تارنمای خبری امرداد
سرنوشت خانه‌ای که با حکم دیوان عدالت، از ثبت ملی خارج شد

لودرها به جان خانه‌ی زند نوابی افتادند

میراث فرهنگی: کاری از دست ما ساخته نیست

خانه‌ی تاریخیِ ثبت‌ ملی‌شده‌ی «زند نوابی» که با حکم دیوان عدالت  از فهرست میراث ملی بیرون شد، این روزها روزگار خوبی ندارد و روند ویرانی آن آغاز شده است.

به گزارش خبرگزاری ایلنا، خانه‌ی زند نوابی که در منطقه 6 و گوشه‌ی شمال خاوری میدان فلسطین جای دارد، در دوره‌ی پهلوی دوم ساخته شده است. این بنا نزدیک به 700 متر مربع گستردگی دارد و بیشتر ساخت‌مایه(:مصالح) آن از آجر و بدنه داخلی سنگی و با گچ، اندود شده است. هرچند خانه‌ی زند نوابی پر از تزیینات گچ‌بری و دارای معماری زیبایی است و حتا در ماه‌های پایانی سال 1385 خورشیدی، در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است، اما سرانجام با رای دیوان عدالت اداری در سال 1388 از فهرست میراث ملی بیرون گذاشته شد و از همان زمان امکان ویرانی سازه برای مالکان به‌وجود آمد. از همان سال‌ها هم ویرانی خانه آغاز شد و تنها سقف و دیواره آن به جا مانده بود، اما این روزها لودرها به جان این بنا افتاده‌اند تا دیگر همان اثر هم از آن به‌جا نماند.

کاری از دست ما برنمی‌آید!
مرتضی ادیب‌زاده، معاون میراث فرهنگی اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان تهران، درباره‌ی وضعیت این سازه گفت: «با توجه به آنکه این بنا بر اساس رای دیوان عدالت از فهرست میراث ملی خارج شده و رای دیوان عدالت را دراین خصوص دارد، از این‌رو هیچ کاری از دست میراث برنمی‌آید و حکم اجرایی دیوان را دارد».
او ادامه داد: «مدتی است که تخریب بنا شروع شده است. البته مدت‌هاست که به عنوان کارگاه ساختمانی اطراف آن محصور شده است. هرچند نمی‌دانیم قرار است چه کاربری پیدا کند. با این وجود اقدامات حقوقی لازم درخصوص طراحی منظره و اینکه به چه صورت باشد کارهای لازم را انجام داده‌ایم».
خانه تاریخی زند نوابی از شمار سازه‌های ارزشمند معماری معاصر تهران است. این خانه‌ نزدیک به سال 1324 خورشیدی از سوی «ولی زند نوابی» خریداری شد و به‌گمان می‌رسد، میان سال‌های 1320 تا 1324 خورشیدی، ساخته شده باشد. آذین‌‌های به کار رفته در این خانه‌ی تاریخی‌، گچ‌بری‌هایی در سقف و تاقچه‌ی آراسته به گچ‌بری‌های رنگی است.

3 نظرات
  1. کیانا می گوید

    دیوان عدالت!!

  2. بهمن مرادیان می گوید

    هربار که از کنار این ساختمان رد می شدم حتی وقتی که به شکل نیمه خرابی هم شده بود، باز هم معماری، کرکتر و زیبایی آن نمایان بود. متاسف باید بود که خراب می شود و از آن بدتر احتمالا ساختمانی بی ریخت با حداقل معماری به جای آن سبز می شود

  3. بهرام می گوید

    تصمیم گیرندگانی که دردیوان عدالت اداری این ساختمان با ارزش را ازفهرست آثارملی خا رج کردند،ارزش هنر را نمیدانند.درشهرداری هم چون دیدسودجویی ومنفعت خواهی حاکم هست پروانه تخریب را صادر می کند.این روند تخریب یادمان های تاریخی وهنری درهمه جاههای ایران زمین بیش ازدودهه است که آغازشده است .

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

ممکن است شما دوست داشته باشید