تازهترین کاوشها در گسترهی تاریخی ویگل، به شناسایی فضای آیینی ویژهای شد که به گفتهی کارشناسان، همانند آن تاکنون در هیچیک از آتشکدههای ساسانی یافت نشده است و میتواند کلید دریافت تازهای از کارکرد فضاهای مذهبی در آن دوران باشد.
معاون میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان اصفهان از شناسایی یک فضای آیینی کممانند در جریان تازهترین کاوشهای باستانشناسی گسترهی تاریخی ویگل آران و بیدگل خبر داد و گفت: یافتههای فصل سوم کاوش، ابعاد تازهای از مهرازی (:معماری) مذهبی دوره ساسانی را آشکار کرده است.
سیدروحالله سیدالعسگری در گفتوگو با ایسنا گفت: کاوشهای امسال با تمرکز بر بخشهای ناشناخته مجموعه ویگل انجام شد و نتایج آن فراتر از انتظار گروه پژوهشی بود. در یکی از فضاهای تازه شناساییشده، آرایشی منظم از ۱۰ جفت پایه بر روی یک سکوی گچی به دست آمد که به نظر میرسد با آیینها و تشریفات مذهبی این مجموعه در پیوند باشد.
وی با بیان اینکه تاکنون نمونهای مشابه از این چیدمان در آتشکدههای شناختهشده ساسانی گزارش نشده است، افزود: همین موضوع ارزش مطالعاتی این کشف را دوچندان میکند و میتواند به بازنگری در برخی برداشتهای موجود درباره شیوهی بهرهبرداری از فضاهای آیینی در دوره ساسانی انجامید.
معاون میراث فرهنگی استان اصفهان دربارهی پیشینه پژوهشهای این محوطه گفت: ویگل یکی از محوطههای مهم تاریخی منطقه کاشان به شمار میرود که شواهد استقرار در آن از دوره ساسانی تا سدههای متاخر اسلامی ادامه داشته است. در سالهای گذشته گامهای گوناگون بررسی و کاوش در این مجموعه انجام شده و هر فصل اطلاعات تازهای از ساختار و کارکرد آن در دسترس پژوهشگران گذاشته است.
سیدالعسگری ادامه داد: در تازهترین کاوشها افزونبر شناسایی مرزهای بیشتری از سازهی آتشکده، چند فضای معماری تازه نیز آشکار شد که بررسی دقیق کارکرد آنها در دستور کار قرار دارد. به گفتهی او، پژوهش در یافتههای مهرازی و دادههای باستانشناسی به دست آمده میتواند در شناخت جایگاه مذهبی و اجتماعی این مجموعه در دوره ساسانی نقش مهمی داشته باشد.
وی یادآوری کرد: پژوهشهای تکمیلی روی آثار و دادههای بهدست آمده همچنان ادامه دارد و برآیند آن پس از انجام پژوهشهای تخصصی منتشر خواهد شد.
