انجمن زرتشتیان تهران با همراهی خانوادههای درگذشتگان، دومین آیین پُرسهی همگانی سال را در تالار ایرج برگزار کرد.
آیین پُرسهی همگانی اورمزد و اسفندماه بامداد شنبه ۲۵ بهمنماه ۱۴۰۴ با آیین جَشَنخوانی موبد فرهنگ ضیاتبری و موبد اردشیر مهربانی در تالار ایرج برگزار شد. موبد مهراب وحیدی، جانشین فرنشین انجمن موبدان، نیز به سخنرانی دینی پرداخت. این آیین با باشندگی همکیشان، خویشان و آشنایان و با یادکرد هَمافروهَران (فروهرهای همهی درگذشتگان) در فضایی آکنده از همدلی پایان یافت.
در روز برگزاری پُرسهی همگانی، در کنار درِ ورودی تالار میزی گذاشته میشود. بر روی این میز دو ظرف قرار دارد: یکی با نبات خردشده و دیگری با آمیختهای از شکر و قهوه که باشندگان به دلخواه از آن برمیدارند.
پیش از برگزاری آیین، برگزارکنندگان دفترچهای فراهم میکنند که در آن نام و نام پدر، روز درگذشت بر پایهی گاهنمای زرتشتی و جای درگذشتنِ بهدینانی که در آن سال از جهان رفتهاند، نوشته شده است. این دفترچه هنگام ورود در اختیار باشندگان قرار میگیرد.
پُرسهی همگانی یکی از آیینهای کهن زرتشتی است که هر سال دو بار، در روزهای «اورمزد و تیرماه» و «اورمزد و اسفندماه» برگزار میشود. این آیین به یاد درگذشتگان، بهویژه جانباختگان راه دین و میهن، برپا میشود. پُرسهی اسفندماه یادآور جانباختگان یورش تازیان، از جمله کشتهشدگان نبردهای سرنوشتساز آن دوره همچون نهاوند است.
واژهی «پُرسه» از بُن «پُرس» بهچم «پرسیدن» است؛ آیینی برای گرامیداشت یاد درگذشتگان و همدلی با خانوادههای آنان.
فرتورها از مهربان افسرکشمیری است.
4090
