زمانیکه مینیاتورِ بهزاد، زادهی جان و جهانِ ایران، به نام افغانستان مُهر جهانی میخورد و سمنو، شیرینیِ کهنِ سفرهی نوروز ایرانی، «خوراک سنتی» تاجیکستان میشود، دیگر نمیتوان از غفلت سخن گفت؛ اینجا پای انفعال مزمن، بیبرنامگی فرهنگی و واگذاری خاموش میراث ایران در میان است. آنچه در تازهترین نشست یونسکو رخ داد، نه یک اشتباه و کمکاری، که زنگ خطری بلند برای هویت فرهنگی کشوری است که میراث دارد، اما روایتش را به دیگران سپرده است.
ثبت جهانی «مینیاتور کمالالدینبهزاد» -هنرمند ایرانی- به نام افغانستان و نیز ثبت جهانی «سمنو» به نام «سنت خوراکی تاجیکستان»، بار دیگر نشان داد که ما در زمینه نگاهبانی از سرمایههای معنوی و میراثی خود تا چه اندازه کمکار، بیتوجه و بیاراده هستیم. ازاینرو، هر ایرانیای حق دارد که از مسوولان فرهنگی کشور بپرسد که چرا میراث تاریخی و فرهنگی ایران، به نام دیگران ثبت جهانی میشود و ما عکسالعملی به این غارت آشکار نشان نمیدهیم؟
ثبت جهانی مینیاتور بهزاد –هنرمند ایرانی – به نام افغانستان!
نمیدانیم باید از سادهدلیمان خشمگین باشیم یا از وعدههای اطمینانبخشی که مسوولان میراث فرهنگی کشور میدادند و در عمل وارونِ سخن و وعدههای آنها دیده شد؟ زمانی که زمزمههایی از ثبت جهانی «مینیاتور بهزاد» به نام افغانستان شنیده شد و بسیاری از ما را شگفتزده ساخت که چگونه شدنی است که مینیاتور ایرانی (آن هم مینیاتور کمالالدین بهزاد- هنرمند نامدار ما) بدون نشانی از ایرا، تنها به نام کشوری دیگر –افغانستان- ثبت شود؟ علیرضا ایزدی، مدیرکل دفتر ثبت آثار تاریخی و حفظ و احیای میراث معنوی و طبیعی وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی، با اعتماد به نفس بسیاری به خبرنگاران گفته بود: «اگر افغانستان بخواهد مکتبی را تحت عنوان “مکتب بهزاد/ هرات”، ثبت کند، باید بیاید با ما بنشیند و رضایت ایران را بگیرد»! و با اطمینانی صدچندان نمونه آورده بود که: «درست مانند ماجرای ساز “رَباب”. زمانی که میخواستیم رباب را ثبت کنیم، یونسکو از ما خواست رضایت افغانستان را بگیریم. ما هم رفتیم پای میز مذاکره و افغانستان گفت: بیایید مشترک ثبت کنیم.» آنگاه افزوده بود: «در خصوص بحث نقاشی هم، ما میگوییم کمالالدین بهزاد و این احترام برای این شخصیت وجود دارد، اما واقعیت ماجرا این است که نقاشی ایرانی، پیشتر تحت عنوان “نقاشی ایرانی” در یونسکو ثبت شده است. ما پرونده جهانی “نقاشی ایرانی” را ارائه دادیم و به ثبت رساندیم. حالا اگر افغانستان بخواهد این موضوع را مطرح کند، یونسکو از آنها داده میخواهد، سوال میپرسد که: خاستگاه چیست؟ متعلق به چه جغرافیاست؟» (خبرگزاری ایسنا).
نمیدانیم مسوولان میراث فرهنگی ما زودباور هستند یا افغانستانیها زیرک و هوشمند! از یکسو وقتی ساز رِباب را خواستهایم به نام ایران ثبت کنیم، هم یونسکو از ما خواسته پای افغانستان را به میان بکشیم و هم افغانستانیها –با منت و بزرگمنشی، لابد!- ثبت جهانی مشترک ساز ایرانی رباب را پذیرفتهاند. اکنون که زمان تلافی آن مهربانی (یا شاید: کمرویی) ما رسیده و باید افغانستانیها جبران میکردند (و ما هم به همین خیال دست روی دست گذاشته بودیم) ناگهان خبر میرسد که: چه نشستهاید! مینیاتور کمالالدین بهزاد به نام افغانستان ثبت جهانی شد!.. بله؛ به همین سادگی این هنر ایرانی و نمایندهی برجستهی ایرانی آن –بهزاد- در بیستمین نشست کمیتهی میراثهای فرهنگی ناملموس یونسکو، به نام کشور همسایه –افغانستان- زده شد (20 آذرماه 1404 خورشیدی). جا دارد از آقای ایزدی و همکاران او در میراث فرهنگی پرسید که: پس سهم ایران از میناتور بهزاد چه میشود؟
راستش را بخواهیم، نباید از «سهم» هم یاد کرد. مینیاتور بهزاد، هنری بهتمامی ایرانی است. دلایل آن هم روشنتر از آفتاب است: نخست آنکه در زمان کمالالدین بهزاد (سدهی نهم و دهم) هرگز کشوری به نام افغانستان وجود نداشته است؛ دیگر آنکه هرات تا همین دو سده پیش شهری در قلمرو ایران بود و بافت و فرهنگ آن بهتمامی ایرانی است؛ سوم آنکه بهزاد کمالبخشی هنر خود و نوآوریهایش را نه در هرات، بلکه در تبریز و در مکتب هنرمندان تبریزی آموخت؛ چهارم آنکه آرامگاه کمالالدین بهزاد در تبریز است. این نیز نشانهای از دهها نشانهی دیگر از تعلق این هنرمند به ایران است. اکنون چگونه ممکن است که هنرمندی از ایران برخاسته باشد و خود ایرانی باشد و در شهری دور از زادگاهش هنرش را به رسایی و جاودانگی رسانده باشد، دستکار هنریاش نه به نام ایران، بلکه به نام افغانستان ثبت جهانی شود؟
نمیدانیم عکسالعمل مسوولان میراث فرهنگی ما چیست؟ آیا به این تصمیم اعتراض کردهاند؟ یا خواهان سهم ایران هم شدهاند؟ اما اگر معیار یونسکو از ثبت مینیاتور کمالالدین بهزاد به نام افغانستان، اهل هرات بودن بهزاد است، پس مولانا و پورسینا و بیرونی هم نباید مدعیان تُرک و عرب و داشته باشند؛ خاستگاه نوروز نیز قلمرویی جز ایران نبوده است و دهها نمونهی دیگر که هر سال بیم ثبتشان به نام دیگر مدعیان دروغین میرود. معیار دوگانهی یونسکو در چه سوییست؟
شنیدهها حکایت از آن دارد که گویا شش سال است که پروندهی ثبت جهانی مینیاتور بهزاد در یونسکو در جریان بوده است. پرسیدنی است که در این شش سال، مسوولان فرهنگی ما چه کردهاند و چه اقداماتی را انجام دادهاند؟
برخی از خبرگزاریها به این زیرکی افغانستانیها در ثبت مینیاتور بهزاد به نام خود، «مشاهیر دزدی کابل» (تارنمای رویداد 24) عنوان دادهاند. گمان میکنیم این عبارتی رساست. بهراستی جز دزدی مشاهیر ایرانی چه نام دیگری بر آن میتوان گذاشت؟
ثبت جهانی سمنو، خوراک سنتی ایران- به نام تاجیکستان!
در همان روزی که هنوز در بهت و حیرت ثبت جهانی مینیاتور بهزاد به نام افغانستان بودیم، خبر دیگر نشست جهانی یونسکو حکایت از آن داشت که «سمنو» نیز به نام «خوراک سنتی تاجیکستان» ثبت جهانی شده است!! کدام ایرانی است که به یاد نیاورد که بر سفره هفتسین نوروز ایرانی، سمنو یکی از «سین»هاست؟ کدام ایرانی است مزهی این خوراک سنتی ایران را نچشیده باشد؟ اکنون آیا شگفتآور نیست که نام سمنو با سنت کشوری دیگر (هرچند فارسیزبان، اما بیرون از قلمرو ایران) و بدون اشتراک با خاستگاهش ثبت شود؟
ثبت سمنو به نام تاجیکستان، بار دیگر نشان داد که در زمینهی پاسداری از سرمایههای فرهنگی قلمرو خود بیاراده و منفعل هستیم. این در حالی است که کشورهای همسایهی ما با کوشش و جدیتی شگفتآور پروندههای پُربرگ و دامنهداری برای ساخت هویت خود شکل دادهاند و در این زمینه بسیار کوشا هستند؛ درست وارن ما که اهمیت درخوری به چنین مسایلی نمیدهیم. بودجههایی که کشورهای عربی و نیز کشورهای ترکیه و آذربایجان صرف مسایل فرهنگی و ثبت میراث دیگران به نام خود و آیینسازیهای دروغین میکنند، آن اندازه است که شاید حتا در تصور ما نگنجد. این مایه از کمکاری و انفعال ما، توجیهپذیر نیست.
سخنی درست است که: «ثبت سمنو توسط تاجیکستان تهدید نیست؛ آینه است. آینهای که نشان میدهد میراث بدون نمایش میمیرد، سنت بدون سیاست فرهنگی فراموش میشود، آیین بدون مستندسازی به نام دیگری ثبت میشود، و کشوری که میراث دارد اما آن را معرفی نمیکند، روایت خود را به رقبایش واگذار میکند. اگر ایران بخواهد هویت فرهنگی خود را در سطح جهانی حفظ کند، ناچار است از این انفعال بیرون بیاید و به جای اتکا به ریشههای تاریخی، سنتها را برای امروز بازآفرینی، نمایش و جهانیسازی کند. در جهانی که رقابت فرهنگی روزبهروز شدیدتر میشود، تنها اصالت کافی نیست؛ حضور فعال لازم است» (سایت پیام آذربایجان- 21 آذر 1404).
اتکا به این موضوع که خاستگاه بسیاری از آیینها و سنتها، ایران است، بسنده نیست. باید در «عمل» و با مستندات این را ثابت کرد و در ثبت جهانی میراث فرهنگی حوزهی ایران فرهنگی به نام کشور ما، کوشید.
86 پاسخ
حالا سمنو هم چیزیه که اوقات خودتون را به خاطرش تلخ کنید حالا مینیاتور را بگید یه حرفی
وقتی فرهنگ نیست سخن بی اساس است .
از انفعال من و شما ودیگران امروز به جایی رسیدیم که بین میراثهای فرهنگی کشور میبینیم اگر یکی رو انتخاب کنیم شاید بهمون پس دادن اما نزن تو سر هیچکدومشون که این اخ اون خوب راه گرفتنش این نیست و پس نخواهند داد چون هردو با ارزش هستن و بینظیر ،پختن یک کاسه سمنو نیاز به آشپزی باتجربه داره مثل بهزاد هنرمند
هنر نزد ایرانیان است و بس
برای اینکه ایرانی های امروزی کشورشون رو دوست ندارند،میراث فرهنگی براشون کوچکترین اهمیتی نداره،و فقط به پر کردن شکمشون فکر میکنند و کلاه گذاشتن سر همدیگه،
مردم کدوم کشور رو میشناسین که از کشور خودشون دزدی کنن برای تامین منافع شخصی و عقده های حقارتشون؟
بلکه از کشورهای دیگه دزدی میکنن برای میهن خودشون ،اما ایرانی ها برعکسند
من هم شدت ناراحت شدم بابت خبر سمنو و تاجیکستان
و همچنین این تابلو و موزه پاریس که انباشته از میراث فرهنگی ایران
خلاصه اینکه اکثر این مردم لیاقت ایران رو ندارند
بله خیلی مهمه بینهایت در ضمینه خودش فرهنگ محسوب میشه و شامل متصلیات
جای تأسف داره ولی حتی کرسی رو هم که سالهاست ما ایرانی ها ازش استفاده میکردیم و از دیرینه به فرهنگ و آیینمون گره خورده بود ژاپنی ها به اسم خودشون ثبت جهانی زدن
با درود
فراموش نکنیم ایران و تاجیکستان فرهنگی کاملا مشابه دارند و به نوعی میتوان گفت ایران تاجیکستان است و تاجیکستان ایران
فراموش نکنیم کتاب شاهنامه ، حافظ ، سعدی و … در منزل همه تاجیکها هست و در منزل ما نه
فراموش نکنیم تاجیکها خودر را فرزند کورش میدانند و ما نه
فراموش نکنیم تاجیکها هر نوع فرهنگی غیر پارسی را از کشورشان حذف میکنند و ما نه
این جای نگرانی ندارد من به عنوان یک ایرانی افتخار می کنم که ملت بزرگ تاجیکستان میراثی ماندگار را به نام خود ثبت کرده اند چرا که این ثبت به نام ما ایرانیان نیز نوشته می شود
پاینده ایران و ایرانی
پاینده تاکیکستان و تاجیک
درود بر امامعلی رحمان رییس جمهور ایران دوست تاجیکستان
این درسته. دو کشور هردو از پیشینه ی کهن ایرانی برخوردارند و هیچ رخداد عجیب یا ناراحت کننده ای اتفاق نیفتاده
کاملا مشخص هست که شما تاجیک هستی!!!!
بی عرضگی دست اندرکاران امرکزی ایران دلیل نمیشه که ما از مصادره آیین و فرهنگ خودمون توسط کشورهای دیگه(اگر چه کشور دوست و همسایه) خشنود باشیم
سلام . از کجا میدونید سمنو برای ایران هست
فعلا که فارسی را مردم تاجیکستان دارن درست حرف میزنند. نه مردم ایران . پس الکی طلبکار نشوید . مردم ایران فقط در ظاهر خوب هستند . الان یک بیت شعر فارسی بلد نیستیم .بعد هم ادعای میکنیم که فارسی هستیم
از آنجا که معلوم هست تو ایرانی نیستی …. از آنجا که قلمرو فرهنگی ایران و گستره آن را نمی دانی تاجیکستان جزئی از ایران بوده
از آنجا که آب که سربالارود قورباغه ابوعطا بخواند
بررسی خواستگاه سمنو (سمنک / سمنکپزان)
۱. تعریف و جایگاه فرهنگی
سمنو یکی از کهنترین خوراک–آیینهای ایرانزمین است که پیوندی مستقیم با:
نوروز
آیینهای باروری، زایش، فراوانی و زمین
فرهنگ کشاورزی گندممحور
دارد و فراتر از یک خوراک، یک آیین جمعی زنانه–آیینی محسوب میشود.
۲. ریشههای تاریخی و جغرافیایی
بر اساس شواهد تاریخی، مردمشناسی و متون کهن:
خواستگاه اصلی سمنو در فلات ایران است
پیشینه آن به دوران پیشازرتشتی و سپس ایران باستان (هخامنشی و ساسانی) بازمیگردد
سمنو با الهههای باروری و احترام به گندم (نماد زندگی) پیوند دارد
در متون و سنتهای ایرانی:
گندم «دانه زندگی» شمرده میشده
پخت سمنو آیینی مقدس و همراه با نیایش بوده است
۳. گستره فرهنگی سمنو
سمنو امروز در کشورهای زیر رواج دارد:
ایران (تقریباً در همه مناطق)
افغانستان
تاجیکستان
ازبکستان
ترکمنستان
اما نکته بسیار مهم این است که:
گستره رواج یک آیین، بهمعنای خواستگاه آن نیست
این کشورها همگی در حوزه تمدنی ایران فرهنگی قرار داشتهاند و آیین سمنو از ایران به این مناطق گسترش یافته است.
۴. جایگاه ایران در سنت سمنو
در ایران:
سمنو یکی از ارکان سفره هفتسین است
پخت آن با آیینهای زنانه، نذر، آواز، نیایش و مشارکت جمعی همراه است
تنوع آیینی و محلی آن در ایران بسیار گستردهتر از سایر کشورهاست
این تنوع و پیوستگی تاریخی، یکی از شاخصهای اصلی یونسکو برای تشخیص خاستگاه است.
۵. ثبت جهانی سمنو به نام تاجیکستان؛ تحلیل کارشناسی
ثبت «سمنک» به نام تاجیکستان در یونسکو به این دلایل رخ داد:
اقدام زودتر و فعالتر تاجیکستان
ارائه مستندات کامل تصویری و میدانی
عدم ارائه بهموقع پرونده از سوی ایران
عدم تشکیل پرونده مشترک منطقهای با محوریت ایران
❗ این ثبت به معنای نفی ایرانیبودن سمنو نیست، بلکه نشاندهنده:
ضعف دیپلماسی میراث فرهنگی ایران در آن مقطع زمانی است.
۶. ارزیابی نهایی خواستگاه
بر اساس معیارهای یونسکو:
تداوم تاریخی ✔
پیوند با اسطوره و آیین ✔
گستره جغرافیایی اولیه ✔
تنوع آیینی ✔
🔴 خواستگاه سمنو بیتردید ایران فرهنگی و بهطور مشخص فلات ایران است.
۷. راهکار پیشنهادی (کارشناسی)
وزارت میراث فرهنگی ایران میتواند:
پرونده الحاق ایران به ثبت جهانی سمنو را ارائه دهد
یا پرونده چندملیتی با محوریت ایران را بازگشایی کند
مستندات آیینی، مردمشناسی و تاریخی ایران را ارائه نماید
یونسکو این امکان را کاملاً به رسمیت میشناسد.
جمعبندی رسمی
سمنو:
آیینی ایرانی با ریشههای کهن در فلات ایران است
ثبت آن به نام تاجیکستان نتیجه کمکاری ایران بوده، نه تغییر هویت آیین
ایران همچنان حق کامل برای بازگشت و تثبیت جایگاه خود در این پرونده را دارد
تاجیکستان خود را بخشی از ایران بزرگ میداند با فرهنگی کاملآ مشابه. در این مورد جای نگرانی نیست
سمنو در ارتباط مستقیمه با فرهنگ و سنت ایران و ایرانی
شما ظاهرا زیاد در جریان نیستی
میراث ایران بزرگ فقط مال ایران کنونی نیست ، کمالدین بهزاد زاده هرات است و هرات اکنون شهری در افغانستان است،
تاجیکها فرقی ندارن با ما چه اونا چه ما هممون ایرانیم ولی قوم پشتو نه
تو ایران تقریبا ۷۰ درصد مردم از فرهنگ غرب تقلید میکنند یا غرب زده شدن ولی تو تاجیکستان و افغانستان همه با فرهنگ اصلی خودشان زندگی میکنند از لباس پوشیدنی بگی تا غذا ، ازدواج و ایام تعطیلات همین سمنو که شما دربارش اینهمه مانور دادی تو ایران بطور کارخونی و بدون هیچ طعم و بوی اصلی تولید میشه ولی تو افغانستان و تاجیکستان زنان از اول شب تا اول صبح با خواندن قرآن و دعا سمنو میپزن چون رسم و فرهنگشون دست نخورده مونده حتا زنان تاجیکستانی بیشتر از زنان افغان در این فرهنگ پیشتاز هستن حالا فرهنگ پخت سمنو که بهش تو تاجیکستان و افغانستان سمنک بهش میگن ب تاجیکستان رسیده خيلی کار نیک چون حقشونه 😁😁😉
باور کنید باید سپاسگذار همسایگان باشیم که میراث های کهن ایران را پاس میدارند. اگر به حکومت ما باشه عید نوروز رو هم بر نمیتابن و از خداشونه یکی از اعیاد مذهبی رو جایگزین کنن … الان هم هیچ دغدغه ای ندارن و نگران نیستن و حتی تایید میکنن … فقط مردم هستن که حرص و حصرت میخورن…
عید نوروز به اسم آذربایجان ثبت شده
جشن نوروز به صورت مشترک بین ایران و کشور جمهوری آذربایجان ثبت جهانی شده است
ولی ندانم چرا موسیقی عاشیق که خواستگاهش منطقه آذربایجان ایران می باشد چرا به نام کشور جمهوری آذربایجان ثبت شده است
این موسیقی و اجرا در فرهنگ مردم آران(کشور جمهوری آذربایجان) با تفاوت هایی برگزار می شود
باید اعتراض کنن، ،این بعدا ها چی بگیم به تاریخ،جلو چشم ما این کارو کردند، ،اینکار مصادره هست،باید اعتراض کنن
قابل توجه ادمین ک مطمن هستم ندانسته و نسنجیده این پست رو نزاشت اما عزیزانی ک این پست رو دیدن کمی احساسات رو کنار نگه دارن و ب تاریخ مراجعه کنن عظمت و بزرگی ایران رو درک خواهند کرد مرزهای ایران از اسیای میانه و خاور دور و اروپا و افریقا و حتی اقیانوسیه و امریکای کشف نشده زمان خودش وسعت داشت و اگر اداب و سنتی و هر چیزی ک ب تاریخمون ربط پیدا کنه باید ب خود ببالیم
ک کشورهای فلات ایران حتی ب اسم خود ازش پاسداری کنن و چه بسا با همین فرمان ک پیش میریم زیاد طول نمیکشه ک ایرانی نباش ک بخوایم ثابت کنیم سمنو مال من و مینیاتور مال من کوفته مال تبریز میرزا قاسمی شمال گز اصفهان و……وکمی بخودمون بیایم چ نشانی از ایرانی داریم اسممون رسممون پرچممون کتابمون شعارمون هدفمون افتخار ایرانی ب حق برازنده رییس جمهور تاجیکستان میباشد
ک باتمام استعمارروسیه فارسی زبان رسمی و فرهنگ ایران و افتخارش سرباز کوروش است
کاش این غرور الکی و کاذب رو کنار بزاریم وفکرو نگاهمون بازتر کنیم التماس کمی تامل و تفکر
سلام
مثل اینکه افغانستان امروزی همون خراسان بزرگ قدیم و تاجیکستان بخشی از ایران بوده اند از قدیم خیلی از همین هنرها که میگین خاستگاهش از همینجا ها بوده بنابراین درست هست الان ایران متاسفانه چند تیکه شده ولی این کشورهای که گفتین زمانی نه چندان دور جزو ایران بزرگ بودند و ایرانی به شمار میرن و ریشه خودشون رو ایرانی میدونند
اونایی که میگن افغانستان وهرات جز کشوزشون بوده چرا همین افغانهایی که مال هرات هستن را میگن اتباع خودتون جدا کردید… هرچی تو خاک ایران باشه نال ایرانه هرچی تو خاک افغانستان ما افغانستان اگر میبینید مسولان سکوت کردن علتش همینه وبس
شاید ایران یک زمانی قسمتی از آسیای میانه بوده و شماها دارید زیاد خود شیفتگی میکنید
درود، متاسفانه گهگاه از این فرمایشات بی بنیان میشنویم و یا میخوانیم که مثلا ایران جزو جمهوری آذربایجان(بخوانید جمهوری باکو یا ایران شمالی)، یا جزو افغانستان یا فلان کشور بوده!! من پا رو یک قدم فراتر میگذارم.
دوست ارجمند، لطف کنین بفرمایید بگین اون زمانی که ایران جزو هر کدام از کشورهای تازهتأسیس « افغانستان، پاکستان، ترکمنستان، ازبکستان، تاجیکستان، قرقیزستان، آذربایجان، ارمنستان، گرجستان، چچن، داغستان و حتی ترکیه» بود، نام اون کشور پهناور چی بوده؟! تو کتابها، کتیبهها و اسناد تاریخی، با چه نامی بهش اشاره میشده؟!
هر کدوم از کشورهایی که نام بردم، ادعایی بر ایران یا بخشی از ایران کنونی یا ایران تاریخی دارن! اگه ایران جزو آسیای میانه بوده، اسم اون کشور چی بوده؟
خودم پاسخ میدم: نامش «ایران» بوده.
نظری ندیم که حتی مرغ پخته هم به گفتهمون بخنده!
زرنگی می کنند البته کشورهای فارسی زبان تکه های
گوشت ایران هستن کنده شدن آنورتر زندگی می کنندروزگاری نویسنده ها بیشتر در خراسان برزگ
مجموعه نیشابور افغانستان کشورهای رها شده
شوروی تا جیکستان شامل میشده
دقیقا بنده اهل هراتم چه قدر دوست داشتم هرات برگرده به ایران
امیدوارم هر چه زودتر آرامش، آبادانی و آزادی به افغانستان برگرده
نه سادهلوحی است و نه سهل انگاری و انفعال. زمانی میشه این رفتار رو با این نامها خواند که تعدادش محدود باشه ولی وقتی که به دفعات تکرار میشه یا خیانته یا اینکه ذرهای برای فرهنگ و تاریخ این کشور ارزش قائل نیستند برخلاف ادعاهایی که میکنند
فرقی ندارد تاجیک همان به اصطلاح ایران
چی بگی جز اینکه مسولان ما اصلا توجه ندارند. فقط ذهنشون متوجه بعضی مسائل هست و حواسشون به چیزهای دیگه نیست سال های قبلم این طور شد مولانا و حافظ شدن مشاهیر کشورهای دیگه.میگن گیرم پدر تو بود فاضل از فضل پدر تو را چه حاصل؟ درسته اما ملتی که تاریخشان ندانند دوباره اون تجربه میکنن. فقط هم سنت ها و مشاهیر نیست مملکتی که جغرافیای ۴ فصل داره تمام محصولات اصلی کشاورزی داره حتی گیاه دارویی و طلای سرخ زعفران داره پر است از معادن مختلف،نفت و گاز کوه و دریا و موقعیت ارتباطی خوب باید این قدر مردم تحت فشار باشن !ای بزرگان وطن بهر خدا داد کنید.
سلام وعرض ادب خدمت دوستان ایرانی و ایرانیان عزیز!
واقعیت امر بر عکس آنچه شما فرمودید می باشد، درست است که کشوری به نام افغانستان ۳۰۰ سالی پیش وجود نداشت اما سرزمین به نام خراسان که تمدن ۷هزارساله دارد همین افغانستان فعلی به علاوی بخشهای از ایران فعلی را در بر می گرفت وجود داشت و آن جغرافیا همین افغانستان فعلی است که مفاخر زیادی داشت که فارابی و بیرونی و بوعلی و سنایی و مولانا و خواجه عبدالله و کمال الدین بهزادو… متعلق و برخواسته از همان سر زمین است واگر سرقت فرهنگی صورت گرفته از جانب ایران بوده نه افغانستان!!؟
به نام خدا
گاهی فکر میکنم مسئولین کشورمان ایرانی نیستند چون اگر ایرانی بودند نمیگذاشتند فرنگ غنی آیدان را به تاراج ببرند افغانستان مینیاتور را به نام خود کرد ناجیکستان سمنو را .افغانستان که مسئولین اعتقادی به فرهنگ گذشته ندارند مجسمه ها را نماد بت پرستی میدانند دختران و زنان را از تحصیل منع میکنند ادعای مینیاتور ایران را نموده اند و تاجیکستان که دانش را تغذیه مینماید سمنو را از ایران میدزدد وای به حال ملت ایران دور نیست که کشوراای اطرافمان حتی کاشیکاری و اینا کارز. قلمزنی را هم مال خود کنند
سلام دوست عزیز. خراسان بزرگی که گفتید سالیان سال مال ایران بوده و فرهنگ و تمدنشون ایرانیه، کسی سرقت نکرده، همه مال خودمونه، هممون آریایی هستیم
اره دقیقن موافقم
مگر نمیگوییم افغانسنان هم حوزه فرهنگی ایران است؟!
پس ناراحتی بی مورد است.آنجا هم ایران است
آیا افغانستان یا تاجیکستان قبول میکنند که جزء یا یا بخش یا حوزه ای از ایران باشند ؟
بحث مدیران بی کفایت بی لیاقت درغگو هست و بحث حوزه فرهنگ و تمدن جدا از مدیران است
چرا فکر میکنید فلان غذا _ مثلاً سمنو_ فقط مختص ایران است !؟ مگر این غذا در کشورهای دیگر درست نمیشده ؟ صرف اینکه سمنو با «سین» شروع میشود و ما آنرا نمادی از هفت سین نوروزی قرار دادهایم دلیلی بر ریشه ی صرفاً ایرانی آن نیست. در ضمن اگر بقول شما معیار ملیت دانشمند یا هنرمندی زادگاه اوست پس مولانا و بوعلیسینا و فارابی و بسیاری دیگر با توجه به جغرافیای امروز ایرانی محسوب نمیشوند چون امروز دیگر بلخ و بخارا و فاریاب در کشورهای دیگری واقع بوده و چون ما حق دارند آنان را مال خود بدانند. در ضمن اگر بقول شما در آن زمان کشوری بنام افغانستان وجود نداشته ، در آن مقطع کشوری بنام ایران نیز وجود نداشته است . و در آخر با منطق خود شما الان کشورهای مقدونیه و مغولستان و عربستان هم میتوانند همین ادعا را نسبت به ذخایر فرهنگی ما داشته باشند چون این منطقه جغرافیایی هر چند صد سالی تحت حکومت و دست آنها بوده است .
اولین استفاده سمنو توسط سربازان هخامنشی بوده آنهم به صورت خشک (برای ماندگاری)و به مسافتهای طولانی حتی تا مصر برده و مصرف میشده
عزیزم تمامی این مناطق سالیان سال تحت حکومت و زندگی مردم آریایی بوده، حالا چه ایران چه پرشیا چه هر اسم دیگهای که میخواد داشته باشه، اسامی که نام بردی مثل مولانا و بوعلی سینا و غیره همشون آریایی بودند، اینکه در منطقه ای بودند که الان بهش میگن ترکیه یا عراق یا افغانستان یا غیره دلیل نمیشه این اشخاص ایرانی نباشند، همشون نژادشون آریایی هست، لطفا حرفهای بی ربط و بی منطق نزنید…
چیزی نیست، دیکه عادت کردیم!
آخه نه این که مردم ایران زیادی پوست کلفت شدن! کسی صداش در نمیاد…!
چونکه فقط یک ایرانی برای ایران دل میسوزاند
وقتی درمملکت این همه ساز تناقض هست سمنو هم میره بهزاد هم میره فردا پس فردا فرش تبریز و کاشان هم میره چون یکی در مسند نشست و دیگری درپی پایین اوردنش هست به عنوان ملت هیچ وقت دست همو نگرفتیم چطور مانده ایم عجیبه .و دیگر اگر مسولین به فکر ایران بودند ارزشهای غدایی سیاسی اجتماعی ورزشی و…نگه میداشتند.
سلام و درود فرهنگ ایرانی خصوصا آداب خوراک و پوشاک و.. قرنها است که فراتر از مرز جغرافیایی مورد توجه قرار گرفته است .فرهنگ و هنر مردمی مرز نمی شناسند خصوصا در قسمت های که در گذشته متعلق به ایران بوده و این تبادل فرهنگی باعث همبستگی بیشتر ایران با همسایگانشان می شود.است .با ثبت یک اثر در مجامع عمومی اصلیت یک هنرمند نه تنها خدشه دار نمی شود بلکه باعث شناسایی بیشتر است…جهانی فراتر از خط کشی های مرزی تنها راه حل حفظ و کرامت انسانی و صلح جهانی است و حفاظت از کلیت زمین فراتر از مرزها خدمت به طبیعت و انسان است ..و بنی آدم اعضای یک پیکرند ..
اگر هنرمندان دیرینه و ارزشمند اگر امروز زنده بودند آیا از این حرکت استقبال نمی کردند ؟میراث دار تمدن و فرهنگ جهان باشیم و ایران فرهنگی که در همه جهان ریشه دوانده جزئی از این کل است …
نه مغرور شویم
نه خودزنی کنیم ..
دست در دست هم دهیم به مهر جهانی بهتر بسازیم برای آیندگان.
سمنو.دوشاب.حلوااردهخوراکیهایاصیلایرانیودرتماماقصینقاطایراندرستمیشودونشانهایازتمدندیرینهایرانیاناست
درود و سپاس واقعا ازاین همه غفلت فقط میشود به تأسف بسنده کرد واقعا جای تأسف دارد
کمالالدین بهزاد هروی از شهر هرات افغانستان است سمنو هم یک عذا است که در افغانستان تاجکستان و سایر کشور های فارسی زبانپخته میشود ربطی انحصاری به ایران کنونی ندارد
اینگونه موارد ریز و درشتی می شود آنها را به عنوان میراث فرهنگی ثبت کرد در ایران آنچنان زیاد و فراوان است که در برخی موارد اصلا به ذهن کسی ترسد که می شود چنین مواردی را هم به عنوان میراث ثبت کرد، کشورهای همسایه که در زمانی نه چندان دور بخشی از خاک ایران بودند در واقع از چنین مواردی برای ثبت به نام خود استفاده می کنند
خوب تاجیکستان و افغانستان هم جزیی از تمدن ایرانی هستند.
چون برخلاف قانون اساسی اکثر مسولان مملکتی دوتابعیتی هستند و این به وضوح نشانگر بیگانه بودن با کشور کهن ایران عزیزمان است وبرای یک غریبه چه فرقی میکند فرهنگ و ثروت و هنر و….و میراث چندین هزارساله مملکتی به یغما برده شود باید از آن مسول بی لایق خرده نگیریم و بی لیاقتی را ازخودمان دانسته باشیم که چرا باید این اجازه را به کسانی بدهیم که برخلاف قانون اساسی اصلا نباید در چنان پست و منصبی تکیه و فقط بغییر از پرکردن جیب خودشان به چیزدیگری فکر نمیکنند((یاد بیت شعری افتادم که میگفت ازماست که برماست))
وقتی دشمن تاریخ ایران باشی همین میشه البته تاجیکستان اگر بهش چیزی برسه بهتره چون اون فقط فارسی رو نگه داشته و فرهنگ ایرانی رو بهتر از ما حفظ گرده
باسلام
واقعا جای تاسف دارد
دیروز چوگان امروز سمنو و تابلو بهزاد فردا چه خواهد شد خدا داند
واقعا جایگاه دولت دولتمردان ما گجاست؟
نقش سازمان میراث فرهنگی و وزارت امورخارجه چیست؟
سفره رنگین ایران زمین زمانی حراست نشود لاشخورها چشم طمع خواهند داشت
این سفره و خان گسترده حراست و حمایت و نگهبانی و نگهداری میخواهد واین وظیفه دولتمردان ماست
خواهش میکنیم از چپاولگری دزدان میراث ما جلوگیری کنید
وقتی زمانی فرانسه اعلام کرد مبلمان ساخت مردمان فرانسه بوده و بنام فرانسه ثبت جهانی رسید کجا بودند میراث فرهنگی ایران که به فرانسویان بگویند کشوری بنام فرانسه زیر پانصد سال تاریخ دارد ولی اگر بروند موزه لوور اشیاء باستانی یتارج رفته ایران را ببینید در دو هزار و پانصد سال پیش داریوش بزرگ بر روی مبلمانی نشسته که تمامی آن حجاری شده که امروزه با پیشرفت تکنولوژی نتواند چنین کاری را انجام دهند.فقط میدانم این روزها ایران غریب افتاده وهر کشوری که زمانی زیر بیرق ایران بوده امروزه چیزی را در یونسکو بنام خود ثبت میکنند خنده دار نیست یا گریه کنیم که ژاپن کرسی را بنام کشورشان ثبت کردند نان سنگک بنام ارمنستان وووو .
مسئولین لطفن از خواب خرگوشی بیدار شوید از صبوری مردم ایران سوء استفاده نکنید
جان رها کردیم درفکر تنظیم
تن بمردو درغم پیراهنی.
کارهاکردیم اما اندکیم
سالها داریم اما کودکیم
این دیگر سکوت نیست خیانت محض است خفقان مطلق جامعه چقدر تهوع آور است سکوت مسئولان فرهنگی تاکی میراث و هنرمندان و دانشمندان مارو به نام خود غارت بکنند و مسئولان فرهنگی و علمی خفقان بگیرند
وقتی این مسایل را می شنویم باورمان میشود که انگار این اتفاقات عمدی است و انگار عده میخواهند پیشینه و فرهنگ تاریخی این سرزمین را نابود و ایذا به فراموشخانه تاریخ بفرستند افسوس و صد افسوس که همه چیزمان از آب و هوا از منابع ملی از تاریخ و فرهنگ به یغما رفته و کسی هم ککش نمی گزد
وقتی که گدا معتبر شود
از خدا بیخبر شود.
سلام ، زمانیکه تازه به دوران رسیده های غرب زده که جز فخر برهنگی به چیز دیگری فکر نمی کنند و خودشان در سرزمین و تفاله های آنها در خارج از مرز پر گهر ایران به جان خاک و فرهنگ افتادهاند ، قطعاً دیگران از این بی انگیزه گی و بی حمایتی سوءاستفاده می کنند و هر کدام ناخنکی به اقتدار و فرهنگ و شایستگی های این دیار پاک می زنند.
تا زمانیکه مسوول بجای پاسخگویی ،خود را در حکم مذکور نبیند و توسط مردم ارزیابی نشود .
همین آش و همین کاسه هست.
ننگ بر زمامدارن بی غیرت
دو مورد را باید در نظر گرفت:
۱-اینکه مسئولین فرهنگی ما فوق العاده به مسایل فرهنگی ما بی اطلاعند چون بیسوادند
۲-ضربه های استکبار جهانی برای تهی کردن ما از فرهنگمونه
به هر صورت هردو را باید در بیسوادی منصوب کنندگان دانست و اینها همه ضد رهبری و فرهنگی ما هستند.
ای عزیز جان کجایی وقتی که یه کشور دیگه ادعای مالکیت بر سر زمین عزیزمان ایران میکندوما نمیتوانیم که توی دهنش بزنیم که دیگه جرات نکنه هم چون چیزی رو مطرح کنه آنوقت شما گلایه از ثبت غذا داری واله ما که از صد سال پیش از اجداد خود میدونستم که در روستای های همین زابل خودمان این سمنو رو درست میکردن وبه نام محلی خودمان (تجگی) معروف بوده حالا چی شده که نام تاجیکستان ثبت جهانی شده دیگه باید آقایان میراث فرهنگی جواب بدن
مگه ایران همین یه وجب جای که الان مونده هست؟
تازه اینم داره از دست میره چیزی نمونده که حتی خلیج فارس هم از ایران بگیرند…الان تاجیکستان ایران تر از ایران است و. الی آخر
کدام مسئولان ؟!
مگه این مملکت مسئول داره ؟!
اگه هم باشه ، فقط به فکر مسئولیت خودشون در قبال دزدی و اختلاس واسه خودشون و ایجاد فساد و دلسردی و افسردگی و فقر و ترغیب آدم فروشی واسه مردم ساده دل و بی سواد این سرزمینها ..
یونسکو بدون تحقیق و بررسی همش غلط زیادی میکنه هر بی هویت وبی سرپایی میره، یه چیزی را بنام خودش ثبت میکنه، باید از یونسکو شکایت کرد این چندمین بار است که بدون تحقیق وبررسی درمورد ادعا ها افراد یا کشورها، بنامشان ثبت میکنه.
یونسکو بدون تحقیق و بررسی همش غلط زیادی میکنه هر بی هویت وبی سرپایی میره، یه چیزی را بنام خودش ثبت میکنه، باید از یونسکو شکایت کرد این چندمین بار است که بدون تحقیق وبررسی درمورد ادعا ها افراد یا کشورها، بنامشان ثبت میکنه.
مسئولان ما زمانی قرار باشد لطمه ای به منافع شخصی شأن بخورد اقدام میکنند.مسئول محترم این موارد منافع ملی است و تو هم جزئی از این ملتی،بجز آنکه ایرانی نباشی که برایت هویت ملی اهمیت نداشته باشد.لطفا واکنش نشان دهید
واقعا جای تاسفه آدم نمی دونه به این به اصطلاح مسئولان چی باید بگه .آیا واقعا بطور تعمدی از این موارد چشمپوشی می کنند یا از روی غفلت و بی خبری
بهزاد چگونه ایرانی است وقتی تولد، مقبره، خاندان و محل زیستش هرات بوده است. شما در شهرهای ایران فعلی چندتا خیابان مدرسه… به نام بهزاد دارید در حالی که در هرات این اسم روی اماکن مختلف گذاشته شده است. شخصیت ها تابع شهرهای اندکه درآن تولد یافته است. لطفا از وهم و خیال بیرون شوید
استاد بهزاد در زمانه ای می زیسته که ولایت هرات یکی از ولایت های ایران بوده است
به نظر من این شخصیت باید مشترک بین ایران و افغانستان ثبت شود
وقتی استانبول سفرمیکنیدشمارو سر قبرسلطان سلیمان و خرم سلطان هم میبرن..اونا منفعت توریستی در نظر میگیرن…ولی مسولین ما چون ایرانی نیستن..برای ایران کاری نکردن..ایران عقب افتاده و تاجیکستان با داشتن رییس جمهور کارامد داره خوب در عرصه جهانی و توریستی میدرخشه
میدانید در هر حوزه محدودیت ثبت برای هر کشور وجود دارد؟ کسی اگر میتونه با دور زدن این قوانین تعداد بیشتری از حد یونسکو ثبت کند، بیاد تچ میدون، بسمالله
ولی این غار و قُر قُرهارو منم کردم و فهمیدم که تا میایم سنگک و بربری رو مثلا امسال ثبت کنیم، تافتون و لواش رو ۲تا کشور ثبت میکنند، سال بعد شکایت میکنیم و حافظ و سعدی رو ثبت میکنیم و مولانارو ترکیه و ابوعلی سینا رو اسپانیا ثبت میکنه، کاملا با برنامه، سال دیگه ابوعلی سینا رو هم ما شکایت میکنیم و هم ترکیه، میوفته تو کشمکش و سند بازی، ما بیش از هزار چیز برای ثبت داریم، مسئولان ضدفرهنگی خارج هم اشراف کامل دارن و تمام کشورهای همسایه رو تحریک میکنند برای ثبت دارایی های ایران. کاش مردونه به قاضی میرفتیم، نه یکطرفه
یکبار برای همیشه لیست تمام موارد قابل ثبت به نام ایران تهیه به یونسکو اعلام شود و به ترتیب اهمیت وجود رقبا بررسی مستند و ثبت شوند،برای آن دسته مواردی که از نام ایران خارج شده با طرح شکایت و حمله به آثار آنها میتواند آنها را پای میز معامله نشاند
وقتی مردم گرفتار هزار درد شدن و مسئولین هم بدنبال مال اندوزی کسی نیست که از ایران و میراثش نگهبانی و نگهداری کند ،
آرزوی خیلی چیزهاااا ولی حسرت آنهااا …
هر کسی مسیول است در این مورد . بگردید برای ثبت ارزشهای روستایی و تاریخی تلاش کنید تا مسخره نباشیم مایه ننگ
اصل اصل است سینه به سینه خاک خاک است وجب به وجب غارت کنند هر چه کنندنام ایران تاج سر جهانیان است زنده باد ایران وایرانیان
تاجیکستان از خود ایران بیشتر لیاقت داره و مطمئن باشید بهتر از ایران میتونه حفظش کنه جوش نزنید فکر ثبت مناسبت های مذهبی باشید
درد را باید دوا کرد ولی نسل ما نا خود اگاه تقدیر گرا شده . هم اکنون نمیداند .
نسل من ن ۹۰ ساله نتوانست برای چه انقلاب کرد و به چه قانون اساسی رای داد و امروز هم نمیداند . به امید انگه روزی کسانی پیداشوند تا ( جغرافیای سیاسی و فرهنگی زبان فارسی ) را باز باهم بپیوندند و متحد کنند. م.ق.یهرام
سمنو اصل خراسان شمالی شهر درق پایتخت سمنو ایران هست فقط ثبت جهانی شده صادر ب همه کشور و خارج کشور میشه
مسولان ایرانی باید پاسخگو باشند ..نمادها سنت ایران متعلق ب ایران هست حق این ندارند ب نام کشور دیگه بزنند
واسفا خوب مسولیین فرهنگی در اعتراض راحت میتونید بگید دریونسکوتاریخ موجودیت این دو کشور قبل تاسیس جز قلمرو ایران پارس بوده برای مینیاتور وسمنو مستند فراوان هست
باید خیلی تنگ نظر باشیم که درک نکنیم که افغانستان و تاجیکستان همان ایران هستند واصولا سرقتی اتفاق نیفتاده،فقط بچه های یک خانواده نسبت به داراییهای خودشان اعلام مالکیت کرده اند
درودها،
در بیخیالی، بیبرنامگی بیعملی و بیبته بودن «این به اصطلاح مسئولان» مربوطهی نالایق نباید شک کرد و باید اطمینان داشت که دَر همواره بر این پاشنه نخواهد چرخید و دنیا اینگونه باقی نخواهد ماند.
در کمال بلاهت، کاری که یونسکو با مظاهر فرهنگی و تمدنی ایران میکنه، مثل اینه که شخص یا سازمانی بیاد و بگه که مثلا شما نوّهی پدربزرگتون نیستید!!! ممکنه با این ادعا، در دورهای یا دورههایی، عوامالناس حرف اون شخص یا سازمان کذایی رو باور کنن! اما چیزی که واضح و غیرقابل تغییره، اینه که اگه هزار سال هم بگذره، برای خودتون و برای اهل پژوهش و انسانهای آگاه و بیطرف، نسبت شما و پدبزرگتون، آشکارتر از خورشید آسمان خواهد بود.
تاثیر تمدنی ایران اونقدر قوی بوده که حتی پس از گذر چند هزار سال، دولتهای به ظاهر متمدن حتی حاضرند با «دزدی و سرقت»، حتی بخش کوچکی از مظاهرش رو به نام خودشون ثبت کنن و برای خودشون هویت و اعتبار جعل کنن.
خورشید تمدن ایرانی دوباره طلوع میکنه، مجمرهای آتش دوباره پرفروغ و پُر شَرَر میشن و دور اباطیل و لاشخورها و خرفسترهایی که بر پیکر ایران آوار شدهن به سر میآد.
بهزاد یک هراتی اصیل بوده و هس چطور میتونید هویتشو بگیرید با اینکه ملتشو بیگانه میخوانید نقاشی های بهزاد برای ملت هرات هس نه ایران ایرانی
نگران نباشید این همه شاتر افغانستانی به نام ایران ثبت شد ما حرص نخوردیم، دست از نژاد پرستی بردارید وقتیکه در کابل مسجد جامع به نام شمس تبریزی است مردم مشکلی ندارند اما در ایران مولانا بلخی ابن سینا بلخی رابعه بلخی تهمینه سمنگانی سید جمال الدین افغانستانی را می نویسند بدون فامیلی می نویسند که مبادا جوانان بدانند که این بزرگ مردان اصالت افغانستانی دارند اگر ادعای تان این است نام افغانستان آن زمان نبود بلی نام ایران هم نبود بعداً ثبت شد بهتر است شاعران حوزه پارسی بنویسید
ققنوس ایران باز هم دوباره از خاکستر خویش به پرواز در خواهد آمد
افغانستان و تاجیکستان جزیی از ایران بوده اند و خواهند بود. عزیزان ما هستند اما نمی توانند نام بزرگ ایران برای یک لحظه بدوش بکشند