گزارش تصویری

آیین سدره‌پوشی گروهی در پیر نارکی برگزار شد

جشن سدره‌پوشی گروهی نوجوانان زرتشتی، روز دی به‌مهر و امردادماه زرتشتی برابر پنجشنبه ۱۱ امرداد ماه ۱۴۰۳ در زیارتگاه پیر نارکی برگزار شد.

در فرخنده آیین سدره‌پوشی نوجوانان رائیکا آبیاری، روژان امیرانی، آریانا فلفلی، رائیتی نمیرانیان، نیوشا نوایزدان، مهرافروز کلانتری، آروشا ظهرابی، سهیل رستمیان، فرنام اختیاری ، رادمهر کلانتری، ارشیا ویرابیان، ماهان روشنفر و سپنتا نوایزدان با پوشیدن جامه‌ای سپید و دست در دست موبدان مهربان آفرین، رستم کاووسیان زاده، شاه بهرام بلیوانی، فریبا مالی، رستم خسرویانی، بهناز نعیم آبادی، بمان کیانی، انوشه باستانی، خدامراد گنجی، مهرزاد کاویانی، هومن فروهری، راشین جهانگیری، هرمز خسرویانی و ویشتاسب موبدشاهی که با هماهنگی انجمن موبدان از یزد، شیراز، کرمان و تهران آمده بودند پیمان دین را سرودند و با بستن کُشتی بر کمر دین سپندینه زرتشتی را برگزیدند. نوبسته‌کشتیان در این مکان سپند پیمان بستند تا از دین زرتشتی پاسداری کنند. هر باشنده‌ای در هنگام ورود به تالار  شاهرخ و شیرین برابر سنت زرتشتیان به او با آینه و گلاب خوش آمد می‌گویند که این آیین از سوی دیانا نجمی وماهک خسروی انجام شد. آریانا نجمی خوانش گات‌های آغازین آیین سدره‌پوشی را بر دوش داشت. در این آیین آندیا نامدار، مژگان جمشیدی، پریوش فلفلی و اسفندیار نجمی با هنر دف‌نوازی خود رنگ و بوی این آیین را دو چندان زیبا و معنوی کردند.

آیین سِدره‌پوشی جشنی است که خانواده‌های زرتشتی برای فرزندان خود به هنگام رسیدن به سن هوشیاری و مسوولیت‌پذیری برگزار می‌کنند. هر دختر و پسر در خانواده‌ی زرتشتی، هنگامی‌ که با خرد خود آموزش‌های پیامبرش را درک ‌کند، پس از فراگیری دانش دین و اوستای بایسته برای او جشن سدره‌پوشی برپا می‌شود. او آیین نیاکان خود را برمی‌گزیند و پیمان می‌بندد تا سفارش‌های آیین راستی را در زندگی بکار گیرد. در برگزاری آیین سدره‌پوشی سفره‌ای سفید گسترده می‌شود و بر روی آن گلدان گل و سرو، شمع و یا چراغ روشن، آتشدان، لُرک (آجیل آمیخته از چند میوه‌ی خشک)، میوه، نقل و شیرینی، قند سبز و بشقابی که مخلوط دانه‌ی برنج و برگ سبز آویشن در آن ریخته شده و کشتی بر روی آن گذاشته‌ است را برسفره می‌چینند. نوجوان در حالی که سر و تن خود را شسته است، سِدره و لباس سراپا سفید بر تن و پوشش سفید بر سر دارد، با همراهی موبد در کنار سفره‌ی سدره‌پوشی در برابر روشنایی می‌نشیند. با آوای اوستا‌خوانی موبد، کُشتی به گونه‌ای ویژه بر روی سدره بسته می‌شود. همچنین نوجوان با خواندن بخشی از اوستا به پایبندی خود به آیین یکتا‌پرستی گواهی می‌دهد. در این آیین، نخست با نشان دادن آیینه و گلاب به مهمانان، به آنان خوش‌آمد می‌گویند، سپس با شربت و شیرینی پذیرایی می‌شوند.
گفتنی است، سِدره پیراهنی سفید و گشاد از جنس پنبه است، دارای آستین‌های کوتاه و بدون یقه که آن را در زیر لباس، بر تن می‌کنند تا همواره پاکی و فروتنی را به یاد داشته باشند. کُشتی، بندی سفیدرنگ از جنس پشم گوسفند است. آن را سه دور به روی سدره بر کمر می‌بندند.

فرتورها از مهربان افسرکشمیری  است.

4090

به اشتراک گذاری
Telegram
WhatsApp
Facebook
X
LinkedIn
Email

یک پاسخ

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *