اردوغان در مسیر هویت‌سازی جعلی

میراث‌ربایی به سبک آنکارا؛ از آراز آراز، تا مصادره پورسینا

88چند روز پیش رجب طیب اردوغان، رییس‌ جمهور ترکیه، بار دیگر در سخنانی بی‌پایه، یکی از شناخته‌شده‌ترین و نامبردارترین فرزانگان دانشمند ایرانی، پورسینا (ابن‌سینا)، را به تاریخ ترکیه نسبت داد و مردمان کشورش را «وارث» دانش پزشکی «شفابخش» او دانست!
هربار که سخنانی از آن دست را از رییس جمهور ترکیه می‌شنویم، از خود می‌پرسیم: تا چه زمانی باید ادعاهای شگفت‌آور همسایه‌ی ترکیه‌ای خود را تحمل کنیم و دَم برنیاوریم؟ از یاد نبرده‌ایم که چندی پیش طیب رجب اردوغان، رییس‌ جمهور ترکیه، در کنار الهام علی‌اف ،رییس‌ جمهور جمهوری آذربایجان، شعر «آراز آراز» را خواند و ادعاهایی سخیف درباره‌ی آذربایجان ایران بر زبان آورد (1399 خورشیدی). آن زمان پاسخی قاطع و استوار به ادعای او داده نشد. چندی نگذشت که رییس جمهور ترکیه که در غارت میراث تمدنی ما حد و مرزی نمی‌شناسد، مولانا را ترک و نوروز را «جشن تُرک‌ها» وانمود کرد! باز مسوولین ما ترجیح دادند که خاموش بمانند! پیامد ادعاهای اردوغان و سکوت‌های ما، همین شده است که بار دیگر او در سخنانی جنجال‌برانگیز و به‌راستی دروغین، پورسینا را تُرک بداند و بگوید: «ما به‌عنوان وارثان تمدنی بزرگ و جغرافیایی که شفابخشی در ژن‌های آن نهفته است، باید جایگاه خود را بشناسیم و رسالت‌مان را درک کنیم. فراموش نکنیم که ما وارثان لقمان حکیم و ابن سینا هستیم!! ؛ کسانی که پایه‌های علم پزشکی را در غرب بنا نهادند»
این ساز ناکوک به گوش ما آشناست. اعراب نیز مدعی هستند که پورسینا، از بیخ عرب است!! و امروز می‌شنویم که آن دانشمند یگانه‌ی ایرانی مدعی تازه‌ای یافته و رییس‌ جمهور ترکیه او را در شمار مشاهیر «تُرک» قلمداد می‌کند و هم‌میهنانش را وارث «ژن‌های نهفته»ی او برمی‌شمارد!!
از تردستی‌های آقای اردوغان در «تمدن‌سازی» برای هم‌میهنانش سخن چندانی نمی‌توان گفت. آن‌ها درون مرزهای خود هر ادعایی می‌توانند بکنند و راست و دروغ را به هم ببافند. شگفتی از این است که ما خاموش می‌مانیم و پاسخی رسمی و مستدل به وارونه‌گویی‌های او نمی‌دهیم. چگونه ممکن است پورسینا که درون مرزهای فرهنگی ایران زاده شده، دانشمندی ایرانی و فارسی‌زبان بوده است و هیچ‌گاه گام در سرزمینی که امروزه ترکیه خوانده می‌شود نگذاشته است، از نژاد تُرک‌های ترکیه‌ باشد؟ این که دانش پورسینا ستایش شود، البته پسندیده است، اما زادگاه او –ایران- و زبان او –زبان فارسی- را نادیده گرفتن و به کشوری نسبت‌ دادن که در زمان پورسینا (سده‌ی چهارم) هرگز وجود نداشته و مردمانِ نخستین آن سرزمین هیچ‌گاه تُرک نبوده‌اند، ادعایی است که از دید خردمندان، سست و خنده‌آور است.
روشن است که خواست هر ایرانیِ دوستدار فرهنگ و میراث گران‌بهایش این است که دولت ما در چارچوب عُرف‌های بین‌المللی پاسخی شایسته به این ادعای رییس جمهور ترکیه بدهد و او را از «سرقت» میراث فرهنگی ایران بازبدارد. اگر ما سکوت کنیم و خاموش بمانیم هیچ دور از ذهن نیست که اردوغان در ادعاهای دروغین افزون‌تر، دیگر بزرگان و نام‌آوران تاریخ و فرهنگ ایران را به نام کشور و نژاد خود بخواند و باز از «ژن‌های شفابخش» آنان !!) سخن بر زبان آورد! ‌

به اشتراک گذاری
Telegram
WhatsApp
Facebook
X
LinkedIn
Email

3 پاسخ

  1. به یاری اهورمزدا……دستاورد نیاکان ترکان هم جنس بازی، ربودن زنان یکدیگر،خوردن گوشت اسب و الاغ، قتل،خونخواری، ناجوانمردی، در یک کلام نامردی و پستی…اما میراث ما ایرانیان بی توجهی به دستاوردهای دینی وخشور ایران زمین،توهین به سنتهای دینی و فرهنگی نیاکان خردمندمان و… ما تنها ملتی هستیم که به فرهنگ و هویت ملی و فرهنگ دینی نیاکان مان توهین می کنیم و و فرهنگ تازی مهاجم بر میهن را پاس میداریم….پاینده ایران ورجاوند

  2. نمادها اگر کاربری نداشته باشند دیگران به کار می برند. پیش از ان که دیگران را باز خواست کنیم از خودمان بازخواست کنیم. برای خودمان چه کرده ایم . سپاس و نکویی سراینده ها ، اندیشمندان ، … چه کرده ایم؟ برای خاک خودمان و اسطوره هایمان و تاریخمان چه کرده ایم و اکنون چگونه مردمی هستیم ؟ جای خالی کارکرد خودمان را با ناسزا گفتن به دیگران پر نکنیم . ابتدا از خودمان پرسش کنیم که چرا اینگونه شد . و شاید ، از مایت که بر ماست.

  3. از ماست که بر ماست. وقتی سکوت میکنیم نتیجه اش میشه که ترک که از اعقاب صحرانشین بی ریشه هستند، برای خود با دزدی مشاهیر ما ریشه درست کنن. ولی زهی خیال باطل.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *