خبر تعطیلی دبیرستان بوعلی سینا در منطقه شش تهران شماری از کنشگران و دلسوزان فرهنگی را بر آن داشت تا با راهاندازی کارزاری خطاب به مدیر آموزش و پرورش کل تهران، خواستار جلوگیری از تخریب این دبیرستان شوند.
در متن این درخواست آمده است:
«مدیریت محترم آموزش و پرورش کل تهران
جناب آقای مجید پارسا
سرپرست محترم آموزش و پرورش منطقهی شش تهران
جناب آقای منوچهر پرنو
با سلام و عرض ادب
پیرو خبر تعطیلی دبیرستان بوعلی سینا، واقع در میدان فرهنگ (یوسفآباد)، اینجانب، رزا سعیدی زند، بهعنوان یکی از شهروندان تهران، بر خود واجب دانستم که از این اقدام اشتباه و پیامدهای آن جلوگیری کنم.
این دبیرستان دخترانه، یکی از مدارس سهگانه میدان فرهنگ میباشد که در ضلع شرقی آن واقع شده و از یک طرف به خیابان اصلی یوسفآباد میرسد و از طرف دیگر به خیابان آماج؛ در سه طبقه ساخته شده و بیش از نیم قرن، محل تحصیل چند نسل متوالی بوده است. در ذیل، دلایل مخالفت خودم و جمع زیادی از شهروندان با این اقدام را عنوان میکنم.
۱- آسیب زیستمحیطی تخریب و ساخت در این منطقه: با توجه به اینکه این بنا استحکام بسیار خوبی دارد و همچنان کاربری سابق خود را حفظ کرده، تخریب بیدلیل این بنای عظیم و ساخت مجدد آن، آلودگی هوای زیادی تولید میکند؛ همچنین آلودگی صوتی ناشی از کارگاه ساختمانسازی به هیچ عنوان قابل اغماض نیست.
۲- ارزش تاریخی-فرهنگی بنا: با توجه به قدمت بیش از نیم قرن این ساختمان و قرار گرفتن در مجموعه سهگانه مدارس میدان فرهنگ، میتوان این بنا را بهعنوان یک میراث فرهنگی معرفی کرد. مهندسی خوب، کاشیکاریهای سنتی ایرانی و سبک معماری آن، نماد فرهنگ، هنر و علم ایران است که با نگهداری مناسب از این سازه، میتوان آن را بهعنوان یادگاری فاخر به دست نسلهای بعدی سپرد. کیفیت ساخت این بنا به گونهای است که بعد از گذشت بیش از نیم قرن، کاشیهای آن با همان رنگ و لعاب سابق بر دیوارهای خارجی بنا باقی مانده و روی دیوارها هیچگونه ترکی مشاهده نمیشود.
۳- اسراف جایز نیست: با توجه به اینکه این بنا فضای آموزشی بسیار خوبی برای دانشآموزان دبیرستانی فراهم کرده، تخریب و ساخت مجدد آن کار باطلی است و مصداق اسراف میباشد و این هزینه میتواند در مناطق محروم صرف مدرسهسازی شود.
۴- پیامدهای اجتماعی: با توجه به اینکه این مدرسه محل تحصیل چند نسل متوالی بوده است و با زندگی مردم این منطقه عجین شده، تخریب آن همانند ویرانی وابستگی و احساس تعلق این مردم به قسمتی از خانه و کاشانه خودشان است. قطعاً وقتی چنین احساسی در کسی به وجود میآید، راحتتر میتواند تن به مهاجرت دهد.
۵- بیتالمال: با توجه به اینکه این مدرسه وقف استفاده عموم شده و تاکنون با هزینههای دولتی، نه شخصی، تعمیر و نگهداری میشده، هرگونه تصرف در آن، نیازمند اخذ اجازه عموم مردم میباشد. این بنا متعلق به شهروندان است و فقط توسط آموزش و پرورش منطقه ۶ نگهداری میشود و اکثریت قریب به اتفاق شهروندان با تخریب این بنا مخالف میباشند.
لذا، با توجه به اینکه نگهداری از این بنای ارزشمند، به تخریب آن ارجحیت دارد، بنده از جنابعالی تقاضا دارم از تخریب آن صرفنظر کنید و با هزینهای کمتر به ارتقای کیفیت این بنا بپردازید.
با سپاس فراوان».
برای پیوستن به این کارزار به این نشانی بروید.
شروع کارزار: ٠٤ مهر ١٤٠٤
پایان کارزار: ٣٠ فروردين
از طرف: عموم مردم
هشتگ رسمی: #تخریب_نمیکنیم_تا_بسازیم_نگه_میداریم_تا_بمانیم
5 پاسخ
با درود
امیدوارم تا انزمان (30 فروردین)تخریب نشده باشد .
خرد نگه دار همه باد
این آثار فرهنگ کهن ماست باید از میراثهای حمایت وحفظ کنیم
واااااای نه تو رو خدا تخریبش نکنید من و خواهرها و سایر اقوام تو این دبیرستان درس خوندیم ی مدت هم خوابگاه دانشجوها شده بود .واقعا حیف این کاشیکاریهای منحصر بفردش نیست؟ زحماتی که بابت ساختش انجام شده هم برای زیبایی نما و هم استحکامش واقعا ستودنیه.در حفظ ونگهداریش کوشا باشیم .و فقط مرمت وتعمیرات ادامه دار باشه .خوبه.در عوض این هزینه رو صرف ساخت و مرمت مدارس مناطق محروم کشور ،بکنید تا بچه هاشون خوشحال بشن.من اولین باره در این کارزار مربوط به دبیرستان بوعلی شرکت کردم
تخریب این مکان آموزشی میتواند در آینده عیر قابل جبران باشد آواره کردن نسل جوان درحال آموزش نشانه کم فکری و کم توجهی به نسل آینده است بهتر است بیشتر فکر کنید چون جبران نمی توانید بکنید ثروت مالی رشدی ندارد ثروت رشد مغز ها نیاز این کشور است و شکوه وثروت به همراه دارد