«کافه غولی» برای بسیاری از مخاطبان، تنها یک کافه نبود؛ فضایی بود آمیخته با فرهنگ ایرانی، داستان و خاطره. از نام خوراکیهایی چون معجون تهمینه و سالاد رستم گرفته تا حالوهوایی که از دل روایتها و جهانبینی کورش وفاداری شکل گرفته بود، این کافه هویتی متفاوت و بهیادماندنی داشت.
در گفتگوی تازه «امرداد» با کورش وفاداری، بنیادگذار کافه غولی، او از چرایی خاموش شدن چراغ این کافه میگوید؛ روایتی از یک تجربه خاص که تنها به خوراک و پذیرایی محدود نبود، بلکه بخشی از یک نگاه فرهنگی و داستانمحور را بازتاب میداد.
اگر شما هم از آن دسته مخاطبانی هستید که جای خالی کافه غولی را هنوز حس میکنید، شنیدن روایتِ دستاولِ بنیادگذار آن را از دست ندهید.
