پاییز تهران؛ شاعری با واژه‌های بغض‌آلود

تهران در این روزها شهری‌ست که چیزی در نگاهش کم است. برگ‌ها هنوز می‌ریزند، رنگ‌ها هنوز می‌رقصند، نفس سردِباد هنوز در کوچه‌ها می‌وزد،  اما آسمان… آسمان پر بغض، انگار فراموش کرده ببارد.

زیبایی پاییز پابرجاست، فصل همچنان شاعر است؛ شاعری که واژه‌های خیس و تازه ندارد.

تهران چونان زیبای خسته‌ای‌ست؛ تشنه و چشم‌به‌راه بارش.

پاییزِ بی‌باران تهران فصلی‌ست با خش‌خش برگ‌ها، با غبار روی شاخه‌ها، با دلتنگیِ ابرهایی که نمی‌توانند فرو بریزند.

با این‌همه، می‌شود فهمید پاییز، حتی اگر بی‌باران باشد، هنوز بلد است زیبا بیاید.

امید که واپسین روزهای این فصل در جای‌جای ایران با بارش بارانی نیک، همراه باشد.

1 58

2 55

3 50

21 25

5 48

6 40

7 37

8 36

58

9 35

10 36

11 31

12 26

13 27

14 27

15 27

16 24

17 24

18 22 19 26

0 30

20 29  22 21 23 23

24 20 25 18 26 16

55 4

0 31

56 1

28 19

سرای فرهنگ گلها- یوسف آباد

 31 15

57

33 16

30 17

34 14 35 13

36 9

فرتور از همایون مهرزاد است.

2393

به اشتراک گذاری
Telegram
WhatsApp
Facebook
X
LinkedIn
Email

3 پاسخ

  1. چه عکس‌هایی زیبا و دل‌نوازی، دست جناب مهرزاد درد نکند و چه متن شاعرانه‌ای

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *