نوشتن خوب است

چرا نوشتن خوب است؟ نوشتن چه سودی دارد؟ به چه کار می‌آید؟ آیا همه می‌توانند بنویسند؟

نوشتن هنر است. هنری که نیازمند ابزارهای گران‌بها نیست. یک مداد و یک برگ کاغذ همین. هنگام شادی‌ها، پیروزی‌ها، رهایی از سختی‌ها و همه دل‌خوشی‌ها، بنویسیم. در نوشته‌ها یادی کنیم از سختی‌هایی که پشت سر گذاشتیم، دوستانی که ما را یاری کردند و سپاس‌گزار اهورامزدا باشیم. بنویسیم چگونه راستی‌جویی و راستی‌پذیری روشنایی‌بخش راه بود.

نوشتن هنر است و هنر راهی برای آرامش بخشیدن به اندیشه، گفتار و کردار است. نوشتن مانند دیگر هنرها آرامش بخش روان است. دورکننده تنش (استرس) است. هنگامی که از روزگار به ستوه آمده‌اید و ذهن لبریز از اندیشه‌های گوناگون است. هنگامی که خشم در وجودتان فوران کرده، گرداب اندوه شما را در خود مانده کرده، از نگرانی لب‌های خود را به دندان می‌گیرید و خیره می‌شوید یا از ترس دهان‌تان خشک شده است؛ بنشینید، مدادی در دست گیرید و بنویسید. هنگامی که دوستان مجال شیندن سخنان شما را ندارند و سختی روزگار توان شنیدن را از آن‌ها گرفته است با نوشتن همدم خود شوید. همین که چند جمله اول را بنویسید روشنایی آرامش نمایان می‌شود.

کودکی که از گریه به هق هق افتاده و دیگر توان گریه هم ندارد، پدر و مادر تا او را می‌بینند، می‌پرسند چه شده؟ حرف بزن. همین که کودک چند واژه بر زبان می‌آورد آرام‌تر می‌شود و توان گریه را باز می‌یابد. با بیشتر حرف زدن آرام‌تر می‌شود. می‌گوید چه شده. با بیشتر حرف زدن خود به راه حل می‌رسد و بازی را سر می‌گیرد. هر اندازه کودک واژگان بیشتری برای بیان احساسات خود بشناسد زودتر آرام می‌شود. مردمانی که زبان آن‌ها واژگان بیشتری برای بیان احساسات دارد، نسبت به دیگران آرام‌تر هستند. نوشتن گردش اندیشه‌ها را در ذهن کند می‌کند. همین نکته آرامش بخش است. کمک می‌کند تا خود را بیابید. هنگامی که می‌نویسید، مگر چه شده که این گونه دچار فوران خشم شده‌ام؟ و به نوشتن ادامه می‌دهید آرام‌تر خواهید شد. نوشته‌ها را برای خود نگه دارید. پس از گذشت مدت زمانی آن‌ها را بخوانید. می‌بینید بسیاری از رخدادهایی که حس‌های خشم، نگرانی، ترس و اندوه را در شما پدید آورده بودند، اکنون نگاهی دیگر به آن‌ها دارید. زیرا توانایی اندیشیدن و رهایی از فوران حس‌های منفی یافته‌اید.

همه توانایی نوشتن دارند. تنهایی، گوشه‌ای آرام و رهایی از دیگران کمک می‌کند تا صدای خود را بشنویم و تنها باید آن‌ها را بنویسیم. ساده، راست و دلیرانه تنها باید دل خود را بنویسیم. رفته رفته توانایی نوشتن دل دریا به‌دست می‌آید. نوشتن خوب نیست. نوشتن بسیار خوب است.