خسرو بهدین: نزدیک به ۱۲۰ سال از عمر انجمن زرتشتیان تهران میگذرد. این انجمن ۴۵ گردش را سپری کرده و در آستانهی آغاز گردشی نو قرار دارد. نهادی با ریشههایی محکم که سنگبنای آن در اواخر دوران قاجار توسط زرتشتیانی نیکاندیش گذاشته شد. این انجمن فراز و فرودهای بسیاری را تجربه کرده و بارها پوستاندازی نموده تا همچنان پابرجا بماند.
ریشههای استوار انجمن زرتشتیان تهران بهواسطهی اصالت زرتشتیان کشور و تلاش آنان برای بقاست. زرتشتیان ایران در طول تاریخ همواره دغدغهی حفظ هویت و ماندگاری داشتهاند. حملهی اسکندر و مغول، در کنار احکام آزاردهندهای همچون جزیه و نابرابری دیه، هیچگاه نتوانست این جامعهی آیندهنگر را از نیکاندیشی، نیکگفتاری و نیککرداری دور نگه دارد.
جزیه در زمان ناصرالدینشاه قاجار لغو شد و پس از کشوقوسهای فراوان، مجمع تشخیص مصلحت نظام یک روز پس از زلزلهی ناگوار بم، سرانجام دیهی اقلیتهای مذهبی را با مسلمانان برابر اعلام کرد.
بررسی کارنامهی برگزیدگان گردش ۴۶ بسیار دلگرمکننده است. میتوان امیدوار بود که انجمن تهران در حال پوستاندازی تازهای است و بهزودی دوران درخشانی در انتظار جامعهی زرتشتی کشور خواهد بود. تخصص و تعهد هموندان گردش ۴۶ نوید میدهد که اقلیت زرتشتیان ایران همچنان ماندگار و خوشنام در سرزمین نیاکان خود خواهند ماند.
افشین نمیرانیان، فرنشین انجمن، در جشن مهرگان ۱۴۰۳ در مارکار تهرانپارس عنوان کرد: «انجمن زرتشتیان تهران در برههی زمانی خاصی قرار دارد.» این موضوع میتواند عملکرد هموندان گردش ۴۶ را حساستر کند.
زرتشتیان تهران در انتخابات پرشور گردش ۴۶ که در تاریخ ۲۷ تیر امسال برگزار شد، با حضور حداکثری خود توانستند ترکیب برندهای را برگزینند. هفتهنامهی امرداد در ایجاد این شور انتخاباتی به بهترین شکل ممکن نقشآفرینی کرد.
تعداد زیادی از نامزدهایی که نتوانستند راهی گردش ۴۶ شوند نیز دارای تواناییهای بالایی هستند و همکاری و پشتیبانی آنان از منتخبان گردش ۴۶، تضمینکنندهی کارآمدی این ترکیب برنده خواهد بود. هرچند در انتخابات این گردش نیز، همانند گذشته، برخی از نخبگان جامعهی زرتشتی ترجیح دادند از نامنویسی خودداری کنند.
برگزیدگان گردش ۴۶ سه سال فرصت دارند تا با بهرهگیری از قابلیتها و ظرفیتهای همهی اقشار جامعه، آنگونه که وعده دادهاند، افقهای روشنی را برای جامعهی زرتشتی ترسیم کنند. منتخبان همچنان منتظر تایید کمیسیون مادهی ۱۰ احزاب وزارت کشور برای تکیهزدن بر صندلیهای پرمسوولیت ساختمان خیابان میرزا کوچکخان هستند؛ ساختمانی که چشم امید همهی زرتشتیان کشور به آن دوخته شده است.
روانشاد خسرو دبستانی، نمایندهی وقت زرتشتیان، در اردیبهشت ۱۳۸۲ در تالار سرور خرمشاه یزد عنوان کرد: «از همهی همکیشان میخواهم از برگزیدگان خود در تمامی ارگانهای زرتشتی کشور پشتیبانی کنند. مسوولان جامعه نیز وظیفه دارند در سایهی این حمایتها به خدمت بیشتر به جامعهی زرتشتی بپردازند.»
انجمن تهران تاثیرگذارترین نهاد زرتشتیان کشور است و دامنهی وظایف و کارکرد آن بسیار گسترده است. شاید هیچ ارگانی در سراسر کشور مشابه انجمن تهران وجود نداشته باشد. فرامرز پوررستمی، سخنگوی گردش ۴۵، شهریور امسال در نشست خبری امرداد در وصف بیهمتایی انجمن گفت: «انجمن زرتشتیان تهران نهادی است که از تالار عروسی تا قبرستان را اداره میکند؛ بنابراین هموندانش باید چندین تخصص داشته باشند.»
این انجمن گردانندهی اصلی تمامی امور جامعهی زرتشتی ایران است. طبیعی است که هموندی در این نهاد بسیار پرمسوولیت و حساس باشد. هموند انجمن، افزون بر داشتن دانش و چند نوع تخصص، باید پرتلاش، باحوصله و عاشق خدمت به جامعه باشد. ناگفته پیداست که هموندی انجمن تهران کار هرکسی نیست.
این انجمن از دیرباز جایگاه نیکزنان و نیکمردانی بوده که در بزنگاههای سرنوشتساز، تصمیمهای تاریخی گرفتهاند و با تصمیمهای خود تمامی امور زرتشتیان کشور را تحت تأثیر قرار دادهاند. به همین دلیل نام تکتک هموندان انجمن در خاطر همکیشان حک شده است و در بیشتر موارد این نامها به نیکی ماندگار شدهاند. تأثیرگذار بودن تصمیمات هموندان انجمن در بسیاری از امور جامعه موجب شده است که این هموندان «زنان و مردان سرنوشتساز جامعهی زرتشتی» لقب گیرند.
با این وجود، در انجمن زرتشتیان تهران نیز همانند بسیاری از نهادهای دیگر، هموندانی وجود داشتهاند که شایستهی این جایگاه حساس و سرنوشتساز نبودند.
ادامه دارد …
