آرامگاه جاماسب حکیم، سازهای باستانی بر فراز روستای کرادهی خفر است که نزدیک به 120 کیلومتر از شهر شیراز دوری دارد. این سازهی سنگی که بیش از نیم سده پیش در فهرست میراث ملی ایران جای گرفته، هنوز چنان که باید در میان مردم، شناخته شده نیست.
به گزارش خبرگزاری ایرنا، فارس نقطهی برخورد بزرگترین تمدنهای جهان و مهد تمدن ایرانزمین است. از اینرو میزبان آثار فراوانی از تمدن هخامنشی و ساسانی است.
بیشتر مردم استان فارس و حتا ایرانیها نمیدانند که آرامگاه نخستین فرزانه (حکیم) ایرانی شناختهشده، در فارس است.
خفر؛ شهری کوچک در همسایگی جهرم است. تپهای در روستای کراده، جای سازهای آرامگاهی است که جاماسب حکیم در آن آرام گرفته است. در سمت راست شهر بابانار، در جادهی شیراز- خفر، راهی دیده میشود که به روستای کراده میرسد. در خاور روستا، در میان کوچهباغهای سرسبز، باریکهراهی خاکی و ناهموار بهسوی این آرامگاه باستانی میرود. آنجا آرامگاه جاماسب حکیم است. این آرامگاه مکعبیشکل بر روی تپهای کوتاه ساخته شده است. سازهی یادشده همانندی درخور نگرشی با سازههای هخامنشی، بهویژه «دژنبشت زرتشت» (کعبهی زرتشت) دارد. این سازهی تاریخی از سنگهای تراشخورده و بدون ملات ساخته شده و کارشناسان ساخت آن را به دوران ساسانیان پیوند دادهاند.
آرامگاه جاماسب حکیم در گذر زمان و تاریخ آسیبهایی دیده است. گوشه (:ضلع) شمالی آرامگاه پابرجاترین پارهی آن است. این بخش بر فراز تپهای ساخته شده و سنگهای آن برجسته و نمایان است. اگرچه این سازهی باستان در سال 1336 به ثبت ملی رسیده است، اما میتوان گفت از کمتر شناختهشدهترین میراث باستانی ایران است که حتا بسیاری از مردم فارس نیز از آن بازدید نکردهاند. در سالهای گذشته کوششهایی برای باززندهسازی و بهبود راه دسترسی به آن انجام شده است. این آرامگاه باستانی در کنار نرگسزارهای روستای خفر جای دارد.
جاماسب حکیم، فرزند هُوگوَه، وزیر گشتاسب و همسر پوروچیستا (کوچکترین دختر اشوزرتشت) بود. او را نخستین فیلسوف ایرانی میدانند. جاماسب و برادرش فرشوشتر از گروندگان به پیامبر آریایی، اشوزرتشت، بودند.
