در پیچوخم جادهی چالوس جایی میان کوههای البرز جادهای فرعی به روستای تاریخی شهرستانک میرسد. نسیم خنکی که از دل کوه میوزد، نوید حضور چیزی فراتر از طبیعت معمولی را میدهد. مسیری شیبدار و با فرازونشیب فراوان را پیمودیم. در درازای مسیر دیدن چشماندازهای زیبای درختچههای زرشک، خستگی را از تنمان بیرون میکند. پس از گذشتن از پیچوخم کوه ناگهان قامت سبزی ایستاده و تنها در برابر دیدگانت قد میکشد.
اُرُس شهرستانک، بانوی کهنسالی* که ۲۷ سده در اینجا ایستاده و شاهد گذر روزگاران بوده است.
سرو کوهی هورست در میان بومیان معروف است به «پیر تودار». که در شمال خاوری روستا، روی کوه هورستان و کنار چشمه سر جای گرفته است.
در ایران باستان سرو نماد جاودانگی و آزادگی است و این اُرُس کهنسال تجسمی از همین معناست.
این سرو کوهی عظیم نه تنها یک موجود زنده که روایانگر ۲۷۰۰ سال تاریخ است که در برابر برف و باد و گذر نسلها مقاومت کرده. بلندایش نزدیکبه ۱۷ متر رسد و تنهای با قطر ۱۴ متر دارد. تنهای که اگر به زبان بیاید شاید از روزگاران مادها تا امروز قصه بگوید. در سال ۱۳۸۸ خورشیدی نامش در فهرست آثار طبیعی ملی ایران ثبت شد تا یادآور ارزشی باشد که طبیعت و تاریخ درهم تنیدهاند، اما همه چیز برای این سرو کهن آسان نگذشته است بخشی از شاخههایش براثر بیتوجهی شکسته، تنهاش از کندنهای بیرحمانه رنج دیده و ریشههایش زخمهایی از حفاری انسانها برخود دارد. با این همه هنوز سبز ایستاده است؛ نماد پایداری و جاودانگی.
زیر سایه شاخههایش اگر بایستی، گذر زمان رنگ میبازد. صدای گذر کاروانها زمزمه عاشقان، حتی رازهای پادشاهانی را میشنوی که زمانی در این حوالی اقامت داشتهاند. صدای باد در میان برگهایش شبیه نجواهای پیرزنی است که هزاران داستان از روزگار کهن برایت تعریف میکند.
شاید اگر روزی گذرتان به شهرستانک افتاد یادتان باشد که این درخت فقط یک اثر طبیعی نیست، او شاهدی زنده بر تاریخ ایران است. ایستاده تا یادمان بیاورد که طبیعت بخشی از هویت ماست که اگر پاسش نداریم، دیگر هیچگاه بازنخواهد گشت و پاسداری از آن ظیفهای مشترک برای همه نسلهاست.
* جنسیت درخت ارس شهرستانک ماده است.
* *سپاس از امداد گروه توتدار
فرتورها رسیده است.
4090
2 پاسخ
امیدوارم سالیان سال این درخت جاودانه و عزیزبماند. هز شاخه و هر قسمت از تنه ی این درخت حکایتی از سختی زمانه را در خود حفط نموده است. ما انسانها قدر خود و همدیگر را ندانستیم ای کاش قدر طبیعت زیبا و درختان عزیزمان را بدانیم و از دل و جان حافظ شان باشیم. اهورامزدا یار و یاور و نگهدار موجودات زیبایش باشد.
عزیزان علاوه بر درخت۲۸۰۰ ساله ی ارس ، اتشگاه قصران از سلسله ی ساسانی هم وجود دارد و همچنین کاخی از ناصرالدین شاه هم مباشد. هرکدام برای خود میتواند مقاله باشد خصوصا جدیدا از اتشگده زرتشتیان نیز صحبت شده است. قابل توجه اای سروش پور و اقای قدردان و ….