پریمرز فیروزگر؛ نخستین شهردار زن ایران

یکی از دل‌انگیزترین رویدادهای اجتماعی ایران در دهه‌های گذشته، واگذاری سمت شهرداری به بانویی زرتشتی به نام «پریمرز فیروزگر» است. او نخستین بانوی ایرانی است که در جایگاه شهردار خدمت کرد.
پریمرز فیروزگر فرزند شادروان گشتاسب فیروزگر، بنیان‌گذار مرکز آموزشی- پژوهشی و درمانی فیروزگر، بود. پریمرز فیروزگر پس از دانش‌آموختگی در رشته‌ی حقوق دانشگاه تهران، نخست به تدریس در یکی از هنرستان‌های پایتخت پرداخت و سپس به همراه همسرش، روان‌شاد جمشید جوانشیر، در 24 کیلومتری شهر چالوس سرگرم کارهای کشاورزی شد. آن دو در سال 1338 خورشیدی توانستند «شرکت ساقی‌کلایه» و «متل قو» را بنیاد گذارند.
با نوآوری‌ها و آبادسازی‌های آن دو، شمار مردم ساقی‌کلایه و کلارآباد در استان مازندران، به بیش از 6 هزار تَن رسید و بدین‌گونه شورای شهر آن‌جا شکل داده شد. برای برگزیدن شهردار ساقی‌کلایه و کلارآباد، انتخاباتی انجام گرفت و پریمرز فیروزگر با بیشترین رأی به این سمت برگزیده شد. او نخستین شهردار زن ایران بود. همسرش جمشید جوانشیر نیز به ریاست خانه‌ی اصناف ساقی‌کلایه و کلارآباد برگزیده شد.
برخی از کارهایی که بانو فیروزگر و همسرش در جایگاه مدیریتی خود انجام دادند، چنین است: ساخت درمانگاه، کشتارگاه، غسال‌خانه، پاسگاه ژاندارمری، گرمابه، پمپ بنزین و دیگر کارهای عمرانی. ساخت 3 آموزشگاه که یکی از آن‌ها دبیرستان پسرانه بود؛ تأمین برق و آب لوله‌کشی؛ نقشه‌برداری از خیابان‌ها، ساخت میدان شهر و پیوند جاده‌ی اصلی به روستاها؛ تأمین بهداشت همگانی؛ رسیدگی به اختلافات روستاییان و بسیاری کارهای دیگر.
بر اثر چنان کوشش‌هایی بود که در اسفندماه 1343 خورشیدی، پریمرز فیروزگر به عنوان بهترین شهردار مازندران شناخته شد. این بانوی مدیر و کاردان، در 93 سالگی، در 17 دی‌ماه 1400 خورشیدی در آمریکا دیده از جهان فروبست. روانش شاد و یادش گرامی

*برگرفته از: دوهفته‌نامه‌ی «امرداد» (شماره 451- 11 بهمن‌ماه 1400- رویه‌ی 7).

اولین‌های هازمان زرتشتی در ایران