سازمان جوانان زرتشتی تهران برای پاکسازی آرامگاه قصر فیروزه به مناسبت جشن آبانگان فراخوان همازوری داد.
بنابر گزارش تارنمای سازمان جوانان زرتشتی تهران(فروهر)، این سازمان از علاقهمندان خواست تا در برنامهای که به مناسبت فرارسیدن جشن آبانگان 1404 با همکاری انجمن زرتشتیان تهران برای پاکسازی و پررنگ کردن نام سنگقبرها برگزار خواهد شد، شرکت کنند.
این برنامه از ساعت ۹ بامداد روز آدینه دوم آبان 1404 آغاز خواهد شد و تا ساعت ۱۲ نیمروز ادامه خواهد داشت.
سازمان جوانان فروهر از علاقهمندان خواست تا برای حضور و مشارکت در این برنامه و یا مشارکت در تامین وسایل موردنیاز و یا دهش با شماره ۰۹۳۵۱۰۵۵۵۶۸ در پیوند باشند.
جشن آبانگان از کهنترین آیینهای ایرانی است که هرسال در روز آبان از ماه آبان (برابر با چهارم آبان ماه) برگزار میشود و یادآور جایگاه آب و پاکی در فرهنگ و باورهای ایرانی است.
2 پاسخ
چه حرکت زیبایی
دست مریزاد
سازمان فروهر در اقدامی نامتناسب، برنامهای برای پاکیزهسازی آرامگاه و پررنگسازی سنگنوشتهها را به مناسبت آبانگان اعلام کرده است. این در حالیست که چنین برنامهای پیشتر توسط کانون دانشجویان زرتشتی طراحی و اجرا شده بود، آنهم در آستانه جشن فروردینگان—زمانی که بازماندگان به آرامگاه میروند و پاکیزگی آن معنا دارد.
کانون دانشجویان زرتشتی سالهاست که در مناسبتهای آیینی، از جمله فروردینگان به عنوان بخشی از برنامه همایش مانتره، برنامههایی فرهنگی و آیینی را با دقت و اصالت اجرا میکند. این سابقه نشان میدهد که ایدههای کانون نهتنها ریشهدار، بلکه با شناخت دقیق از بسترهای آیینی طراحی شدهاند.
نکاتی که این اقدام را قابل نقد میسازد:
تغییر بستر آیینی: آبانگان جشن زندگی و زایش است، نه یادبود و سوگ. آرامگاهروبی در این روز، با روح جشن ناسازگار است.
مصادره ایده فرهنگی: برنامهای که از سوی کانون دانشجویان زرتشتی طراحی شده، بدون اشاره به منشأ آن، توسط سازمان فروهر اجرا میشود. این رفتار، از منظر اخلاق فرهنگی، ناپسند است.
نادیدهگرفتن سابقه اجرایی: کانون سالهاست که در مناسبتهای مرتبط، این برنامه را اجرا کرده و جایگاه آن را تثبیت نموده است. بیتوجهی به این سابقه، بیاحترامی به تلاشهای مستمر فرهنگیست.
تضعیف پیام جشن: جایگزینی شادی در کنار رودخانه با فعالیت در آرامگاه، پیام آبانگان را از پاکی و زایش به یادبود و مرمت تغییر میدهد—تغییری که نه آیینی است، نه فرهنگی.
احترام به نهادهای خلاق، شناخت دقیق مناسبتها، و حفظ اصالت آیینها، مسئولیتیست که بر دوش هر نهاد فرهنگی سنگینی میکند. امید است سازمان فروهر با بازنگری در این تصمیم، به جایگاه واقعی آبانگان و نقش کانونهای دانشجویی در پویایی آیینها احترام بگذارد.