لوگو امرداد

گهنبارخانه یزد‎ میزبان آیین درگذشت اشو زرتشت

آیین آفرینگان‌خوانی درگذشت اشو زرتشت، یگانه پیام‌آور ایرانی، با گردهمایی آیینی زرتشتیان در گهنبارخانه یزد برگزار شد.
این آیین با اوستاخوانی موبدان رستم کاووسیان‌زاده و خدامراد گنجی سه‌شنبه پنجم دی‌ماه ۱۴۰2 خورشیدی از ساعت ۹ بامداد آغاز شد. هزینه آیین آفرینگان‌خوانی با نیک‌اندیشی خانواده روانشاد خسرو صداقت و یاری دهشمندان فراهم شده است.
این مکان سپندینه آتشکده و گهنبارخانه بیش از صد سال گذشته از سوی روانشاد موبد رستم دستور صداقت در محله‌ی دستوران برای انجام کارهای آیینی و نوزودی و عروسی و آیین گهنبار و سال و پرسه ساخته شد و تاکنون بیش از صد سال خانواده موبد فریدون موبد رستم آن را نگهداری کرده و می‌کنند.
فرزانه نیکوکار شادروان رستم موبد خسرو صداقت در سال 1295 خورشیدی برای تربیت فرزندان زرتشتی دبستان دینیاری را پایه‌گذاری کرد که ازسال 1316 تا 1328 خورشیدی سه کلاس دبیرستان به آن افزود ولی ازسال 1330 پس از دو سال تعطیل به کوشش فریدون پیشدادی و سرپرستی میزرا سروش لهراسب و مدیریت اسفندیار کاویانی بازگشایی شد و اینک تنها مدرسه ویژه زرتشتیان یزد است.
گهنبارخانه که در گویش مردم به آن « گهنبار خانه» گفته می‌شود، جایگاهی برای برگزاری آیین داد و دهش است که گونه‌ای از وقف به شمار می‌آید . گهنبارخانه موبدان در کوچه دبستان دینیاری یکی از نامی‌ترین آن‌هاست.

پنجم دی‌ماه سالروز جاودانگی یگانه وخشور ایرانی اشو زرتشت، پیام‌آور راستی و درستی، آموزگار اندیشه و خرد، دوست‌دار نیکی و دانایی و دشمن جهل و نادانی گرامی باد. اشوزرتشت اسپنتمان ایرانی (آریایی) از خاندان و خانواده «اِسپَنتَمان» که فرنام و نام نیای نهم ایشان بوده‌ است. نام پدرش «پُوروشَسپ» فرزند «پیترسَپ» و نام مادرش «دُوغدو» فرزند «فَراهیم‌رَوا» است. اشوزرتشت در دوران فرمانروایی لهراسپ شاه در ایران‌زمین زاده شد و چشم به جهان گشود و پرورش یافت. در نوشته‌های زبان اوستایی واژه و نام زرتشت «زراسوشترا – زره ئوشتره» و در پهلوی زردشت آمده‌ است. زرتشت به چم (:معنی) ستاره درخشان و روشنایی زرین است. زیرا که «زَرَت» به چم درخشان و آسترا به چم ستاره است. اشو زرتشت هنگامی که گشتاسب کیانی و پسرش اسفندیار، فرمانروای بلخ (مزارشریف)  از پایتخت بیرون رفته بودند، فرمانروای تورانی «ارجاسب» که دشمن دیرینه‌ زرتشت بود، درنگی یافته و «تورابراتور» را با لشکر بزرگی به بلخ فرستاد. تورانیان دروازه‌ شهر بلخ (مزارشریف) را درهم شکستند و هنگامی که زرتشت با لهراسب و گروهی از پیروانش در آتشکده‌ نوبهار شهر بلخ به نیایش بودند به زخم شمشیر تورانیان وی را کشتند. پنجم دی‌ماه در گاهنامه ایرانی تنها روزی است که جشن نیست، ولی روز سوگواری هم نیست. در این روز زرتشتیان گردهم می‌آیند و به نیایش، خواندن گات‌ها و تهیه‌ی آش و خوراکی‌های سنتی می‌پردازند. مراسم آیینی به شیوه‌ی گروهی است و در آماده‌سازی و پخت آن‌ها نیز همازوری و همکاری دارند. در این روز یاد درگذشتگان را گرامی می‌دارند، ولی سوگواری یا جامه‌ سیاه بر تن نمی‌کنند.

621B5F80 15E5 4E69 96AE 0A97E3127B23

DSC 3339 DSC 3340 DSC 3341 DSC 3342 DSC 3343 DSC 3344 DSC 3346 DSC 3347 DSC 3348 DSC 3349 DSC 3350 DSC 3351 DSC 3352 DSC 3353 DSC 3354 DSC 3356 DSC 3357 DSC 3358 DSC 3359 DSC 3360 DSC 3361 DSC 3362 DSC 3363 DSC 3365 DSC 3366 DSC 3367 DSC 3368 DSC 3369 DSC 3370 DSC 3373 DSC 3374

فرتورها از کوشا جمشیدی است.

4090

به اشتراک گذاری
Telegram
WhatsApp
Facebook
Twitter

3 پاسخ

  1. چقدر عکسها زیبا و جوی صمیمی حاکم است. حسرت این زیبایی رو خوردم

  2. درود
    همه چی قشنگ وبانظم وترتیب.
    آدم لذت میبره.
    واین موضوع رابگم شخص بنده هروقت خانه های خشتی میبینم که داخلشان درخت سرو.و.چناراست.ازخودبیخودمیشم.وامیستم.یک دل سیرنگاشون میکنم وباهاشون حرف میزنم
    به جان مادرم قسم خیلی خیلی انرژی میگیرم

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

تازه‌ترین ها
1402-12-09