ساعت چهار پسین سهشنبه 25 شهریور 1404 زمانی بود که توسط انجمن زرتشتیان تهران برای برگزاری نشست مطبوعاتی به هفتهنامه امرداد اختصاص یافته بود و از دو روز قبل، توسط سخنگوی انجمن به من (خسرو بهدین) اطلاع داده شده بود.
یک ساعتونیم فرصت داشتم تا تعداد بسیار زیادی از پرسشهای همکیشان با موضوعات خیلی متنوع را از فرنشین انجمن بپرسم. البته از چند روز قبل محورهای اصلی گفتوگو را برای سخنگوی انجمن فرستاده بودم، ولی مدت کوتاهی قبل از شروع نشست تصمیم گرفتم تغییراتی در آن ایجاد کنم.
طی چند روز گذشته تعداد زیادی از همکیشان بهصورتهای مختلف تماس گرفته و پرسشهای خود را مطرح کرده بودند، یاد واپسین نشست پرسش و پاسخ انجمن افتادم که تعداد باشندگان آن نشست به زحمت به شمار انگشتان دو دست و دو پا میرسید. همچنان برایم جای سوال است هنگامی که همکیشان اینقدر عملکرد انجمن برایشان ابهامآمیز است، چرا در اینگونه نشستها حاضر نمیشوند؟
تعداد خیلی کمی از همکیشان ترجیح دادند در قسمت دیدگاهها پرسشهای خود را مطرح کنند و انبوه پرسشها از طریق واتسآپ امرداد یا بهصورت شخصی برایم ارسال شده بود حتا برخی همکیشان ترجیح دادند بهصورت حضوری و تلفنی با من، ابهامات خود از عملکرد انجمن را بیان کنند. نارضایتی و حتا خشم و عصبانیت از عملکرد انجمن زرتشتیان تهران از لحن صحبت برخی از تماسگیرندگان یا حتا از جملات نوشته شده آنان کاملا مشخص بود.
به جز شمار بسیار اندکی از پرسشکنندگان، شوربختانه کسی مایل نبود که هموندان هیاتمدیره انجمن بدانند که آنان پرسشها را مطرح کردهاند و بیشتر افراد تمایل داشتند که این پرسشها نه از طریق خودشان بلکه از سوی هفتهنامه امرداد پرسیده شود. به نوعی برخی از پرسشکنندگان، تلاش کردند تا پشت امرداد مخفی شوند یا به تعریفی دیگر تمایل داشتند امرداد در این زمینه پیشقدم شود.
با این وجود طی روزهای گذشته هفتهنامه امرداد بهصورت شدیدی تحت انتقاد برخی همکیشان بابت تصمیم به برگزاری این نشست خبری قرار گرفته بود، طرفداران انجمن یک جوری امرداد را سرزنش کردند و منتقدان عملکرد انجمن به صورت دیگر امرداد را مورد موج عظیم انتقادات خود قرار دادند، به هرحال هرکس به طریقی دل ما میشکند، در این میان یکی از همکیشان توضیح داد که تصمیم دارد با بیان انتقادات خود از عملکرد انجمن به پیشبرد اهداف این انجمن کمک کند و این زیباترین عبارتی بود که در این چند روز در این مورد دریافت کردم.
در همین افکار بودم که به انجمن رسیدم . حدود پانزده دقیقه زودتر از موعد وارد انجمن شدم. فرنشین انجمن خودش در را به رویم باز کرد. چند دقیقه بعد دوست خوبم همایون مهرزاد از عکاسان امرداد نیز رسید.
فرامرز پوررستمی سخنگوی انجمن و کامبیز فروزان منتخب گردش 46 هم حضور داشتند و با تاخیر فرشاد فرهیفر از هموندان گردش 45 به ما پیوست.
گویا فرنشین انجمن زمان برگزاری این نشست مطبوعاتی را به اطلاع هموندان گردش کنونی و آینده انجمن رسانده بود و از آنان خواسته بود که درصورت تمایل در این نشست حضور پیدا کنند. میدانستم پس از پایان مهلت یکونیم ساعتهی من، از تارنمای برساد برای نشست مطبوعاتی به انجمن مراجعه میکنند.
افشین نمیرانیان، فرنشین گردش 45 انجمن زرتشتیان تهران
افشین نمیرانیان: در زمینه برگزاری انتخابات گردش 46 ما کمتجربگی یا حتا بیتجربگی کردیم
از افشین نمیرانیان فرنشین انجمن زرتشتیان تهران خواستم قبل از شروع به طرح پرسشهای همکیشان، اگر صحبتی دارد عنوان کند. ایشان از این موضوع استقبال کرد و بیان داشت: «اگر بتوانیم این جلسات را هر از چند وقت یک بار برگزار کنیم جدا از اینکه ما به سوالات روز جواب میدهیم یک چیزی ممکن است سوال همکیشان نباشد ولی خودمان احساس میکنیم که باید بگوییم. راستش ما انتخابات خیلی خوبی داشتیم، دنبال فرصتی میگشتیم که از طرف انجمن تشکر کنیم هم از جامعه هم از کاندیداها، راستش روزهای اول فکر نمیکردیم که این تعداد از همکیشان کاندید بشوند. هم از برگزارکنندهها و هم از هیاتنظارت باید تشکر کنیم. دوتا نکته در این مورد به نظر من لازم به ذکر است، ما کمتجربگی یا حتا بیتجربگی کردیم. بیتجربگی به مفهوم بد آن منظورم نیست چون ما فقط یک بار تجربه انتخابات الکترونیکی داشتیم آن هم در دوران کرونا، در نتیجه ما اصلا فرصت تجربه کردن نداشتیم. درست است که رکورد انتخابات گردش 45 شکسته شد ولی حتا میشد رکورد انتخابات گردش 44 هم شکسته بشود، یک عده از همکیشان متاسفانه به خاطر ازدحام جمعیت موفق به رای دادن نشدند که این برایمان ناراحت کننده بود.»
فرنشین انجمن زرتشتیان تهران با اشاره به عملکرد هیاتنظارت برانتخابات مبنی بر حذف کاندیداهایی که در انجمنی دیگر سمت داشتند، افزود: «نکته دوم که به نظرم باید جایی گفته بشود یک افسوسی که به نظرم برای ما مانده است، کاش هیاتنظارت بر انتخابات ما، یک ذره تفسیر ساده انگارانهتری از قوانین داشت ما حتا بهصورت کتبی به آنها پیشنهاد دادیم که اگر هم شما تفسیرتان این است که باید انجام شود و این قانونی نیست که یک نفر اجازه داشته باشد دوتا سمت داشته باشد بگذارید این کار را خود وزرات کشور انجام دهد نه اینکه ما انجام دهیم ولی آنها به هر دلیلی انجام دادند و به نظرم این نه تنها مورد خوبی نبود بلکه بد هم بود.»
افشین نمیرانیان با اشاره به شرایط اقتصادی حاکم بر کشور و بیان این موضوع که این شرایط طبیعتا بر انجمن زرتشتیان تهران نیز تاثیرگذار است، افزود: «ما دوره خیلی سختی را در انجمن داریم میگذرانیم، دوره خاصی است و این دوره خاص بر روی شرایط انجمن تاثیرگذار بوده است.»
فرنشین انجمن زرتشتیان تهران با اشاره به اتمام پروژههای ساختمانی در دست اقدام خود عنوان کرد: «انجمن خوششانس بود که پروژههای ساختمانسازیاش چند ماهی است به پایان رسیده است، ما الان خوشبختانه اضافه درآمد داریم ولی هزینههای سرسامآوری داریم، بهطور نمونه ما در چند ماه گذشته هزینههای بسیار زیادی مربوط به آب و منبع آب و همچنین انشعابات فاضلاب، در یک فاصله زمانی بسیار کوتاه داشتیم چون مجبور بودیم ساختمانهایمان را تجهیز کنیم و در این چند ماه گذشته بهخاطر این موارد به شدت تحت فشار قرار گرفتیم.»
افشین نمیرانیان با اشاره به آگهی برای اجاره چهار آپارتمان متعلق به انجمن زرتشتیان تهران برای همکیشان بیان داشت: «من یادم است چند سال پیش زمانی که آگهی اجاره منزل میدادیم چهار یا پنج متقاضی برای سه تا آپارتمان میآمدند ولی آخرین دفعه که آگهی دادیم دوازده نفر فعلا برای چهار آپارتمان آمدند، البته هنوز یک هفته دیگر نیز مهلت است تا متقاضیان مراجعه کنند، آخرش هم ما خجالتزده بسیاری از این متقاضیان میشویم.»
فرنشین انجمن زرتشتیان تهران: جامعه برای افرادی همانند من هزینه داده است
با پایان یافتن صحبتهای مقدماتی فرنشین انجمن زرتشتیان تهران فرصتی یافتم تا نخستین پرسش همکیشان را مطرح کنم، از افشین نمیرانیان جویا شدم که اگر یک زمانی به هر دلیلی محدودیت اساسنامه برطرف بشود ، تصمیم ایشان برای ماندن در هیات مدیره انجمن چه خواهد بود؟ این موضوع را یکی از همکیشان با عصبانیت تمام تنها نیم ساعت قبل از شروع این نشست مطبوعاتی تلفنی به من بیان داشته بود و هدف امرداد از برگزاری این نشست را همراهی برای تلاش در بازنگری اساسنامه انجمن دانسته بود، درحالی که همچنان قضاوت اشتباه این همکیش آزارم میداد پاسخ فرنشین انجمن را گوش میدادم، افشین نمیرانیان گفت: «واقعیت این است که من یک فلسفهای دارم که از آن پیروی میکنم، بگذارید مقدمهای کوتاه بگویم وقتی انتخابات دفعه قبل بین خانم برخوردار و آقای ایزدی برگزار شد من از خودم خجالت کشیدم یعنی احساس کردم که من اینجا یک نامردی در حق جامعه کردم.»
فرنشین انجمن زرتشتیان تهران در ادامه با اشاره به فعالیت خود به عنوان دو دوره دبیر کانون دانشجویان زرتشتی و سه دوره هموندی در انجمن زرتشتیان تهران افزود: «من رفتم کاندید کانون شدم، بچههای کانون لطف کردند به من رای دادند و دبیر کانون شدم، میتوانستند به کس دیگری رای بدهند، ولی به من رای دادند و من آخرین نفری بودم که دو دفعه دبیر کانون شدم در نتیجه در کانون من شروع به کسب تجربه کردم. بعد از چند سال آمدم کاندید انجمن شدم، دوباره جامعه به من رای داد. من احساس میکردم که میتوانستم این صندلی را اشغال نکنم منظورم این است که اگر من نمیآمدم افراد دیگری بودند که بیایند ولی من آمدم و در انجمن نیز تجربه کسب کردم. در نتیجه الان من وظیفه ندارم که بگویم من دیگه نیستم اگر جامعه بگوید نباشم مخلص آنها هم هستم ولی واقعیت اینکه این جامعه هزینه داده برای افردی مثل افشین نمیرانیان. افشین نمیرانیان خودش دیگر حق ندارد بگوید که من نیستم، این دیدگاه من هستش که البته ممکن است درست هم نباشه، ضمن اینکه دوست هم دارم و کیف هم میکنم، تعارف که ندارم.»
از فرنشین انجمن جویا شدم که اگر این محدودیت برداشته نشود بعد از پایان عضویتش در انجمن چگونه به جامعه خدمت خواهد نمود، گفت: «باید ببینم در کجا به من میچسبد.»
گزارش پرسش و پاسخ ادامه دارد. …
گزارش تصویری این نشست مطبوعاتی را از تارنمای امرداد بینید.
