نخستین عکاسخانهی همگانی (:عمومی) کرمان را یکی از زرتشتیان آن شهر، بهرام سهرابی، بنیان نهاد. او در عکاسی چنان چیرهدست و توانا بود که هنوز هم آوازهی هنر او در میان کرمانیها از یاد نرفته است.
زندهیاد بهرام سهرابی در سال 1276 خورشیدی در روستای قنات غسان کرمان (در چند کیلومتری ماهان) زاده شد. در دبستان روستای زادگاهش درس خواند و در ادبیات و نقاشی و خوشنویسی از خود توانایی شگفتآوری نشان داد. بدان اندازه که در همان زمان درسآموزیِ خود به آموزگاری میپرداخت و به دانشآموزان مدرسه درس میگفت.
سهرابی در 20 سالگی راهی هند شد و در یکی از کالجهای نامدار شهر بمبئی 3 سال درس دندانپزشکی خواند. اما به یکباره شیفته و دلبستهی هنر عکسی شد و برای آموختن تاموتمام این هنر، درس دانشگاه را رها کرد و وارد رشتهی عکاسی شد. او 4 سال در نزد استادش بهرامجی به این کار پرداخت و زیر و بم هنر عکاسی را آموخت. پس از 14 سال به زادگاهش بازگشت و کار و هنر عکاسی را در این شهر پیشهی خود ساخت.
بهرام سهرابی نخستین کسی بود که در کرمان عکاسخانه بنیاد نهاد. چیرهدستی او در رنگآمیزی عکسها (که کاری نوآورانه بود) و نقاشی عکسهای سیاهوسپید، آوازهی بسیاری برای او به ارمغان آورد. تا بدانجا که حتا امروزه نیز عکسهای رنگآمیزی شدهی او چندان جداییای (:تفاوتی) با عکسهای رنگی دهههای پس از او ندارد!
بهرام سهرابی در سالهای پایانی زندگی در عکاسخانهاش به کار عینکسازی نیز میپرداخت و از دستگاه شیشهبُری عینک (که در آن زمان تازگی داشت) بهره میبُرد. این نیز یادکردنی است که در هنگام رفتن رضاشاه به سفر تبعید (شهریور 1320 خورشیدی) و درنگاش (:توقفاش) در کرمان، بهرام سهرابی برای گرفتن عکس شاه به اقامتگاه او فراخوانده شد.
برپایهی آنچه که در کتاب «از قلعه دختر تا دقیانوس» (رویهی 474) آمده است، بسیار زودتر از آنچه که تاکنون پنداشته و نوشته میشد، عکاسخانهی سهرابی در سال 1310 خورشیدی در کرمان آغاز به کار کرده است.
این هنرمند توانا سرانجام در 54 سالگی، در شهریورماه 1338 خورشیدی درگذشت. یادش ماندگار
یارینامه: جستار «نامآوران زرتشتی» (نوشتهی سرگرد پرویز شهریاری- مجلهی چیستا- دیماه 1365- شماره 35- رویههای 380 و 381)؛ کتاب «از قلعه دختر تا دقیانوس» (نوشتهی محمد دانشور- مرکز کرمانشناسی، 1381).
