دستیابی به پایه‌ستون هخامنشی در هگمتانه

باستان‌شناسان ایرانی در هگمتانه، به یک پایه‌ستون هخامنشی، بازمانده‌ی سامانه‌های هدایت آب و ساختار مهرازی (:معماری) قاجاری و پهلوی دست یافتند.
به گزارش ایسنا، یعقوب محمدی‌فر، استاد گروه باستان‌شناسی دانشگاه بوعلی‌سینا و سرپرست فصل بیست‌وپنجم کاوش گستره‌ی جهانی هگمتانه، گفت: همزمان با انجام فصل بیست‌وپنجم کاوش‌های باستان‌شناسی در گستر‌ه‌ی جهانی هگمتانه، مجموعه‌ای از پژوهش‌های ژئوفیزیکی و کارهای نقشه‌برداری با آرمان شناسایی ساختارهای مدفون و به فرجام رساندن داده‌های پژوهشی این گستره‌ی تاریخی انجام شد.
این باستان‌شناس با اشاره به یافته‌های به‌دست‌آمده در دو هفته‌ی نخست این فصل از کاوش‌ها افزود: از شمار یافته‌های این کاوش تا به این‌جای کار، یک پایه‌ستون هخامنشی، ساختارهای هدایت آب وابسته به سده‌های میانی اسلامی و بازمانده‌ی مهرازی دوره‌ی قاجار و اوایل پهلوی است.
سرپرست فصل بیست‌وپنجم کاوش محوطه جهانی هگمتانه درباره جزییات کارهای میدانی این فصل از کاوش‌ها نیز گفت: ترانشه‌های جدیدی در بخش‌های گوناگون گستره با هدف بررسی نتایج پژوهش‌های ژئوفیزیکی و به فرجام رساندن شناخت الگوی استقرار مهرازی گشوده شده‌اند.
او افزود: ترانشه‌هایی در راستای یکی از محورهای مورد پژوهش و در کنار محدوده‌ای که پیش‌تر نشانه‌هایی از ساختارهای مهرازی در آن شناسایی شده بود، کاوش شده‌اند. همچنین ترانشه‌های دیگری در گستره‌ی جنوب خاوری گستره به‌آهنگ ارزیابی داده‌های ژئوالکتریک و شناخت ماهیت ناهنجاری‌های ثبت‌شده ایجاد شده‌اند.
محمدی‌فر افزود: این ترانشه‌ها با ابعاد استاندارد و بر پایه‌ی شبکه‌ی استقرار کاوش در گستره جانمایی شده‌اند و برگزیدن جای آن‌ها بر پایه‌ی نتایج بررسی‌های ژئوفیزیکی و با آرمان دستیابی به نشانه‌های مهرازی مدفون انجام گرفته است.
استاد گروه باستان‌شناسی دانشگاه بوعلی‌سینا ادامه داد: همزمان با پیشرفت کار کاوش، مستندسازی باریک‌بینانه‌ی لایه‌ها و یافته‌ها از راه نقشه‌برداری و ثبت آگاهی‌های مکانی در حال انجام است و نتایج نخستین حاکی از توانایی بالای این بخش‌ها برای شناسایی به‌جای مانده‌های مهرازی و به فرجام رساندن آگاهی‌های وابسته به سازمان فضایی شهر باستانی مورد پژوهش است.
این باستان‌شناس گفت: در این برنامه‌ی پژوهشی، بررسی‌های ژئوالکتریک و ژئورادار در بخش‌هایی از گستره به اجرا درآمد تا بدون انجام حفاری گسترده،آگاهی‌های باریک‌بینانه‌ای از وضعیت لایه‌های زیرسطحی و بقایای معماری مدفون به دست آید. نتایج نخستین این پژوهش، وجود ناهنجاری‌هایی را نشان داده است که می‌تواند با بقایای دیوارها، فضاهای مهرازی و دیگر عناصر فرهنگی هم‌پیوند باشد.
سرپرست فصل بیست‌وپنجم کاوش محوطه جهانی هگمتانه یادآور شد: آمیختن داده‌های به دست آمده از پژوهش‌های ژئوفیزیکی با نتایج کاوش‌های میدانی، امکان برنامه‌ریزی هدفمندتر برای گمانه‌زنی‌ها و ترانشه‌های جدید را فراهم کرده و نقش مهمی در نگاهبانی و مدیریت علمی گستره جهانی هگمتانه خواهد داشت.
او افزود: نتایج این پژوهش‌ها می‌تواند به شناخت بهتر سازمان فضایی شهر باستانی هگمتانه، نحوه استقرار مهرازی‌های تاریخی و بازسازی سیمای کهن این گستره‌ی ارزشمند کمک کند.
محمدی‌فر ادامه داد: کار کاوش و بررسی‌های تکمیلی در فصل بیست‌وپنجم همچنان ادامه دارد و انتظار می‌رود یافته‌های جدیدی از تاریخ و ساختار این شهر باستانی به دست آید و با گسترش بررسی‌ها، داده‌های جدیدی درباره ساختار کالبدی، سازمان فضایی و سیر تحول گستره جهانی هگمتانه به دست آید.