پیرسبز، زیارتگاهی که سالیان دراز آوای نیایش و گامهای مشتاق رهپویان را در دل کوهستان به یادگار دارد، در ذهن و زبان بسیاری از زرتشتیان جایگاهی ویژه یافته است. پروانه ضیاتبری، از همکیشان زرتشتی، در سرودهای که برای امرداد فرستاده، مهر و دلبستگی خود به این زیارتگاه باصفا را در قالب چکامهای دلنشین بازتاب داده است.
چقدر تک و تنهایی پیرسبز
در دل کوه و بیابانی پیرسبز
اشکهایت آب جاریست پیرسبز
گشتهای نیکبانوی پنهان پیرسبز
پله پله آمدم به پای بوست پیرسبز
تو مراد و شنوای درد دلهایی پیرسبز
عود و کندرت گل خوشبوست پیرسبز
شمع راهی و من «پروانه»ات پیرسبز
زیارت عجب صفایی دارد پیرسبز
نور شبهای کویری و من «ضیا»ام پیرسبز
سرودهای از پروانه ضیاتبری
