تارنمای خبری امرداد

جایگاه جشن‌ها در ایران باستان

در دوران اشکانی و ساسانی، ایرانیان نوروز را بنا بر آیین­‌های رایج در آغاز سال نو جشن می­‌گرفتند. در این دوره مردم ایران روزهای بسیاری از سال را به انگیزه­‌های گوناگون به پایکوبی و نغمه­‌سرایی می­‌پرداختند؛ همانند جشن­‌های دوازده­‌گانه. با برابر شدن نام روز و ماه جشنی برپا می‌­شد. جشن­‌های نوروز، مهرگان، سده و … از دیگر جشن­‌های ارزشمند ایران کهن بوده که در این میان نوروز و مهرگان از باقی باارزش‌­تر بوده‌­اند. ارزش نوروز به اندازه­‌ای بوده که دیگر جشن­‌ها را به شمار تعداد روزهای باقی مانده تا نوروز نامیده می­‌شدند؛ همانند جشن سده که 100 روز و شب تا نوروز فاصله داشت و آن را سده می‌­نامیدند. در روزگار ساسانیان نوروز را به عامه و خاصه بخش می­‌کردند. نوروز عامه یا کوچک، پنج روز بود و از نخستین روز فروردین‌ماه آغاز می‌­شد، ولی نوروز خاصه از روز ششم فروردین یا خوردادروز آغاز می‌­شد و آن را بنابر گفته‌­ی ابوریحان بیرونی نوروز بزرگ می­‌نامیده و جشن می­‌گرفتند. 

1 نظر
  1. رضا می گوید

    با درود. چرا اکنون آئین جشن ها کمرنگ شده. لااقل در استان ما یزد فک میکنم این چنین هست.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

ممکن است شما دوست داشته باشید