تارنمای خبری امرداد
گزارش تصویری

جشن معرفی تازه راه‌یافتگان به دانشگاه

جشن معرفی نودانشجویان به کوشش کانون دانشجویان زرتشتی برگزار شد.
تازه راه‌یافتگان به دانشگاه‌ها، پنجشنبه ۲۷ مهرماه ۱۳۹۶ خورشیدی در تالار خسروی معرفی شدند. نیایش و گات‌هاخوانی از سوی پریسا رایومند و خشایار خضری آغازگر جشن بود.

تازه راه‌یافتگان به دانشگاه‌ها، پنجشنبه ۲۷ مهرماه ۱۳۹۶ خورشیدی در تالار خسروی معرفی شدند

تازه راه‌یافتگان به دانشگاه‌ها، پنجشنبه ۲۷ مهرماه ۱۳۹۶ خورشیدی در تالار خسروی معرفی شدند

کنشگران هازمان زرتشتی در این جشن باشنده بودند

کنشگران هازمان زرتشتی در این جشن باشنده بودند

سخنرانی آرین یگانگی، دبیر کانون دانشجویان زرتشتی

سخنرانی آرین یگانگی، دبیر کانون دانشجویان زرتشتی

دف‌نوازی یسنا بهمردی

معرفی دانشجویان کارشناسی

معرفی دانشجویان کارشناسی

ارائه توضیحاتی درباره پانزدهمین همایش علمی زرتشتیان سراسر کشور

ارائه توضیحاتی درباره پانزدهمین همایش علمی زرتشتیان سراسر کشور

تارنوازی فرزین دستان

افشین نمیرانیان، جانشین فرنشین انجمن زرتشتیان تهران

افشین نمیرانیان، جانشین فرنشین انجمن زرتشتیان تهران

    گفت‌وگوی نودانشجویانی که به کانون دانشجویان زرتشتی پیوستند

    گفت‌وگوی نودانشجویانی که به کانون دانشجویان زرتشتی پیوستند

نما‌آهنگ از گفت‌وگو نوداشجویانی که به کانون آمده‌اند

نما‌آهنگ از گفت‌وگو نوداشجویانی که به کانون آمده‌اند

چهره دوم از راست: رستم خسرویانی، فرنشین انجمن زرتشتیان تهران

چهره دوم از راست: رستم خسرویانی، فرنشین انجمن زرتشتیان تهران

فرتور از تارنمای کانون دانشجویان زرتشتی است.

1986

2 نظرات
  1. ک ش ن می گوید

    هفت سال پیش که کنکور دادم روزیکه در این جشن شرکت کردم سالن جای نشستن نداشت و نودانشجویان تعدادشان خیلی خیلی زیاد بود . کانونیها چقدر زیاد بودند و جمع هایشان صمیمی و دوستیهایشان پایدار و زیبا . همه چیز برعکس شده . نه کسی درکانون مانده نه دانشجویی در سالن نه همکیشی برای دیدن برنامه که زحمت زیادی برای برپایی آن میکشند . جامعه ی ما به کدام سمت میرود؟ متاسفم .

  2. ک ش ن می گوید

    هفت سال پیش که کنکور دادم روزیکه در این جشن شرکت کردم سالن جای نشستن نداشت و نودانشجویان تعدادشان خیلی خیلی زیاد بود . کانونیها چقدر زیاد بودند و جمع هایشان صمیمی و دوستیهایشان پایدار و زیبا . همه چیز برعکس شده . نه کسی درکانون مانده نه دانشجویی در سالن نه همکیشی برای دیدن برنامه که زحمت زیادی برای برپایی آن میکشند . جامعه ی ما به کدام سمت میرود؟ متاسفم .

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

ممکن است شما دوست داشته باشید