هما میرافشار درگذشت

هما میرافشار شاعر و ترانه‌سرای ایرانی،  12 خردادماه 1405 خورشیدی،  در سن 90 سالگی، در لس‌آنجلس درگذشت.

این ترانه‌سرا در چند دهه فعالیت هنری خود، با خوانندگان مطرح بسیاری همکاری داشت و بیش از ۶۰۰ ترانه از خود به‌جا گذاشت.

نگاهی کوتاه به زندگی هما میرافشار
هما میرافشار زاده‌ی چهارم اسفندماه 1315 در تهران بود. خانواده‌ی او با هنر آمیخته بودند؛ از این‌رو هما بسیار زود دلبسته‌ی کارهای هنری و ادبی شد و از همان زمانی که دانش‌آموزی دبستانی بود، سرودن را آغاز کرد. او در سال‌های دیگر اشاره کرده بود که پدرش تشویق کننده‌‌ی او در سرودن بود. به هر روی، چیزی زمان نبرد که سروده‌های هما در هفته‌نامه‌های پایتخت انتشار یافت.
نخستین ترانه‌ای که از هما میرافشار خوانده شد با صدای کوروس سرهنگ‌زاده بود. این ترانه «آسمون» نام داشت و در سال 1348 خوانده شد. اما زمانی نام میرافشار در یادها بیشتر و بیشتر ماند که مهستی ترانه‌ای از او را به نام «دل می‌گه دلبر میاد» را خواند. این ترانه به سرعت در میان مردم آوازه پیدا کرد و نام میرافشار را در شمار ترانه‌سرایان اثرگذار ایران جای داد.
در سال‌های دیگر میرافشار از ایران مهاجرت کرد، اما کار ترانه‌سرایی را با پی‌گیری‌ای افزون‌تر ادامه داد و برای بسیاری از خوانندگان شناخته‌شده و جوان ایران، ترانه‌هایی ماندگار ساخت. ترانه‌هایی مانند «هم‌زبونم باش»، «مینای دل»، «افسانه‌ی هستی»، «پنجره‌ها»، «دل من» و بسیاری دیگر. از میرافشار بیش از 600 ترانه به‌یادگار مانده است.
گفتنی است که نام خانوادگی میرافشار «همایون» بود اما سپس‌تر و پس از ازدواج با علی میرافشار، این نام خانوادگی را برای خود برگزید. میرافشار در سال 1357 از دانشکده‌ی موسیقی مدرک دانشگاهی‌اش را دریافت کرده بود. او سرانجام در 90 سالگی، دور از میهن‌اش در لس‌آنجلس آمریکا درگذشت.

کتابشناسی هما میرافشار

نخستین کتاب میرافشار را نشر علم در سال 1380 خورشیدی در تهران با شمارگان 5500 نسخه انتشار داد. این کتاب «آلاله‌ها» نام دارد. آلاله‌ها با جلد گالینگور و در 280 رویه به بازار نشر کتاب راه یافت. کتاب آلاله‌ها دربردارنده‌ی چکامه‌ها و ترانه‌هایی است که میرافشار بیشتر آن‌ها را در مهاجرت سروده بود.
کتاب دوم میرافشار به نام «گل‌پونه‌ها» را انتشارات بدرقه‌ی جاویدان در سال 1392 خورشیدی و در تهران در دو جلد منتشر کرد. این کتاب مجموعه‌ای از سروده‌ها و ترانه‌های میرافشار است و نام کتاب برگرفته از یکی از آشناترین ترانه‌های او به نام «گلپونه‌ها» است که با این بیت آغاز می‌شد: «گلپونه‌های وحشی دشت امیدم وقت سحرشد/ خاموشی شب رفت و فردایی دیگر شد». این ترانه پس از آن‌که با صدای یکی از خوانندگان ایرانی، گلپا، پخش شد، بسیار زود بر سر زبان‌ها افتاد و شنودگان بسیاری یافت. در سال‌های نزدیکتر، ایرج بسطام ترانه‌ی گل‌پونه‌ها را با آهنگسازی حسین پیرنیا بازخوانی کرد.
جلد نخست گل‌پونه‌ها با جلد زرکوب و در 190 رویه و جلد دوم با پوشینه‌ی زرکوب در 228 رویه چاپ‌وپخش شد. پیش از آن انتشارات جاویدان کتاب گل‌پونه‌ها را منتشر کرده بود. این کتاب، در بازه‌ی زمانی کوتاهی به چاپ‌های چندباره (:مکرر) رسیده بود.
میرافشار در دیباچه‌ی کتاب گل‌پونه‌ها، در نوشته‌ای احساسی، چنین آورده بود: «سلام به تو خواننده‌ی عزیزی که سال‌ها با نواهای دل من هم‌نوا بوده‌ای؛ به تو که تشویق‌های بی‌شائبه‌ات مرا در کاری که به ذوق و احساس و وجودم بستگی دارد یاری و توانایی بخشید، آنقدر که بتوانم پس از هفده سال اولین مجموعه شعرم را با نام تو و سلام به تو آغاز کنم. شاید می‌توانستم ظرف سال‌هایی که گذشت چندین مجموعه از آثارم را به چاپ برسانم ولی احساس می‌کردم با تو ای خواننده‌ی عزیز نباید گندم‌نمای جوفروش باشم. کتابی که اکنون در دست داری چکیده‌ی چند مجموعه از آثاری است که همه‌ی زندگی مرا دربردارد، عصاره‌ی هفده سال در خود سوختن، فریاد و فغان برداشتن و به‌صورت شعر و ترانه برسینه‌ی سپید دفتر رقم سیاه زدن است».
در سال 1393 خورشیدی، انتشارات نوند کتابی را با عنوان «غزل‌ترانه‌های زن امروز ایران» در 288 رویه انتشار داد. در این کتاب برخی از سروده‌های هما میرافشار در کنار چکامه‌های نامدارانی چون سیمین بهبهانی و فروغ فرخزاد گردآوری شده است.
گفتنی است که در برخی از تارنماها از کتاب «3252 بیوگرافی» میرافشار نیز یاد شده است، اما آگاهی چندانی از آن در دست نیست. به گمان می‌رسد که این کتاب اگر هم چاپ و پخش شده باشد، انتشار یافته در خارج از کشور است.