در سال 1379 خورشیدی، هفتمین کنگرهی جهانی زرتشتیان در هوستون آمریکا برگزار شد. شادروان توران بهرامی (شهریاری) از شمار کسانی بود که از ایران در این کنگره باشنده بود. او افزون بر انجام سخنرانی با عنوان «جهانبینی زرتشت در شعر و ادب فارسی» که برای نوشتن آن پژوهشی دوماهه انجام داده بود، از برندگان هماورد «دختران مشیانه» نیز شناخته شد.
برگزارکنندگان کنگرهی هفتم چنین درنظر گرفته بودند که از بانوان زرتشتی هنرمند و نامداری که در دوسدهی گذشته خدمات باارزشی برای هازمان زرتشتی انجام داده بودند، در هماوردی با عنوان «دخترانه مشیانه» یاد کنند و به برگزیدگانی که در کنگره حضور داشتند، پیشکشهایی عرضه دارند. در نهایت 20 تَن از زنان نامور و کوشای دویستسال گذشتهی زرتشتی برگزیده شدند که 16 تَن آنان از پارسیان هند بودند. چهار بانوی انتخاب شدهی دیگر از ایرانیان زرتشتی بودند. یکی از آن چهارتَن توران بهرامی بود و سه تَن دیگر شادروانان منیژه شاهرخ و فرنگیس یگانگی و نیز بانو پریچهر نامدار.
شادروان توران بهرامی در ادامهی کوششهای فرهنگیاش در این کنگره، دو سخنرانی نیز در شمال کالیفرنیا دربارهی اشوزرتشت و دیگری دربارهی «باور فرهنگ مزدایی دربارهی جهان پس از مرگ» ایراد کرده بود.
توران بهرامی، شاعر نامدار زرتشتی و از بنیانگذاران اتحادیه زنان حقوقدان ایرانی، در آبانماه 1310 خورشیدی زاده شد و در 30 خرداد 1403 چشم از جهان فروبست.
(برگرفته از: هفتهنامهی امرداد- سال نخست، شماره 16- 23 اسفندماه 1379- رویه 7)
