گزارش تصویری از

صعود گروه کوهنوردان زرتشتی تهران به قله طلا

گروه کوهنوردان زرتشتی تهران در یک برنامه کوه‌نوردی به قله طلا (کوه سرخ) صعود کرد.

بنابر گزارش گروه کوهنوردان زرتشتی تهران، این گروه با نُه تن از همنوردان زرتشتی به ترتیب حروف الفبا (آبتین آذرگشاسبی، آزیتا اخترخاوری، رستم اورمزدی، مهین پوراسفندیاری، مهسا خوشرو، مهربان شمسی، رستم کریمدادی و مژگان مژگانی) به سرپرستی نوشین فرودی روز آدینه هفتم آذرماه 1404 به قله طلا (کوه سرخ) صعود کرد.سپس از مسیری متفاوت بازگشتند.

برنامه صعود به شرح زیر است:

حرکت گروه در ساعت 4:40 بامداد از میدان سلماس آغاز شد. پس از حدود یک ساعت مسیر و رسیدن به روستای شورقاضی، با خروج از جاده آسفالت و طی مسیری، در کنار کارخانه کیان کانسار خودروها پارک شدند. گروه ساعت 6:20حرکت را در جاده آغاز کرد و با طی مسافت کوتاهی در خلاف جهت، به مسیر اصلی بر فراز دره رودخانه فصلی شورقاضی وارد شد. ابتدا خاک‌های نرم، گاه خشک و سفت و ترک‌خورده که در پیمایش حس‌های متفاوتی را ایجاد می‌کرد و مشاهده ردپاهایی شبیه سم‌های کوچک حیوانات، بحث‌ها و چالش‌هایی را در بین گروه انداخت.

سپس با گذر از دره و تماشای سنگ‌های بی‌بدیل و طی شیب‌های ملایم و گاه تند و استراحت‌های کوتاه در طی مسیر جهت دیدن مناظر زیبا از صورتک‌های سنگی که چشم هر بیننده‌ای را نوازش می‌کرد و گرفتن عکس‌های یادگاری، ساعت 11:20 بامداد، گروه به قله طلا به ارتفاع ۱۴۵۰ متری رسید. این کوه به دلیل قرمز بودن آن به کوه سرخ نیز معروف است. پس از خوردن صبحانه، استراحتی کوتاه و گرفتن عکس‌های یادگاری بر روی قله، ساعت 12:10 فرود از مسیری متفاوت آغاز شد.

با گذر از نشیب‌وفرازهای مسیر و گهگاه دست‌به سنگ‌های چالش‌برانگیز، ساعت 15:30 زمانی را به استراحت و خوردن ناهار پرداخته و با پیمایش مسیر تمامی‌ناپذیر، سرانجام گروه در ساعت 18 به محل پارک خودروها بازگشت.

مجموع پیمایش این روز ۲۴ کیلومتر بود که پس از استراحتی کوتاه، مسیر بازگشت آغاز شد و حدود ساعت 20:00 همه همنوردان به‌سلامتی به تهران رسیدند.

قله طلا که با نام‌های دیگری چون تاج خروس و مکرش نیز شناخته می‌شود، در منطقه‌ی کویر پیشوا ورامین و در فاصله‌ای حدود ۲۰ کیلومتری از پیشوا واقع شده است.

برنامه شش ماه دوم گروه کوه‌نوردان زرتشتی تهران

1 60 2 57 4 49

10 38 11 32 12 27 13 28 14 28 15 29 16 25 17 25 5 50 6 42

فرتور رسیده است.
6744

به اشتراک گذاری
Telegram
WhatsApp
Facebook
X
LinkedIn
Email

6 پاسخ

  1. در هر صعود دوستان یک درخت بکارند و در صعود عای بعدی همان یک درخت را آبیاری کنند.داغداغان، تا یا ارس پیشنهاد می شود.

  2. درود
    ۲۰ سال کوهنوردی کردم
    و عذاب بزرگ برای من دیدن زباله های ریخته شده توسط به اصطلاح کوهنوردان بود مدتی تلاش کردم پاکسازی کنم ولی فایده نداشت دوباره میریختن این بود که عطای کوهستان را به لقایش بخشیدم و دیگر نرفتم

  3. درود بر هموطنان ارجمند زرتشتی مان که مایه افتخار ایران زمین و ادامه دهنده آیین پاک نیاکان پاک سرشت ایران کهن هستند،لطفن در کوهنوردی حتمن نهالی که مناسب شرایط آن اقلیم می باشد کاشته شود

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *