آیین پرسه همگانی اورمزد و تیرماه، با باشندگی همکیشان در تالار ایرج انجمن زرتشتیان تهران برگزار شد.
در آیین پرسه همگانی اورمزد و تیرماه، زرتشتیان گرامی می‌دارند فروهر جانسپاران راه میهن در جنگ ایران و توران را به روزگار منوچهرشاه پیشدادی و درود می‌فرستند به روان همه‌ی درگذشتگان که در سال گذشته از جهان هستی به زندگی مینوی پیوستند و از خانواده‌های تازه‌روانان دلجویی می‌کنند. با کاهش همه‌گیری بیماری کووید و پس از دوسال وقفه در گردهمایی آیینی، این آیین یکشنبه 29 خوردادماه 1401 خورشیدی از ساعت ۸ تا ۱۱ بامداد با آفرینگان‌خوانی موبد اردشیر مهربانی و سخنرانی دینی موبد دکتر مهربان پولادی، جانشین فرنشین انجمن موبدان با باشندگی شماری از همکیشان و رعایت شیوه‌نامه‌های بهداشتی برگزار شد.
پخش زنده‌ی آیین پرسه‌ی همگانی همزمان از تالار ایرج در اینستاگرام هفته‌نامه امرداد همرسانی شد. بازپخش آن و سخنرانی موبد مهربان پولادی را از نشانی amordad.news بیننده باشید.
«پُرسه» از ریشه «پُرس» به چم (:معنای) «پرسیدن» است. افزون بر آیین پرسه‌‌ای که برای هر درگذشته از سوی خانواده و بازماندگانش، برگزار می‌شود؛ زرتشتیان در هر سال دو پرسه همگانی نیز برگزار می‌کنند. یکی اورمزد و تیرماه (برابر 29 خردادماه در گاهشماری رسمی کشور) و دیگری اورمزد و اسفندماه كه این پرسه‌ها به یاد همه هماروانان و درگذشتگان به‌ویژه جانباختگان ایران زمین برپا می‌شود. در پرسه‌های همگانی مردم پرشمارتر از پرسه‌های یادبود فردی و خانوادگی باشنده می‌شوند.
موبد اردشیر مهربانی
سمت چپ: موبد مهربان پولادی
آفرینامی به معنای یکتایی پروردگار
چهره سمت راست: اسفندیار اختیاری نماینده زرتشتیان در مجلس
چهره سمت راست: افشین نمیرانیان فرنشین انجمن زرتشتیان تهران
موبد مهربان پولادی
نیایش پایانی برساد
فرتور از همایون مهرزاد است.
2393
4 پاسخ
واژه ی تالشی(ایرانی) ایرَج، واژه ای ست مثل ایزَد.
دوستان توجه داشته باشند، منظور از تالشی، یعنی ساخته شده با قاعده ی تالشی؛ وگرنه واژه ها از آن کل مردم ایران و جهان اند.
ای = یک. ای زَد = کسی که یگانگی به نامش زده شده. و همین نشان می دهد که ایرانیان و زرتشتیان یکتا پرست بودند – در این باب پیشتر در وبگاه خود مفصل نوشته ام که تکرار نمی کنم.
یزدان نیز همان است. «ای» و «یَ» = یَک. پس حرف ک یَک(پهلوی) از کجا آمده؟
در تالشی و پهلوی و بعضی زبان های دیگر ایرانی، گاهی در آخر واژه یک حرف ک می آید که در معنی واژه تأثیری ندارد. علامت تصغیر نیز نیست. مثل آیینَک(پهلوی) = آیینَه. رَستَک_پهلوی) = رَستَه.
یَزدان واژه ای ست مثل نمکدان. یزدان یعنی محل یگانگی، یعنی کسی که یگانگی فقط از آن اوست.
ایرَج = ای رَج = کسی که به تنهایی خود یک رَج، یک رَستَه است.
رَستَه – پهلوی رَستَک = گروهی از مردمان، یک صف، یک قطار.
پس ایرج انسانی ست چنان لایق که به تنهایی بسیاران است. ایرج واژه ای چون فرَمرز(فرامرز) = بی مرز، دریا وَش، بزرگ. واژه ای چون بسیچ = بسیج = زینده در بسیاری. بسیج، وآزه ای ست مثل یوشیج = زینده در یوش.
واژه ی تالشی وَش = مانند، به معنی شعله نیز هست.
فَرَوَش = شعله ی فرِ ایزدی. ولی فَرَوَر = فر آور = آورنده ی فر ایزدی.
بُندار یا مصدر وَش، وَشِن است. شکل بندار های زبان ایرانی تالشی دقیق مانند شکل بندار های آلمانی ست. لَکِن(تالشی) = لِگِن(آلمانی) = دراز کِش افتادن، دراز کشیدن.
پس چرا واژه های فروهر و فَرَوَش در واژه نامه های فارسی به فارسی به یک معنی می آید. زیرا آن عزیزان دانشمند، دیگر به زبان های مادر چون پهلوی و تالشی تسلط ندارند. پهلوی که در ایران منسوخ شده، و تالشی را نیز کمتر غیر تالشی بلد است. تازه اگر هم افرادی این دو زبان مادر را بلد باشند، ریشه ی واژه ها را نمی شناسند.
بژی ایران!
روان نیاکان شاد.
درودگرامی.
اگر با دقت آرشیو اینستای امرداد را حتی ملاحظه کنید، لایو قبل از شروع کردن اوستای موبد گرفته شده است .
سپاس از امرداد که زنده انرا پوشش داد . ولی نمیدانم همیشه چرا وقت شناس بود ولی این بار هم در تهران و هم یزد از اولش انرا پوشش نداد . برایشان بهترین ها را ارزو دارم وکارشان را میستایم و امیدوارم همیشه با خانواده دلخوش و تندرست باشند .