تارنمای خبری امرداد
در امرداد 367 چاپ شده است

ارزشمندی آب، باران و کردار مردمان ایرانی

نوشته‌­های به یادگار مانده از نیاکان‌ِمان گزارش‌هایی دارند که پس از هزاره­‌ها هنوز برای ما جدی است. این نوشته‌­ها مرز میان پندار و واقعیت هستند. در نوشته‌­های کهن ما به اخبار، رخدادها و نام­‌های جانورانی برمی‌خوریم که برایمان هم شگفت‌آور و هم پذیرشش سخت است، مانند جانورانی به نام کلپاسه، کر ماهی، خر سه‌پا، کریشکی که منوچهر آن را به باره داشت. (بندهش، مهرداد بهار: 78). این سخنان در کدامین نوشتار به انجام رسیده است؟ گزارش‌­های اوستا و نوشته‌­های پهلوی میراثی است که نیاکان ما با سختی فراوان ‌سینه‌به‌سینه و یا با بازنویسی‌های فراوان برای ما نگاه داشته­‌اند. این‌ها داستان زندگانی مردمان ایرانی و سرگذشتی است که در درازنای هزاره­‌ها بر زندگانی‌شان رفته است و اکنون یکی از پایه‌های شناسه‌ی(:هویت) ما را پدید می‌آورد که نمی­توان به آسانی از آن گذشت. اوستا، بندهش، مینوی خرد، تاریخ دانشی‌ای‌(:علمی) است که هر ایرانی باید آن را بداند. ما در آموزش تنها به تاریخ عمومی توجه ‌کرده‌ایم، ولی به تاریخ دانش خود نپرداخته­ایم!
خشك‌سالی و آبادانی، این دو واژه آشناترین واژه­‌ها برای مردمان میانه‌ی جهان، ایرانیان، است. ایرانیان از روزگاران بسیار دور این وضعیت­‌ها را شناخته، به شیوه­‌هایی گوناگون از یكی بهره برده و با دیگری ‌ستیزیده‌اند. ساخت کاریز(:قنات)، ‌سد، آب‌انبار و … نمونه­‌های کاربرد خرد و دانش در زندگی مردم و ستیز با خشک‌سالی بوده است. داستان سختی­‌ها و کوشش­های مردمان ایرانی…
آنچه در بالا آمده بخشی از نوشتار «ارزشمندی آب، باران و کردار مردمان ایرانی» است که در هفته نامه‌ی امرداد 367 چاپ شده است.

به نوشتار امتیاز بدهید.
ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

ممکن است شما دوست داشته باشید