آتشکده سِت ویکاجی مهرجی و سِت پستنجی مهرجی، قدیمیترین آتشکده پارسیها در سکندرآباد است. این آتشکده در تاریخ ۱۲ سپتامبر ۱۸۴۷ بنا شده است. در ۳۰ جولای ۲۰۲۵، ۱۷۸ اُمین سالگرد بنیانگذاری این درِمهر جشن گرفته شد.
محوطه اَگیری یا آتشکده شامل بخشهای مسکونی و مغازههای تجاری است. کاپیتان کیارمین پستنجی بهعنوان متولی بنا علاقهمند به پیشبرد روند کار این آتشکده بوده و همه جزئیات تاریخ غنی پشت این بنای میراثی در قلب سکندرآباد را میداند. این آتشکده در سال ۱۹۹۹ برنده جایزه INTACH شد که به بناهای میراثی برجسته اعطا میشود.

تاریخچه غنی:
دو برادر، پستنجی مهرجی (۱۷۸۳-۱۸۵۴) و ویکاجی مهرجی (۱۷۹۸-۱۸۵۳)، این آتشکده را ساختند. آنها اصالتا بانکدار و تاجران پنبه از بمبئی بودند که در لائتور و شولاپور تجارت میکردند. حدود ۱۹۰ سال پیش، نظامالحکومه وقت از آنها خواست تا در حیدرآباد تجارت کنند. تجارت پنبه بین حیدرآباد و بمبئی (آن زمان بمبئی نامیده میشد) سالانه از ۵۰۰ ارابه گاوآهن به ۵۰۰ هزار ارابه گاوآهن رسید. تجارت در حدود ۱۶۰ سال پیش به اوج خود رسید و تنها پنبه به منچستر انگلستان صادر میشد. این دو برادر همچنین صدها مایل جاده، پل و مسافرخانههایی برای استراحت مسافران خسته ساختند. در همه این مسافرخانهها لوحههایی نصبشده بود با عبارت «برای مسافر خسته بابرکت خدا». هیچ نامی از برادران روی این لوحهها نبود چون آنها معتقد بودند که کمکهای خیریه نیازی به تبلیغ ندارد.
نظامالحکومه ۴۰ لک (هر لک برابر با صد هزار است) روپیه از این دو برادر قرض گرفته بود تا سربازان ارتش بریتانیا را برای محافظت از خود در برابر تیپو سلطان و سربازان فرانسوی نگه دارد. در آن زمان، بهجای پرداخت نیم درصد بهره سالانه، نظامالحکومه ملکهای بزرگی را به برادران اعطا کرد.

سکههای ضربشده:
تختهای که تصویر و تاریخچه سکههای ضربشده را نشان میدهد، در ایوان آتشکده نصبشده است. برادران مهرجی تنها خانواده پارسی در جهان بودند که ارز خود را در کارخانه ضرب سکه نظامالحکومه در اورنگآباد، ماهاراشترا ضرب کردند. این سکه به نام «پستنشای سیکا» شناخته میشد و ست پستنجی مهرجی اجازه داشت که حروف اول نام خود را روی سکه درج کند. این سکه ازنظر طراحی و خالص بودن فلز یکی از زیباترین سکههای دوره اواسط قرن نوزدهم بود. بیش از یک کرور سکه نقره و مس از ۱۸۳۲ تا ۱۸۴۲ ضرب شد. امروزه تنها چند سکه اصل نزد نوادگان خانواده باقیمانده و چهار سکه از آنها در موزه بریتانیا در لندن به نمایش گذاشته شده است.

نیایش و تقدیر:
برای گرامیداشت سالگرد ۱۷۸، جشن یا نیایش برگزار شد. خانم خوته چنایی، رییس PZASH (انجمن پارسی زرتشتی سکندرآباد و حیدرآباد)، پس از برگزاری آیین نیایش به دلیل خدمات برجسته و بیدریغش به جامعه پارسی تقدیر شد.
کایراه پستنجی، نوه جوان و متین کیارمین پستنجی، در سخنرانی فوقالعاده خود از خانم چنایی به خاطر ۳۵ سال خدمت، ابتدا بهعنوان مسوول و اکنون بهعنوان رییس PZASH تشکر کرد. او به خانم چنایی به خاطر تعهد بیوقفه به جامعه زرتشتی تبریک گفت و برای این بانوی ۹۵ ساله آرزوی سلامتی و پایداری کرد.
خانم چنایی گفت که از این آیین عمیقا متاثر شده است.
پس از نیایش و مراسم تقدیر، خوراکیهایی لذیذ سرو شد. این رویداد با حضور پرشور زرتشتیان دو شهر برگزار شد. نقطه اوج مراسم، دیدن خودروهای عتیقه بسیار زیبا بود که به ترتیب در محوطه آتشکده صفکشیده بودند.
منبع خبر: پارسی خبر

5 پاسخ
پاینده ایران ؛
درود به شما : درود ،درود، درود.
زنده باد کسانی که در راستای فرهنگ ایران زمین کوشا هستند و با آبرومندی گامهای استوار برمی دارند . پایدار باشید ای هم میهنان بزرگوار و گرامیم، تا چه اندازه شما رو دوست دارم، نمی دانید!!! ای ارجمندان تاریخ ایران بزرگ ای کسانی که با این همه سختی ها و رنج ها در دوره های گوناگون تلخ این سرزمین ماندید استوار و پابرجا بر باورهایتان تا آیین اشوزرتشت بماند.
ای کسانی که خونتان از هر ایرانی آریایی تر هست.
ای کاش من و خانواده ام از شما بودیم.
مانا باشید، آی چکادهای درخشان تاریخ این مرزو بوم بله مانا باشید به درازای تاریخ.
پایدار و تندرست و خرم باشید.
ایدون باد، ایدون تر باد.
بهنام آریان فرید
فرزند شیر و خورشید ایران.
خراسان _ مشهد.
کاش تورهای دو طرفه ای برای بازدید از مکان های وو طرف برپا می شد
پارسیان هند به صورت خاص و دیگر زرتشتیان به صورت عام بایستی به دنبال بالا بردن نرخ تولد در جوامعشان باشند چون پاسداری از ایرانشهر و فرهنگ ایرانی و آتش بهرام نیاز به نیروهای پاکنهاد زیادی هست وگرنه در دهههای آینده این آتش پاک به خاموشی خواهد گرایید
بزرگترین کارخانه تولید ماشین آلات هند از زردشتیان ایران بنام جمشید جی است . که تولید ماشین های سواری و اتوبوس را بنام تاتا می کنند.
اینان در زمان صفویه ناچار به فرار از ایران شدند .
پاینده فروغ اهورایی ایران
🔥🔥🔥