لوگو امرداد
در امرداد 464 بخوانید:

گوش بسپار به پیر شالیار!

بانگ کوبش دف، سوار بر موج صدایی که دَم‌به‌دَم اوجی فزاینده می‌گیرد، در نهان‌خانه‌ی دل آن‌هایی می‌نشیند که رو به‌سوی «پیرِ شالیار» دارند. گویی آرزوهای دیرینه‌شان را در آوای‌ پیر اورامان جست‌وجو می‌کنند: «گوشت جه‌واته پیر شالیار…» گوش بسپار به سخن پیرِ شالیار!… کوه‌ها، در چشم‌اندازی که پایانی ندارد، سر به آسمان سوده‌اند و تن‌پوشی از برف پیکر ستبرشان را پوشانده‌ است. راه پُرپیچ‌وخم است و گذر از آن سخت و توان‌سوز، اما دل‌باختگان پیر شالیار چابکانه گام برمی‌دارند و هُرم نفَس‌های‌شان بر کشش شورانگیز و دلبرانه‌شان می‌افزاید‌؛ آن‌ها راه نمی‌روند، پرواز می‌کنند!…
پیر شالیار کیست که هر سال، در نیمه‌های بهمن‌ماه زمستانی، در ریزش نرم‌نرم برف، اورامانی‌ها به دیدار آرامگاه‌اش می‌روند و آیینی برپا می‌کنند که ریشه‌هایش تا آن‌سوی هزاره‌های کهن می‌رسد؟ می‌گویند پیر شالیار موبدی زرتشتی بود، فرزند جاماسب که در هه‌ورامان (اورامانت) می‌زیست. دل‌آگاه و بسیاردان بود و چهره‌اش آرام‌دل و سخن‌اش شادی‌افزا. پیر شالیار پیش‌آگاه و چاره‌جو بود و کارهایی از او برمی‌آمد که دیگران توان انجامش را نداشتند.
باز گفته‌اند که در هزاره‌ای دور، روزی «شاه‌بهارخاتون»، دختر بیمار و نالان شاه بُخارا، به آهنگ بازیابی تندرستی از دست‌رفته‌اش سر از اورامان درآورد. گروهی از بلندپایگان دربار پدرش همراه او بودند. شاه‌بهار آوازه‌ی پیر شالیار را شنیده بود و می‌دانست درمان درد ستوه‌آورَش به دست اوست. پُرس‌پُرسان تا به نزدیک خانه‌ی پیر اورامان رسید و پیش از آن که دیگران لب به سخن بگشایند و از درد رنج‌آور شاه‌بهار بگویند، زبان بندآمده‌اش گشوده شد و تندرستی از دست‌رفته‌اش را بازیافت.
پیر شالیار از آن دست شگفتی‌ها بسیار دارد! او زداینده‌ی تاریکی‌ها و درمان‌گر دردها بود. پس در دل‌های پیر و جوان راه یافت و یادبودهایش تا به امروز ماند. شاید به چنان یادبودهایی پیرایه‌ها بسته باشند، اما هرچه هست اورامانی‌ها چنان داستانی را نسل‌به‌نسل به یاد سپرده‌اند و بدان از دل‌وجان باور دارند. از پیر شالیار گزیده‌سخن‌هایی آهنگین به‌جا مانده است. آن سخن‌ها، اندرزگونه و پندآموز است و گاه‌وبی‌گاه بر زبان مردمان اورامان‌نشین، به نشانه‌ی ره‌توشه‌ای از خِردورزی، بازگفته می‌شود.

آنچه در بالا آمده است بخشی از نوشتاری‌ست با عنوان «گوش بسپار به پیر شالیار!» به قلم پویان پرتوی، که در تازه‌ترین شماره‌ی امرداد چاپ شده است.

متن کامل این گزارش را در رویه‌ی سوم (مردم) شماره‌ی 464 هفته‌نامه‌ی امرداد بخوانید.

«امرداد» شماره‌ی 464 از ‌سه‌شنبه، 27 ‌دی‌ماه 1401 خورشیدی، در روزنامه‌فروشی‌ها و نمایندگی‌های امرداد در دسترس خوانندگان قرار گرفت.

خوانندگان می‌توانند برای دسترسی به هفته‌نامه‌ی امرداد افزون‌بر نمایندگی‌ها و روزنامه‌فروشی‌ها از راه‌های زیر نیز بهره ببرند.

فروش اینترنتی فایل پی‌دی‌اف شماره‌ی 464 هفته‌نامه امرداد

فروش اینترنتی نسخه‌ی چاپی شماره‌ی 464  امرداد

اشتراک ایمیلی هفته‌نامه‌ی امرداد

نشانی دکه‌های فروش هفته‌نامه امرداد

برای دریافت فایل اکسل نمایه امرداد کلیک کنید

به نوشتار امتیاز بدهید.
به اشتراک گذاری
Telegram
WhatsApp
Facebook
Twitter

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

تازه‌ترین ها
1401-11-08