باغ تنوع زیستی بومی شاپورجی پالوونجی در زمینی به مساحت ۱.۲۵ هکتار در نزدیکی علیباغ هند بنا شده و برای ترویج و حفاظت از تنوع زیستی محلی طراحی شده است.
این باغ دارای ۱۷ بخش موضوعی است که گونههای مختلف بومی گیاهان و جانوران، از جمله گیاهان دارویی، ارکیدهها، سرخسها و بامبو را به نمایش میگذارد ، همچنین شامل یک باغ عمودی، یک اکوسیستم تالابی و یک بیشه مقدس است.
بازدیدکنندگان میتوانند در باغ کاوش کرده و درباره گیاهان و جانوران بومی اطلاعات کسب کنند.
ویژگیهای باغ:
ـ بخش های موضوعی: کاشت بیش از ۶۱,۰۰۰ گیاه متعلق به ۶۰۰ گونه بومی مختلف که در ۱۷ بخش موضوعی تقسیمبندی شده و هر کدام بر جنبه خاصی از تنوع زیستی بومی، مانند گیاهان دارویی ، پروانه ها و اکوسیستم های تالابی تمرکز دارند.
ـ طراحی باغ: طراحی باغ به گونه ای است که ضمن رعایت نکات زیست محیطی، از انرژیهای تجدیدپذیر، سیستم آبیاری قطرهای و مسیرهایی که دسترسی برای افراد دارای معلولیت را آسان میکند، بهره میبرد.
ـ گونههای بومی: این باغ وقف حفظ و نمایش گیاهان و جانوران بومی است.
ـ تمرکز آموزشی: منبع آموزشی برای بیش از ۷۱۰۰ دانش آموز در ۱۵۵ مدرسه، این باغ به عنوان یک منبع آموزشی عمل میکند و آگاهی را در مورد اهمیت تنوع زیستی و حفاظت افزایش میدهد.
ـ تجربه بازدید کننده: میزبانی بیش از ۱۲۰۰۰ بازدیدکننده و ترویج گردشگری محلی، بازدیدکنندگان میتوانند در اکوسیستمهای متنوع کاوش کرده و در مورد گیاهان و جانوران محلی اطلاعات کسب کنند.
ـ مشارکت اجتماعی: این باغ توسط تیمی از افراد محلی که برای نگهداری آن آموزش دیدهاند، مدیریت میشود و همچنین از طریق فروش گیاهان و گردشگری درآمدزایی میکند.
ـ اقدامات پایدار: این باغ شامل اقدامات پایدار است و هدف آن خودکفا شدن از طریق فعالیتهای مختلف درآمدزایی است.
ـ پتانسیل گسترش: گروه شاپورجی پالوونجی قصد دارد با سایر نهادهای دولتی برای ایجاد باغهای مشابه در نقاط مختلف کشور همکاری کند.
عکس و مطالب از:
Http://www.spbiodiversithgardens.com
فرتــورها رسیده است.
4090
یک پاسخ
با درود و سپاس از انتشار این خبر امیدبخش،
خواندن این متن و این خبر مسرت بخش یعنی ” احداث باغ تنوع زیستی بومی توسط گروه شاپورجی پالوونجی” ، باعث شد بسیار خوشحال شوم؛ زیرا این اقدام ارزشمند، نه تنها نشاندهنده توجه عمیق به میراث طبیعی هند است، بلکه برای من انگیزهای دوچندان ایجاد کرد تا در مسیر اهداف شخصیام برای معرفی و توسعه فناوریهای نوین محیطزیستی در ایران، به ویژه سیستم های اگری-ولتائیک (Agri-Voltaic)، با اراده و امید بیشتری گام بردارم.
ایجاد چنین باغهایی با بهرهگیری از انرژیهای تجدیدپذیر، طراحی پایدار، حفظ گونههای بومی و مشارکت اجتماعی، الگویی شایسته برای ما در ایران و بهویژه هازمان زرتشتیان ایران و جهان محسوب میشود. امیدوارم ما نیز بتوانیم با همکاری پارسیان هند و بهرهگیری از تجربههای موفق آنان، چنین پروژههایی را در ایران اجرایی کنیم.
سیستمهای اگری-ولتائیک این قابلیت را دارند که ضمن تولید برق پاک خورشیدی، با کاهش تبخیر آب و فرسایش خاک، به پایداری کشاورزی و بهبود اقتصاد روستاها کمک کنند. همانگونه که این باغ در هند نقش آموزشی مهمی برای هزاران دانشآموز ایفا کرده، پیادهسازی این فناوریها در ایران نیز میتواند آگاهی نسلهای آینده را نسبت به اهمیت حفظ تنوع زیستی و بهرهگیری خردمندانه از انرژیهای نو افزایش دهد.
همچنین یادآور میشوم که اشو زرتشت میآموزد: «نگهبانی از چهار آخیش (آب، خاک، هوا، آتش) وظیفهای دینی و انسانی است.» این آموزه، امروز بیش از هر زمان دیگری ما را به حفظ زمین، این مادر یگانه، فرا میخواند.
امیدوارم با تقویت همکاریهای میانفرهنگی و دینی میان زرتشتیان ایران و پارسیان هند بتوانیم هم میراث مشترک نیاکانمان را پاس بداریم و هم در جهت حفاظت از محیط زیست و گسترش انرژیهای پاک در میهنمان گام برداریم؛ وظیفهای که هم انسانی است و هم دینی.
با سپاس فراوان از توجه شما به محیط زیست و انرژیهای نو.
به امید روزی که ایران عزیزمان نیز میزبان چنین باغهای تنوع زیستی و سامانههای نوآورانه باشد.
شاد و پاینده باشید.
فرهاد اردشیری مبارکه