تارنمای خبری امرداد
سروده‌ی بانو هما ارژنگی به انگیزه‌ی 29 بهمن‌ماه جشن اسفندگان

منم بانوی ایرانی

منم بانوی ایرانی

سروده‌ی هما ارژنگی

منم بانوی ایرانی،
همان آیینه ی حیرت فزای صنع یزدانی،
همان گنجینه ی مانای فرهنگ اهورایی،بر
به دستم مشعل روشنگر دنیای انسانی
من از بی منتهای عشق میایم

کلید گنج مقصودم
خدایم داده فتح الباب بس اسرار پنهانی
ز اندوهان نمیگویم به راه مهر میپویم
که من فرخ نژاد و بهمن و پاک و سپنتایم

زن شایسته ی دیروز و هم امروز و فردایم
منم آن دختر صحرا،
همان سرو بلند عشق و آزادی،
که هنگام سحر در دشتهای خرم پوشیده از شبنم

تمام بره ها در بزم من آواز می خوانند
و دستان توانمند من از پستان گاوان
با محبت شیر می دوشند
منم چادر نشین پر تلاش دشت های دور

همانند ستیغ کوهها آزاده و مغرور
تنور نان و فانوس و اجاق کومه ام روشن
منم آن نقشبندی کز سر انگشت گهربارم
به دشت خالی هر دار قالی خرمنی از عشق میکارم

به شالیزار باران خورده با شادی سرور و مهر میارم
منم دنیای شعر و گنج الهام و هنر بانوی ایرانی
همان خلوت نشین ساحت پر راز عرفانی
همان الهام بخش عارفان عرش ربانی

کتاب بسته و نا خوانده ی ایات سبحا نی
طبیبم من،شفای جسم و جان دردمندانم
پرستاری صبورم مرهم افسرده حالانم
یکی آموزگار عاشقم،استاد آزادم

به گاه داوری،نیکو نهاد و عادل و رادم
منم همراه و همگام و حریف و همدم و همسر
به گاه نیک و بد پشت و پناه و در بلا یاور
منم مادر

منم مادر،خدای کوچک هستی ده انسان
که با لالای شیرینم زمان آرام میگیرد
وبا آواز رنگینم زمین بیدار میگردد
و در آغوش پر مهرم شقاوت رنگ می بازد

منم مادر شفای خاطر آزرده از آلام انسانی
سخن کوته،
منم شعر بلند زندگی زیبا و بی پایان
منم بانوی ایرانی و فخر کشور ایران

3 نظرات
  1. سهیلا می گوید

    احسنت

  2. روشنک می گوید

    آفرین. درود بر شما

  3. مهرزاد ، يک ايرانی . می گوید

    (( خاک و زن در جهان کج‌رفتار تکیه گاه سپند انسانند باد تا در پناه ایزد پاک شادزیوند و شادمان مانند ))
    بخشی از دلنوشته بانو آزیتا اخترخاوری

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

ممکن است شما دوست داشته باشید