کیارش شهریاری، ورزشکار و مربی ملی بدمینتون، مسیر ۱۱۴ کیلومتری یزد تا زیارتگاه پیرسبز (چکچک) را با دوچرخه رکاب زد؛ پیمایشی که به یاد زندهیاد مهیار فرزانه و در پاسداشت سختکوشی نیاکان برای نگاهبانی از دین و آیین زرتشتی انجام شد.
شهریاری در گزارشی که برای امرداد فرستاده، با اشاره به الهام از داستان نیکبانو نوشته است: «پیرسبز یا چکچک، مسیری است که نیکبانو نه از یزد، بلکه از جایی دورتر، برای حفظ دین بهی و با وجود سختیهای بسیار پیمود تا آن میراث را به ما و نسلهای آینده برساند. امروز در کنار هم به نیایش و شادی میپردازیم و یاد او را گرامی میداریم.»
او همچنین پشتکار زندهیاد مهیار فرزانه را انگیزهی این رکابزنی دانسته و درباره او گفته است: «من هم تصمیم گرفتم به یاد مهیار که بارها مسیرهای زیارتگاههای مختلف زرتشتیان را با دوچرخه و بهتنهایی طی کرده بود، این مسیر را رکاب بزنم و یادی از قهرمانی کنم که واقعاً کار هر کسی نیست؛ این میزان تمرین و سختکوشی که مهیار جان در وجودش داشت.»
به گفته شهریاری، زندهیاد مهیار فرزانه، ملیپوش نوجوان دوچرخهسواری ایران، بارها مسیر زیارتگاههای زرتشتی را بهتنهایی با دوچرخه پیموده بود و به پشتکار، استقامت و دلبستگیاش به این مسیرها شناخته میشد.
شهریاری یادآور شده است که پیشتر همراه با سیاوش خسرویانی مسیر زیارتگاههای نارکی و هریشت را با دوچرخه پیموده بود، اما این بار تصمیم گرفت به تنهایی راهی پیرسبز شود.
این رکابزنی از ساعت ۷ بامداد پنجشنبه 28 خوردادماه 1405 از درِ خانه در یزد آغاز شد و پس از پیمودن حدود ۱۱۴ کیلومتر در نزدیک به ۶ ساعت، همراه با توقفهای کوتاه در مسیر، به زیارتگاه پیرسبز رسید. مسیر حرکت از جاده چوپانان و میدان چادرملو و سپس جاده منتهی به چکچک بود. وی در ادامه نوشته است: «پیرسبز همیشه یادآور این است که برای زنده نگه داشتن هر باور و آیینی باید سختی کشید و از پای ننشست. همانگونه که نیاکان ما برای پاسداری از این دین کوشیدند و مهیار نیز با توان و تلاش خود در قلبهای ما جاودانه شد. روحش شاد.»
کیارش شهریاری، مربی و بازیکن بدمینتون، دارای مقام در رقابتهای لیگ و رنکینگ کشوری و مربی درجه ۲ ملی است.
فرتور رسیده است.
