمیآمد.
آغاز هر برنامه، مانند درِ خانه است. اگر در با خوشرویی و آرامش گشوده شود، دل آدم آسودهتر گام برمیدارد.
پذیرایی ساده، دل را شاد میسازد
زمان ایستادنها بسیار بلند بود، نزدیک به ۲ ساعت و هرچه زمان میگذشت، خستگی هم بیشتر خود را نشان میداد.
آب فراهم بود، و جای نشستن نیز بود. اما اگر در کنار آن، یک شربتِ خوشگوار، یا کیکی کوچک فراهم میشد، دلها روشنتر میماند.
ارج نهادن همیشه در گفتار نیست؛ گاهی در کاری ساده مانند پذیرایی با مهربانی است.
دستگاههای اندک، چشمبهراهیِ بسیار
دستگاههایی که برای رایگیری گذاشته شده بود، کمشمار بود. همین کمبودن، چشمبهراهی را بیشتر کرد.
اگر از پیش شمار رایدهندهها بهتر سنجیده میشد، میشد این چشمبهراهی را کوتاهتر کرد.
خستگی، دل آدم را از شور کار دور میکند. و چه بهتر که آن را با پیشبینی درست، از میان برداشت.
رای دادن، باید در خلوت و آرامش باشد
سیستم هایی که برای دریافت رای گذاشته شده بود، بسیار نزدیک به هم بودند. جداکنندهای میان آنها نبود.
در چنین جاهایی، شاید برخی احساس کنند چشم دیگران بر برگهشان است.
رای، چیزی است که باید بینگرانی و با آرامش دل نوشته شود. نگهداشتن این خلوت، نشانیست از ارج گذاشتن به اندیشه هر کس.
وقت همکیشان ارزشمند است
کسانی که آمدند، تنها رایدهنده نبودند؛ سرمایههای زندهی این جامعهاند.
وقتشان را گذاشتند، از برنامههای روزانهشان زدند، ایستادند، صبوری کردند.
ما باید قدر این زمان را بدانیم. وقت همکیشان، نه برای ایستادن در صفهای بیبرنامه یا شنیدن پاسخهای ناروشن، که برای ساختن آینده صرف میشود.
و اگر وقت مردم را ارج نگذاریم، باورشان را از دست خواهیم داد.
هر کاری کاستی دارد، ولی میتوان بهتر رفتار کرد
هیچ گردآمدنی بیاشکال نیست. ولی بسیاری از آنچه دیدیم، با اندکی برنامهریزی و همراهی دل میشد بهگونهای دیگر رخ دهد.
آدمها با دلشان میآیند. اگر دلآزرده شوند، شاید دیگر نیایند.
همین دلهای ساده، ستون این خانهاند.
من هنوز باور دارم که میتوان با نگاهی نو، با دلسوزی و برنامهریزی، دلهای بیشتری را همراه کرد.
من هنوز باور دارم که میتوان به مهر، برگشت.
همکیشانمان شایستهاند.
شایستهاند که بهگرمی با آنان رفتار شود، نه تنها بههنگام انتخابات، که همیشه.
شایستهاند که وقتشان را ارج نهیم، سخنشان را بشنویم، و همراهشان باشیم.
19 پاسخ
این انتخابات بی نظم ترین انتخاباتی بود که نا حالا دده بودم. مادر و پدر من به دلیل شلوغی بسیار و پس از تحمل دوساعت گرما و شلوغی سالن از انتخاب منصرف شدند. از برگزارکنندگان درخواست میکنم دلایل را بررسی و به مردم اعلام کنند. اصلا خوب نبود. هیچکس از هییت نظارت در یالن پاسخگو نبود.
درود بر آقای رویین تن گرامی
ای خوش آنروز که محک تجربه آید به میان
بی تجربگی و عدم سود بردن از زحمات قدیمی ها همین میشود .
زمانیکه در مجمع همگانی بلندگو دست میگیرند و دعوت میشود هر که میخواهد برای هیئت اجرایی انتخابات بیاید همین میشود و در آینده باز نیز اینچنین خواهد شد.
یک خسته نباشید به هیات نظارت و کارکنان انجمن میتواند خستگی را از تن آنها در بیاورد. نیمه پر لیوان را ببینیم. انتقاد راحت ترین کار است.
من دوبار برای رای دادن حدود ساعت 9:45 و 13:10 آمدم ولی بدلیل شلوغی منصرف شدم. من نمی توانستم بالای یک ساعت برای رای دادن منتظر بمانم.واقعا نمی توانستم
زحمت دست اندرکاران و برگزار کنندگان انتخابات ارزشمند و شایسته تقدیر است.
چه بسا اگر برنامه ریزی مناسبی برای اجرای انتخابات و ایجاد نظم انجام میشد از بی نظمی کاسته میشد و برگزار کنندگان و همکیشان کمتر فرسوده می شدند.
درود بر فرهادگرامی
دقیقاً همینطور بود و خیلی از رای دهندگان که آمده بودند، منصرف شدن و رفتن یا افراد حاضر در این شلوغی خستهکننده به دوستان و آشنایان خود که هنوز گرفتار این نابسامانی نشده بودند سفارش میکردند که مبادا برای رای دادن بیایید.
یک سوال دیگر هم داشتم،چرا دو انتخابات و مراسم مانتره باید در یک روز انجام میشد؟
چرا یک یا دوستگاه را به مارکار نبرده بودند تا افرادی که در مانتره هم شرکت داشتند؛راحت رای بدهند؟
انتخاب روز ۲۷ تیر برای انتخابات باعث ناراحتی بسیاری از هازمان زرتشتی شد ،چون مصادف با برگزاری مانتره بود. بسیاری از اولیا نتوانستند در انتخابات شرکت کنند.برگزاری انتخابات باید تابع آیین نامه باشد.ظاهرا اعضای هیات انتخابات بدون داشتن کمترین تجربه این انتخابات را برگزار کردند.امیدوارم دیگر تکرار نشود
نگارش تجربه روز انتخابات با زبان مهر، دعوتیست برای تأمل، نه قضاوت.
نویسنده با تکیه بر حس انسانی و دلسوزی اجتماعی، تلاش کرده تصویری از دلآزردگی آرام و سازنده ارائه دهد. چنین روایتهایی نه به قصد تضعیف برگزارکنندگان، بلکه برای تقویت رابطه میان نهادهای اجرایی و مردمانیست که با دل میآیند.
اما دیدگاهی که با تعبیراتی چون «بیتجربگی» و «سود نبردن از زحمات قدیمیها» منتشر شده، با لحنی طعنهآمیز، از فضای گفتوگوی مدنی فاصله گرفته است. در جامعهای که نیاز به تعامل نسلها دارد، بینیاز دانستن جوانان یا تخطئه نیت آنان، کمکی به ساختن نمیکند.
آینده از دل همکاری ساخته میشود؛ نه با برچسبزنی، که با شناخت ظرفیتها، اصلاح ساختارها و اعتماد به گفتوگو. نقدها اگر با احترام به افراد همراه باشند، شنیده میشوند. بیاحترامی، نه تنها پیام را ضعیف، بلکه دیوار فاصله میان نسلها را بلندتر میکند.
امید است که دیدگاهها، چه در دفاع و چه در نقد، با زبان خرد و دل نوشته شوند؛ تا جامعهای بسازیم که در آن، تجربه و انگیزه دست در دست هم باشند.
شیوه انتخاب هیأت نظارت در انتخابات انجمنهای زرتشتی، بر پایه مشارکت مستقیم مردم در مجمع عمومی انجام میشود. اعضای هیأت نظارت ابتدا خود را داوطلب میکنند و سپس با رأی آزادانه همکیشان حاضر در مجمع، مسئولیت نظارت بر انتخابات را برعهده میگیرند. این فرآیند نه تنها قانونی و شفاف است، بلکه نمادی از مردمسالاری درونسازمانیست.
نقدی که با عبارت «هر که میخواهد برای هیأت اجرایی بیاید» مطرح شده، نادیدهگرفتن همین اصل مشارکت عمومیست. مجمع عمومی، متشکل از همکیشان نسلهای مختلف، خود تصمیمگیرنده نهاییست و انتخاب هیأت نظارت از دل همین جمع صورت میگیرد.
اگر نقدی به عملکرد اجرایی وجود دارد، باید با دقت و احترام به ساختار قانونی و با پیشنهادهای مشخص مطرح شود، نه با نفی اصل مشارکت یا زیر سؤال بردن انگیزه داوطلبان.
اینکه حضور در هیئت اجرایی آزادانه باشد یا با دعوتنامه، موضوعیست که در ساختار آییننامه قابل بررسی است.
پاسداشت اعتماد مردم، از مسیر گفتوگوی روشن و مستند میگذرد؛ نه از راه کلیگویی و تضعیف فرآیندهای قانونی.
درود. باتوجه به اینکه همه ی انتقادات و پیشنهادات را خواندم و خواستم طبق نوشته های شما عزیزان نظری بدهم و ازاینکه این بحث ها همیشه هست که چرا انتخابات با مانتره در یک روز برگزار شد و چرا اینگونه و با بی نظمی بود و تمامی این مواردی که شما ذکر کردید .
تمامی این انتخابات و ساعت های تعیین شده زیر نظر وزارت کشور می باشد و هر آنچه آنها تصمیم بگیرند هیات نظارت باید اجرا کند.چنانکه آنها نماینده هم میفرستند و من با چشم خود دیدم که قرار بود تا ساعت 7 تمدید شود و نماینده وزارت کشور خانم احمدی که آنجا حضور داشتند فرمودند که ساعت 5 باید درب سالن بسته شود که با صحبتهای هیات نظارت و راضی نمودن آنها قرار شد ساعت 6 درب سالن بسته شود.بنابراین از همکیشانی که گله مند هستند خواهش میکنم آگاه باشید که ما در چه موقعیتی داریم زندگی میکنیم و تصمیم گیرنده نه خودمان هستیم و نه انجمن بنابراین بهتر است در حفظ یاری هم کوشا باشیم و اینقدر از هم انتقاد نکنیم و باهم همازور باشیم و هدف از تشکیل انجمن این است که جامعه زرتشتی برقرار باشد و نخواهند آن را از بین ببرند.خواهش میکنم خواهش میکنم باهم همراه و همدل باشیم.
درود، یکی از کارهایی که به راحتی برای انجمن محترممان مقدور بود اجاره نمودن یک دستگاه شماره دهی مکانیزه همانند بانکها بود و مسئول نمودن یک عزیز برای اینکه هر شخص تنها یک شماره نوبت بگیرد تا نظم واقعی در صف حفظ شود و زمان همه اعضا به یک اندازه ارزشمند شمرده شود.
نگارش لیست صف به صورت دستی منجر به عملکرد سلیقه ای شده بود به طوری که دوستان و آشنایان مسئول گرامی بلافاصله وارد بخش رای گیری می شدند با اینکه سایر عزیزان ساعتها منتظر می ماندند. این رفتار زمینه ساز دلزدگی از رای دهی و بعضا ترک سالن می شد. این رویکرد، در حالی که فراهم آوردن سازوکارهای سادهای برای تضمین عدالت و نظم در نوبتدهی به سهولت مقدور بود، نه تنها احترام لازم به وقت و حقوق تمامی اعضا را نادیده میگیرد، بلکه به طور جدی، مشروعیت و اعتبار کلیت فرآیند و نتایج حاصله را زیر سؤال میبرد.
درود به همکیش گرامی؛
در مورد بهرهگیری از دستگاه شماره دهی که جناب عالی اشاره کردهاید، من هم با شما هم باور هستم.
اما یادآور میشوم که هیئت مدیره گردش ۴۵ تنها مسئولیتی که داشته است، فراهم کردن لوازم و دستگاهها بوده است.
بنابراین اگر هیئت نظارت بر انتخابات تجربه ی کافی داشت و این پیشنهاد را به هیئت مدیره میداد، آنها نیز لوازم اجرای این کار یعنی دستگاه شماره دهی را برای هیئت نظارت فراهم میکردند.
این نکته را برای یادآوری نوشتم که بدانید هیئت مدیره گردش ۴۵ هیچ کوتاهی نکرده است و این رویدادهایی که پیش آمد مسئولیتش متوجه هیئت برگزاری انتخابات است.
جناب آقای پوررستمی درود،
با توجه به اینکه پیشبینی و تجهیز زیرساختهای لازم برای برگزاری هر انتخاباتی از مسئولیتهای اصلی هیئت مدیره محترم است، سوال اینجاست که چرا همانند فراهم آوردن دستگاههای رأیگیری که از قبل برنامهریزی شده بود، تمهیدات لازم برای استقرار یک سیستم نوبتدهی مکانیزه نیز اندیشیده نشد؟ در صورت تعبیه چنین سیستمی، امکان ارزیابی و نظارت بر نحوه استفاده از آن نیز وجود داشت. این فقدان برنامهریزی در زمینه زیرساختها، چگونه میتواند با ادعای برگزاری یک انتخابات شفاف و عادلانه همخوانی داشته باشد؟ آیا میتوان بدون مهیاسازی بسترهای لازم، توقع برگزاری رویدادی منظم و بدون حاشیه را داشت؟
نظم و چیدمان صندلیها در سالن پذیرایی به گونهای بود که نه تنها موجب سردرگمی و عدم رعایت توالی میشد، بلکه سوالاتی جدی را در مورد مدیریت فضای برگزاری ایجاد میکرد. آیا امکان تدبیر چیدمانی منظمتر، منطقیتر و دارای توالی مشخص وجود نداشت تا از هرج و مرج و بینظمی جلوگیری شود؟ اینگونه جزئیات، در شکلگیری ادراک عمومی از سطح سازماندهی و احترام به شرکتکنندگان نقش بسزایی دارد.
یکی از جدیترین موارد نقض رویه، مشاهده ورود و رأیدهی افرادی پس از پایان ساعت رسمی و اعلامشده انتخابات و از طُرق غیرمتعارف (مانند درب سالن پذیرایی) بود. اینگونه اقدامات، به طور مستقیم اعتبار و سلامت فرایند رأیگیری را زیر سوال میبرد و میتواند به شائبههایی از جانبداری یا عدم رعایت بیطرفی دامن بزند. چگونه میتوان از کنار چنین مواردی که اصول اولیه یک انتخابات سالم را خدشهدار میکند، به سادگی عبور کرد؟
اینگونه نارساییها و بینظمیها نه تنها موجب سلب اطمینان و نارضایتی رأیدهندگان و شرکتکنندگان میشود، بلکه تصویر کلی مدیریت و برگزاری انتخابات را نیز مخدوش میسازد. از آن هیئت محترم تقاضا میشود ضمن بررسی دقیق موارد مطرح شده، توضیحات لازم را در خصوص مسائل فوق ارائه نموده و با اتخاذ تدابیر پیشگیرانه، تضمینهای لازم جهت جلوگیری از تکرار چنین اشکلاتی در آینده را فراهم آورید. شفافیت و پاسخگویی، رکن اصلی اعتماد عمومی است.
شایسته نیست که در فضایی که نیاز به همکاری و همفکری دارد، نظرات شخصی ناشی از دلخوری یا حذف از فرآیند نامزدی بهعنوان داوری بر عملکرد هیئت نظارت تلقی گردد.
افزون بر این، این دومین تجربه انجمن در برگزاری انتخابات الکترونیکی بود؛ و قضاوت بر مبنای “تجربهنداشتن” هیئت نظارت نهتنها نادیدهگرفتن تلاشهای صورتگرفته است، بلکه در شرایطی که تجربه تدریجی در حال شکلگیری است، منطقی نمینماید.
اگر تجربه، معیار باشد، باید یادآوری کرد که در نخستین دوره این نوع انتخابات نیز از دستگاه شمارهدهی استفاده نشده بود. بنابراین طرح این موضوع، نه بر پایه ارزیابی فنی، بلکه حاصل نوعی نگاه سلیقهای است.
همچنین انتظار میرود شرکتکنندگان در انتخابات، در کنار استفاده از حق قانونی خود، شأن انتخابات را با رعایت نوبت و احترام به نظم حفظ کنند. رفتارهای فردی در محل رأیگیری که خارج از چارچوب نظم و نوبتبندی بودهاند، نهتنها موجب اختلال در روند رأیگیری شدهاند، بلکه فشار اضافی بر برگزارکنندگان وارد کردهاند. این موارد نیز باید در ارزیابی کلی لحاظ گردد.
امید است نقدها در مسیر بهبود فرآیندها باشد، نه وسیلهای برای تخطئهکردن نهادهایی که مسئولانه در چارچوب وظایف خود عمل کردهاند.
یکی از موارد قابل تأمل در فرآیند انتخابات اخیر، عدم حضور عضو پنجم هیئت نظارت و بیاطلاعی عمومی از علت آن بود. بیگمان، ترکیب کامل هیئت نظارت نقش تعیینکنندهای در حفظ توازن، نظارت چندجانبه، و اعتمادسازی دارد. نبود یک عضو، آن هم بدون اطلاعرسانی یا واکنش رسمی از سوی هیئت، جای پرسش جدی باقی میگذارد. انتظار میرفت هیئت نظارت، در راستای شفافسازی، توضیحی رسمی یا حداقل اطلاعیهای مختصر درباره علت عدم حضور عضو پنجم منتشر میکرد. پذیرش مسئولیت، در هر جایگاه و موقعیتی، تعهدی اخلاقی و اجتماعی است که تنها با حضور مستمر و پاسخگو بودن معنا پیدا میکند. وقتی فردی مسئولیتی را میپذیرد و بدون ارائه دلیل موجه یا اطلاعرسانی مناسب از ادامه مسیر کنارهگیری میکند، نهتنها از وظایف خود غافل شده، بلکه فرصت را از فردی دیگر که شاید با تعهد بیشتری حاضر به خدمتگزاری بوده، سلب کرده است.
متاسفانه نگاه از بالا به پایین به رسانه های خبری بود و ممانعت از تهیه گزارش شد در دوساعت ابتدایی .
حتی بدون انتشار اعلام آیین نامه از سوی هیات برگزاری قبل از اجرای انتخابات.
نقدی محترمانه بر پوشش رسانهای انتخابات
در فرآیندهای انتخاباتی، اعتماد عمومی بر شفافیت، بیطرفی و رعایت اخلاق رسانهای استوار است. جامعه زرتشتی دو رسانه دارد و همواره کوشیده با حفظ اصالت و انصاف، الگویی از تعامل آگاهانه ارائه دهد.
در جریان انتخابات گردش ۴۶ انجمن، مشاهده شد که یکی از عکاسان خبری و گزارشگر رسانه …، فرزند یکی از نامزدهای انتخاباتی بوده و عکسهایی از روز رأیگیری را با نام شخصی در چند نوبت منتشر کرده است. هرچند این اقدام در چارچوب قانونی انتخابات ممنوعیت مشخصی ندارد، وقتی یکی از اعضای خانوادهی نامزد انتخاباتی در مقام گزارشگر یا عکاس خبری حاضر میشه—بهویژه در روز و ساعات رأیگیری—حتی اگر واقعاً بیطرف عمل کرده باشه، حضورش ممکنه از دید مخاطبان شائبهبرانگیز بهنظر بیاد.
انتظار میرود رسانههای فرهنگی و انتخاباتی با توجه بیشتری به نقشهای خبری و نسبتهای خانوادگی در فضای انتخاباتی عمل کنند—تا اعتبار نهادها و رسانهها محفوظ بماند.
همه ما مسئول حفظ شفافیت و اعتمادیم؛ حتی در جزئیاتی که شاید کوچک بهنظر آیند، اما در ذهن مخاطب ریشه دارند.