نوشیر ایرانی، از چهرههای شناختهشده جامعه زرتشتی سیدنی، به پاس دههها خدمات داوطلبانه و فعالیتهای اجتماعی، در فهرست دارندگان نشان استرالیا (OAM) در سال ۲۰۲۶ قرار گرفت.
نوشیر ایرانی، چهرهای محبوب در جامعه زرتشتی سیدنی و همچنین جامعه گستردهتر هندی-استرالیایی، یکی از افتخارآفرینانی بود که در مراسم تولد پادشاه در سال ۲۰۲۶، مدال نشان استرالیا (OAM) را به پاس دههها فعالیت داوطلبانه و خدمات اجتماعی دریافت کرده است.
برای ایرانی، این تقدیر یک شگفتی واقعی بود. او گفت: «واکنشم یک سورپرایز بزرگ بود، اما خوشحال شدم که حتی بخش کوچکی از کاری که در حد توان خودم انجام میدهم دیده شده است.» او با فروتنی همیشگیاش، دیدی وسیعتر از این جایزه ارائه داد: « راستش موضوع فقط گرفتن جایزه نیست. مهم این است که هر کار کوچکی که برای جامعه انجام میدهی دیده و قدردانی شود. خودِ جایزه واقعاً در درجه دوم اهمیت قرار دارد.»
ایرانی در سال ۱۹۷۹ به استرالیا آمد. زمانی که توسط شرکت چندملیتی داروسازی که در آن کار میکرد به این کشور منتقل شد. او میپذیرد که در ابتدا درباره این جابهجایی مطمئن نبود و نگران بود که همسرش مگی و دو دختر کوچکشان، هیلا و هومکسی، چگونه در کشوری بسیار متفاوت از بمبئی که ترک کرده بودند، جا خواهند افتاد. اما نگرانیهایش بیمورد از آب درآمد. او گفت: «با کمال تعجب من، هر سه نفرشان اینجا را خیلی دوست داشتند. این من بودم که چهار، پنج، شش ماه طول کشید تا عادت کنم.»
پس از یک دوران طولانی در دنیای شرکتها، از جمله مدتی در دبی، و همچنین اداره یک کسبوکار کوچک تصفیه آب، ایرانی حدود سال ۲۰۰۶ بازنشسته شد. در همین زمان بود که تصمیمی گرفت که فصل بعدی زندگیاش را شکل داد: «تصمیم خیلی خیلی محکمی گرفتم که میخواهم چیزی به جامعه برگردانم. آنها با من خوب بودهاند. من خیلی خوششانس بودهام. پس وقتش رسیده که من هم چیزی برگردانم.»
این تعهد در قالبهای مختلفی تحقق یافت. ایرانی نزدیک به نوزده سال بهعنوان داوطلب در برنامه Meals on Wheels فعالیت کرده و به سالمندان در سراسر سیدنی غذا تحویل داده است. او گفت: «رضایتش در این است که زنگ در را میزنی و یک مرد یا زن سالمند که به سختی راه میرود، در را باز می کنند. غذا را به او میدهی چون خودش نمیتواند آن را آماده کند. و مهمتر از آن، فقط دادن غذا نیست، بلکه کمی هم ، همصحبتی با آنهاست. آنها خیلی تنها هستند.»
قاضی صلح: نوشیر ایرانی
دوازده سال پیش، او بهعنوان «قاضی صلح» (Justice of the Peace) منصوب شد و هر هفته در چندین نقطه سیدنی خدمات خود را بهصورت رایگان ارائه میدهد. او همچنین در هیئت مدیره مرکز محلی کوـ رینگ ـ گای (Ku-ring-gai Neighbourhood Centre – KNC) فعالیت داشته است؛ یک سازمان غیرانتفاعی که به حمایت از سلامت و رفاه سالمندان میپردازد. همچنین رییس انجمن فرهنگی هند-استرالیا (Indo-Australian Cultural Society) بوده که هدف آن تقویت تبادل فرهنگی میان جامعه هند و استرالیا است.
مشارکتهای ایرانی در جامعه زرتشتی استرالیا چندین دهه را در بر میگیرد. او چندین دوره رئیس انجمن زرتشتیان استرالیا (Australian Zoroastrian Association) بوده و به رشد جامعهای کمک کرده که در سال ۱۹۷۹ تنها ۴۰ یا ۵۰ خانواده داشت و امروز به بیش از ۵۰۰ خانواده رسیده است. او همچنین در یک پرونده حقوقی مهم نقش داشت که حق استفاده این جامعه از سالن عبادت خود در منطقه Baulkham Hills را تثبیت کرد.
اکنون در دهه هشتاد زندگی خود، نوشیر ایرانی هفتهای دو بار گلف بازی میکند و نشانهای از کند شدن ندارد. پیام او به نسلهای جوان ساده است: از صفحهنمایشها فاصله بگیرید و مراقب افراد آسیبپذیر جامعه باشید. او میگوید: «سالمندان و افراد آسیبپذیر جامعه به حمایت زیادی نیاز دارند. هر کاری که در توانتان هست، حتی کوچک، انجام دهید.
منبع : پارسی خبر
