نمایشگاه انفرادی سیامک جمشیدیزاده با نام «گُذار و عبور»، در نگارخانه سیحون گشایش یافت.
نمایشگاه گُذار و عبور با 20 اثر هنری به سبک مفهومی یا کانسپچوالآرت آدینه 17 آذرماه 1402 در نگارخانه سیحون آغازبهکار کرد. این نامگذاری به این شوند است که هر مجموعه یک مرحله گذار است و این مجموعه دربارهی گذار از وابستگی است.
سیامک جمشیدیزاده در یک خانواده غیرهنرمند دیده به جهان گشود. پسرخاله وی، شاپور خانیزاده، تنها فرد هنرمند نقاش در این خانواده بود. این هنرمند همکیش با نگریستن به خویومنش پسرخاله و تفاوتی که بین او و دیگر افراد پیرامون خود میدید دریافت این لطافت و مهربانی شاید به شوند پیوند بین نقاشیکردن و نوع زندگی و حالوهوای وی باشد. پس در نوجوانی در کلاسهای تابستانی نقاشی مدرسه هنر و ادبیات صداوسیما شرکت کرد و در آنجا با زندهیاد ایرج کریمخان زند آشنا شده و بدین ترتیب نخستین گامها بهسوی نقاشی برداشته شد.
سیامک جمشیدیزاده، سال 1378 در رشته نقاشی از دانشگاه هنر و معماری دانشآموخته شد. هنرمند طراح گرافیک، هموند رسمی انجمن صنفی طراحان گرافیک ایران، هموند افتخاری موسسه توسعه هنرهای تجسمی معاصر، مدیر هنری و صفحهآرا مجله فروهر و برگزارکنندهی دورههای آموزشی درزمینهی هنر و زیباییشناسی بخشی از پیشینههای هنری وی است.
سیامک جمشیدیزاده پیشتر دو نمایشگاه انفرادی در سالهای 1391 و 1392 و پنج نمایشگاه گروهی هم در سالهای 1375، 1377، 1378، 1391، 1392 در ایران و گالری تلی بِک نیویورک 2014 برپا کرده است.
این هنرمند زرتشتی در پاسخ به پرسشی درباره کارهای آینده چنین پاسخ داد: دو پروژه دیگر، یا بهتر بگوییم دو تجربه زیستی و چالش فردی دیگر در حال حاضر موردنظرم است. همین حالا هم پروسه و فرایند خلق این آثار شروع شدهاند. یکی از آنها در ادامهی همین جستار یعنی وابستگی که ادامه همین فرایند است و دیگری جستاری در مورد دوران نوجوانیم است. چه به لحاظ روحی و چه از دیدگاه فن و اجرایی هر دو این جستارها برایم چالش و البته هیجانانگیز هستند.
نمایشگاه آثار وی در نگارخانه سیحون تا روز چهارشنبه ۲۹ آذرماه هر روز از ساعت 14 تا 19 برپا خواهد بود.
نگارخانه سیحون دوشنبهها تعطیل است. به سفارش نگارخانه از همراه داشتن فرزندان زیر ۱۲ سال خودداری نمایید.
نشانی نگارخانه سیحون: تهران. وزرا. کوچه چهارم. شماره ۱۱، شماره تماس: ۸۸۷۱۱۳۰۵ -۸۸۱۰۲۴۲۲
در زیرفرتورهای نخستین روز نمایشگاه گُذار و عبور را میبینید:
فرتورها از چیستا سلامتی است.
4090
7 پاسخ
آخییییی. سیامک عزیززززززززم. چه خوشحال شدم دیدمتتتتتتتتت. چه دایی شیکی، چه پسرخاله دایی خوشتیپی! :))
تنها زمانی احساس میکنم که زنده ام آن زمان وقتی است که نقاشی میکشم. (ون گوگ)
سبک عبور و گذر شخص را به دوبینی آشکار و مات یا نهان دعوت میکند هر چند این سبک نوعی آستیگماتیسم ثبیت یافته در زمان میتواند باشد و در آن عبوری از گذر زمان به نظر نمیاید. اما وسایل بکار رفته شاید مثل نوار کاست. مثل مدرک وزارت جنگ و مثل دوربین بازشده و حتی جنگی که به جان انسانهای زمان رخنه نموده است حتی کفش های بانمک و گلدان دوست داشتنی و گروه موسیقی همه انعکاس یک دهه ی زود گذر شاید باشد. اما طبیعت همیشه چیزی را میخواهد که سختی ها به فراموشی سپرده شود و آرامش و زندگی جایگزین همه چیز گردد. به امید صلح و آرامش برای همه ی مردم دنیا و شما جناب جمشیدی زاده و دیگر دوستداران هنر.
به امید روزهای زیبا برای شما جناب جمشیدی زاده و دیگر عزیزان و همکیشان گرامی
صورتگر نقاشم هر لحظه بتی سازم
وانگه همه بت ها رادر پیش تو اندازم
صد نقش برانگیزم با روح در آمیزم
چون نقش تو را بینم در آتشش اندازم
تو ساقی خماری یا دشمن هشیاری
یا آنک کنی ویران هر خانه که می سازم
جان ریخته شد برتو آمیخته شد با تو…
هر خون که ز من روید یا خاک تو می گوید…
در خانه آب و گل بی توست خراب این دل
*از: غزلیات مولانا*
نخستین ارزش این نمایشگاه 7 سال مداومت و تلاش برای آفریدن این مجموعۀ ارزشمند است.
روشی نوین برای گذر از رنج، گونهای تاثیرکذار از هنردرمانی.
سیامک جمشیدیزاده هنرمندی که بهوسیلۀ هنر خود از رنجهای سمج و چسبندۀ زندگیاش گذر کردهاست.
راهی که شاید هر کسی بهعنوان فرایندی برای درمانِ روانِ رنجور خود بتواند از آن استفاده کند.
سیامک عزیز ، خاطره ی اولین کارهایت در دانشکده ی هنر را هرگز فراموش نمی کنم .اصالت کارهایت نشان از اصالت خودت دارد.
باشادباش های فراوان ، پایا و مانا باشی
سیامک جان پسر خاله عزیز و هنرمندم مثل همیشه هنرمند وموفق از کارهای زیبایت کیف کردم عالی بود. وممنونم از عکاس مجله که هنرمندانه ثبت اثار کردن.