پایان کار مجله پارسیانا

پارسیانا، مجله دو هفته‌نامه‌ای جامعه پارسیان که از بمبئی منتشر می‌شود، در ماه اکتبر تعطیل خواهد شد.

«پارسیانا» در نوامبر ۱۹۶۴ توسط پستونجی واردن تاسیس شد. این مجله مقالاتی درباره پارسی‌ها، دین زرتشتی، تاریخ، سنت‌ها و مباحث تند و سختی که گاهی جامعه کوچک اما پرصدا را درگیر می‌کند، پوشش می‌داد.

این مجله که در سال ۱۹۶۴ تاسیس شده بود، جامعه پارسی را در مرکز اصلی آن، بمبئی، پوشش می‌داد. کارکنان سالخورده، نبود کارآموزان و تغییر در عادات مطالعه از جمله دلایل تصمیم ناشر مجله برای تعطیلی آن هستند.

در سال ۱۹۷۳، واردن سالخورده امتیاز انتشار مجله را به یکی از بستگان جوان خود، جهانگیر پاتل، واگذار کرد. پاتل که پس از تحصیل در رشته علوم سیاسی در ییل به هند بازگشته بود، به عنوان کارآموز در روزنامه‌های سان فرانسیسکو، اگزاماینر و هارتفورد تایمز کار کرده بود. پاتل که علاقه‌مند به روزنامه‌نگاری بود، مسوولیت مجله را بر عهده گرفت و آن را به یک مفسر مستقل و تاریخ‌نگار اخبار پارسی تبدیل کرد.

زیر نظر پاتل، این مجله به‌عنوان صدای لیبرال رشد کرد و از مسایلی مانند حقوق مذهبی برابر برای زنان پارسی حمایت می‌کرد. مقالات ، تحریریه آن مجله را در تقابل با نهادهای پارسی قرار می‌داد که سنگرهای افکار ارتدوکس بودند. پاتل گفت این مجله، که حدود ۱۵ کارمند دارد، از جمله روزنامه‌نگاران، طراحان و کارکنان تبلیغاتی، با مشکلی مشابه آنچه که جامعه تحت پوشش خود با آن مواجه است، روبه‌روست ، مشکل پیری.

او گفت: «من به زودی ۸۰ ساله خواهم شد، معاون سردبیر ۸۱ ساله است و سردبیر اجرایی ۶۵ ساله است. کمبود تازه‌واردها وجود دارد. به نظرم این پدیده‌ای است که در سراسر جهان وجود دارد. ما سعی کردیم کارآموز بگیریم، اما تعداد کمی از جوانان به شغلی که خاص و غیرجذاب است، علاقه‌مند هستند.»

پاتل گفت تصمیم به تعطیلی مجله بسیار ناراحت‌کننده است. «این اتفاق برای تمام نهادهای جامعه ما خواهد افتاد. جوانان زیادی وجود ندارند.»
او افزود : پارسینا ابتدا به صورت ماهانه منتشر می‌شد، سپس به‌صورت دوهفته‌نامه درآمد.

این مجله به طور گسترده‌ای توسط تعداد خاصی از پارسیان که مشتاق بودند اخبار بمبئی را دنبال کنند، خوانده می‌شد. نسخه آنلاین مجله دامنه خوانندگان آن را گسترش داد. شرکت‌هایی که تحت مالکیت پارسیان بودند از طریق تبلیغات ظریف و باکیفیتی که در صفحات براق این مجله منتشر می‌کردند، بخشی از هزینه های مجله را تامین می‌کردند.
پاتل افزود: «انتشار اخبار مشکلی نیست، پیدا کردن روزنامه‌نگار مشکل است.
مجله پارسیانا ویژه روزنامه‌نگاران پارسی نبوده و غیرپارسی‌ها نیز به عنوان گزارشگر با آن همکاری کرده اند. چاپ آخرین نسخه این مجله برای تاریخ ۲۱ اکتبر برنامه‌ریزی شده است. خبر تعطیلی قریب‌الوقوع مجله باعث ناامیدی جامعه پارسی شده است.
شبکه های اجتماعی اینگونه بیان کردند : «متأسفانه، افزایش سن و ناتوانی کاری به تیم کوچک و در عین حال درخشان پارسیانا رسیده است.»

همانطور که جوانان به دنبال مشاغل در رسانه‌های اجتماعی و زمینه‌های مرتبط هستند، روزنامه‌نگاری چاپی دیگر یک شغل مطلوب نیست.
پارسیانا به طور جدی تصمیم گرفته که در اکتبر ۲۰۲۵ به فعالیت خود پایان دهد.

جهانگیر پاتل و تیم تان، ما قطعاً شما را از دست خواهیم داد! ما هر دوهفته منتظر نسخه‌های شما بودیم! ما منتظر تحریریه شما بودیم، منتظر مقالات تیم شما بودیم .
همانگونه که یکی دیگر از نهادهای جامعه غیرفعال می شود، ما همچنان به آینده جامعه می اندیشیم.

منبع خبر : پارسی خبر