مقالهای پژوهشی به قلم دکتر داریوش اکبرزاده*، پژوهشگر مرکز RICHT (پژوهشگاه میراث فرهنگی کشور)، با عنوان «از شاخهگل در دست ایزدبانوی ایزیس تا به شاخهگلهای در دست رقاصان ساسانی»، در شمارهی تازهی نشریهی علمی لهستانی (Historia i Świat Scopus)، مجله پژوهشهای تاریخ جهان باستان، به چاپ رسیده است.
داریوش اکبرزاده با دستهبندی رقاصان ساسانی به پوشیده و نیملخت/ لخت، به چرایی حمل یک شاخهگل در دستان رقاصانی که بر روی ظرفهای سیمین ساسانی دیده میشود، پاسخ داده است.
وی در این مقاله شیوهی حمل گل و نیمبرهنگی این دسته رقاصان را هنری غیرساسانی توصیف کرده است؛ افزونتر، نویسنده با رد هر گونه پیوند میان این رقاصان نیمبرهنه و ایزدبانو آناهیتا (که در کارهای پیشین دیده میشود) بر ممنوعیت برهنگی در دین زرتشتی تاکید کرده است. اکبرزاده هرگونه پیوند میان این دسته رقاصان و مسایل چون هوسرانی و شهوت (که در کارهای پیشین دیده میشود) را نیز رد کرده است. نویسنده مقاله به یاری برخی عناصر معنادار موجود بر روی این ظرفهای سیمین چون نقش پرندگانی خاص، حیوانات خاص، کودکان و نیز در مواردی هاله نور، این دست رقاصان را نوعی فرشتگانی بر رسیده است که برخی ویژگیهای هنری ایرانی، هلنی و بومی آسیای میانه را به ما رسانیدهاند.
این نویسنده و پژوهشگر تاریخ و هنر ساسانی، به شماری از این دست آثار در اوراسیا ارجاع داده است و در پایان این گمانه را پیشکشیده است که کرانه جغرافیایی ساخت این آثار زادگاه اصلی ساسانیان (Mainland) نمیتواند باشد.
* دکتر داریوش اکبرزاده، پژوهشگر برجسته تاریخ و فرهنگ ایران، زبانشناس و سکهشناس ساسانی
