روانشاد ارباب شهریار راوری، بازرگان و دهشمندی بود که در زمان زندگی پُرثمرش کارهای نیک بسیاری انجام داد. او نخستین ورزشگاه (استادیوم) سرپوشیدهی کرمان را ساخت و به بهرهبرداری رساند.
ارباب شهریار راوری در سال 1266 خورشیدی، در سالهای پایانی پادشاهی قاجاریه، در شهر کرمان زاده شد. از نخستین کارهای نیک او ساخت دبستان دخترانهای به نام شهریاری در کرمان و در سال 1297 خورشیدی بود. او که در میان کرمانیها به بلندهمتی و درستکاری آوازه داشت، به هموندی «انجمن بلدیه» کرمان برگزیده شد. در بازار کرمان نیز عهدهدار مسوولیتهای بازرگانی و دادوستدی بود که همه را با کردار نیک و امانتداری نمونهوار انجام میداد. افزون بر اینکه هموند انجمن زرتشتیان کرمان بود و چند دوره نیز به فرنشینی انجمن برگزیده شد.
ارباب راوری در دههی 20 خورشیدی نخستین ورزشگاه و زمین ورزشی چمنکاری شدهی کرمان را در زمینی به مساحت 10 هزارمتر مربع ساخت. سپستر در سال 1329 خورشیدی نخستین هنرستان دخترانهی شهر کرمان را بنا نهاد.
ارباب شهریار راوری در راه توسعه و پیشرفت فرهنگ و زندگی اجتماعی زادگاهاش پیوسته در تکاپو بود. افسوس که سالهای پایانی زندگی را در سوگ همسر و دو فرزندش- اردشیر و خسرو راوری- بسر بُرد. سرانجام پس از 10 سال رنج جانگدازِ درگذشت همسر و دو فرزندش، در 26 دیماه 1332 خورشیدی، در 66 سالگی، بر اثر حملهی قلبی بدرود زندگی گفت. یاد نیکاش همواره پایدار
یارینامه: جستار «ارباب شهریار راوری» نوشتهی تهمورثزاده کرمانی (مجلهی یغما- خرداد 1333- شماره 71- رویه 143)؛ و نیز جستار «ارباب شهریار راوری» نوشتهی آرش ضیاتبری (پارسنامه- دیماه 1399- شماره 139- رویه 7).
