تارنمای خبری امرداد
شانزدهمین روز از هر ماه در گاهشمار زرتشتی

مهر یا میترَ؛ ایزد فروغ و روشنایی، گردونه آفتاب، خورشید

شانزدهمین روز از هر ماه در گاهشمار زرتشتی مهر یا میترَ؛ ایزد فروغ و روشنایی، گردونه آفتاب یا خورشیددر فرهنگ‌های فارسی مهر را ایزدی نشان بر مهر و دوستی و خرد در کارهای مینوی و معنوی دانسته‌اند که در ماه مهر (ماه هفتم از سال خورشیدی) و روز مهر (روز شانزدهم هر ماه) بدو پیوند یافته است و شمارآفریدگان از نیکی و بدی به دست اوست..مهر که در اوستا « میثرَ» خوانده می‌شود، از ایزدان بزرگ پیش از زرتشت است که ایزد فروغ و روشنایی خوانده می‌شود. ایزد مهر نگهبان مهر، محبت و تدبیر برای یافتن دارایی و خواسته‌ها است. مهر به دیگر چم (:معنی) گردونه آفتاب یا خورشید است.

فردوسی می‌سراید: «دو مهر است با من که چو آفتاب / بتابد شب تیره چو بیند آفتاب».

ایزد مهر نماد عشق و زندگی است و به زندگی خانوادگی گرمی می‌دهد. مهر نام آتشکده‌ای نیز بوده است.

فردوسی پیرامون آن می‌سراید: «چو آذرگشسب و چو خوراد و مهر / فروزان به کردار گردان سپهر»نماد این روز در دین زرتشتی گل «همیشه بشکفته» است.

به نوشتار امتیاز بدهید.
ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

ممکن است شما دوست داشته باشید