در پهنهی نیلگون خلیج فارس، در مرز میان تاریخ و جغرافیا، نگینی باستانی میدرخشد؛ «دهتل»، این میراثدار شگفتانگیز، رازی ۴۰۰ هزار ساله را در دل خود نهان کرده است. روایت سنگها، که گویا قصهی تاریخ را از گذشتهی این پهنه تا ابدیت بازگو میکند.
در این گزارش تصویری، پرده از چهرهی ابزارهای سنگی «دهتل» برداشته شده است؛ ابزارهایی که گواه بر تمدنی کهن و مردمی سختکوش هستند. از بُرندههای دستی که در دستان هنرمند نیاکانمان شکل گرفتهاند، تا شکافندهها و خراشندههای سنگین که نشان از چیرهدستی و قدرت آنها دارند، همه و همه از دورهی آشولی، یعنی به زمانی میان یک میلیون تا ۴۰۰ هزار سال پیش، برجای ماندهاند. این یافتههای نو، همچون جرقهای در تاریکی زمان، دیرینگی سکونت در «دهتل» را از ۶ تا ۷ هزار سال به بیش از ۴۰۰ هزار سال بافزایش دادهاند.
«دهتل» تنها یک نام نیست؛ آینهای است که در آن، شکوه تمدنی فراموششده بازتاب مییابد. سکوتی که بر این سرزمین حکمفرماست، فریاد تاریخ است؛ روایتی از انسانهایی که در دل سختیها، از ابزار سنگ، تمدن ساختند و از خاک، به افلاک رسیدند. این میراث، نه تنها گنجینهای برای ایران، که میراثی جهانی است که باید آن را پاس داشت و به آیندگان سپرد. در این میان، دهتل با قامتی استوار، چونان نگهبانی است که بر آستان گنجینهی زمان ایستاده و داستان ۴۰۰ هزار سالهی سکونت انسان را در شمال خلیجفارس، با شکوه خود بازگو میکند.
* تصویرها از خبرگزاری میراث آریا است.
