فریبا رستمیفرد، مادر دو تن از بازیکنان جام جانباختگان است که از برگزارکنندگان خواست که زمانی که دو تیم باهم بازی دارند اختلاف سنی و قدی آنها زیاد نباشد.
*شما هرسال برای تماشای جام میآیید؟
بله هرسال میآییم چون بچههای من جزو شرکتکنندگان جام هستند.
*سطح بازیها را چگونه ارزیابی میکنید؟
من بیشتر بازی تنیس رویمیز را دیدم. چون دخترم تنیس رویمیز بازی میکند و دختر دیگرم داور تنیس رویمیز است. من شخصا آن مکان را بیشتر دوست دارم. البته پسرم فوتبال بازی میکند و پسرم امسال از زمینبازی راضی بود.
*ازنظر زمانبندی بازیها نظرتان چیست؟
خیلی بد بود؛ مثلا دختر من هستی، دیشب ساعت 12 باید بدمینتون بازی میکرد ولی زمان بازی او افتاد به ساعت 2:30 بامداد که انصراف داد.
*آیا تنها دیشب اینگونه بود یا پیشتر هم این مشکل بوده است؟
من پیشترها خیلی درگیر زمانبندی نبودم.
*به شکل کلی جام امسال را نسبت سالهای پیش چگونه ارزیابی میکنید؟
من امسال خیلی راضیتر از سالهای پیش هستم؛ مثلا امسال هم سالن خراشه و هم سالن تنیس روی میز ازنظر تهویه و سرمایشی بسیار خوب بود. ولی اگر بازیهای فضای باز پس از غروب آفتاب باشد خیلی بهتر است. چون یکی یا دو بازی ساعت 15 بوده است که بازی در زیر آفتاب داغ برای بازیکنان نوجوان سخت است.
*زمین چمن امسال بهتر از سال پیش شده؟ یا فرقی نکرده است؟
خیلی بهتر شده است پارسال بازیکنان ناراحت بودند.
*سخن پایانی
من سخنم درباره زمانبندی و تیم بندی است. بچههای دو تیم مقابل باید باهم سن و سال باشند نه اینکه فاصله سنی بین دو تیم زیاد باشد؛ مثلا پسرم دیروز در مسابقه بسکتبال با تیم بزرگتر از خودشان بازی داشت که قدش تا کمر حریفش بود و این درست نیست. اگر زمان بازیهای بیرون سالنی هم از ساعت 19 به بعد باشد که آفتاب و گرما نباشد خیلی بهتر است.
